«پرچمدار» قصه آدم‌های بی‌ادعا

مجری «پرچمدار» معتقد است این برنامه قرار نیست فقط به معرفی چهره‌های شناخته‌شده بپردازد بلکه می‌خواهد روایت قهرمان‌های مردمی باشد؛ انسان‌هایی که شاید کمتر دیده شده‌اند، اما در یک مقطع با کاری که انجام داده‌اند، شایسته افتخار و قدردانی هستند. به گزارش روابط عمومی رسانه ملی، در میان هیاهوی روزمره زندگی، آدم‌هایی هستند که شاید نام‌شان کمتر شنیده شده باشد، اما در بزنگاه‌های مهم کاری کرده‌اند که می‌توان به آن افتخار کرد؛ قهرمان‌هایی که نه همیشه روی سکو‌های افتخار ایستاده‌اند و نه الزاما در مرکز توجه رسانه‌ها بوده‌اند، اما هرکدام به سهم خود، بخشی از قصه این سرزمین را ساخته‌اند. برنامه پرچمدار با همین نگاه شکل گرفته است؛ روایتی از انسان‌هایی که در موقعیت‌های مختلف، پای ایران ایستاده‌اند و با انتخاب‌ها و رفتارهای‌شان نشان داده‌اند قهرمان بودن فقط به شهرت و دیده شدن نیست. این برنامه تلاش می‌کند سراغ قصه‌هایی برود که شاید کمتر روایت شده‌اند و مخاطب را با آدم‌هایی آشنا کند که هرکدام به نوعی پرچمدار ارزش‌ها و آرمان‌های خود بوده‌اند. علی انوری مجری برنامه پرچمدار معتقد است اجرای چنین برنامه‌ای در کنار جذابیت‌هایش، مسئولیت بزرگی به‌همراه دارد. چون مهم‌ترین بخش کار، روایت درست زندگی انسان‌هایی است که باید بدون اغراق و با حفظ اصالت قصه‌شان به مخاطب معرفی شوند. 
 «پرچمدار» فقط یک برنامه تلویزیونی نیست 
انوری درباره فضای این برنامه گفت: اگر بخواهیم خیلی خودمانی درباره پرچمدار صحبت کنیم، می‌شود گفت این برنامه روایت قهرمان‌های مردمی است؛ آدم‌هایی که در دوره‌های مختلف، برای کشورشان کاری انجام داده‌اند و پای ایران ایستاده‌اند. وی ادامه داد: اجرای چنین برنامه‌ای همان‌قدر که جذاب است، سنگینی و حساسیت خودش را هم دارد. چون شما با قصه آدم‌هایی روبه‌رو هستید که بخشی از زندگی، تجربه‌ها، سختی‌ها و انتخاب‌های‌شان را با مخاطب به اشتراک می‌گذارند. وظیفه ما این است که این قصه را درست پیدا کنیم و درست روایت کنیم. به گفته انوری، پرچمدار برای او صرفا یک اجرای تلویزیونی نیست بلکه حال و هوای یک خاطره‌گویی و قصه شنیدن دارد؛ قصه انسان‌هایی که شاید بسیاری از مردم آنها را نشناسند، اما وقتی با مسیر زندگی‌شان آشنا می‌شوند، احساس احترام و افتخار نسبت به آنها پیدا می‌کنند. وی تاکید کرد: برای من مهم است که مردم بعد از دیدن برنامه، این آدم‌ها را بشناسند و به حضورشان افتخار کنند. چون هرکدام به شکلی برای ایران کاری کرده‌اند. 
یکی از نکات مهمی که انوری بر آن تاکید دارد، نگاه متفاوت برنامه به مفهوم قهرمان است. در پرچمدار قرار نیست فقط سراغ چهره‌های شناخته‌شده یا افرادی با موفقیت‌های بزرگ بروند بلکه گاهی یک اتفاق ساده، یک رفتار انسانی یا یک ایستادگی کوچک می‌تواند یک نفر را به یک قهرمان تبدیل کند. وی در این باره گفت: مهمانان ما از جنس‌های مختلفی بودند؛ ورزشکار، چهره‌های جهادی، افراد فعال اجتماعی و آدم‌هایی که شاید در نگاه اول تفاوت زیادی با هم داشته باشند، اما وجه مشترک همه آنها این است که در یک نقطه از زندگی‌شان کاری کرده‌اند که ارزش روایت شدن دارد. 
مجری پرچمدار اضافه کرد: گاهی ممکن است دستاورد یک نفر در ظاهر خیلی بزرگ نباشد، اما همان کاری که انجام داده، در یک لحظه برای مردم اهمیت پیدا کرده باشد. تلاش کردیم این نگاه را نشان دهیم که پرچمدار بودن فقط به یک عنوان یا جایگاه خاص محدود نمی‌شود. وی به یکی از مهمانان برنامه اشاره کرد و گفت: در بین مهمانان خود جوانی را که به‌دلیل فعالیت‌های مردمی و شرایط خاص جسمی‌اش در فضای مجازی شناخته‌شده بود به برنامه دعوت کردیم چراکه برای ما مهم بود چنین آدم‌هایی هم دیده شوند. چون او با همان توانایی‌هایی که داشت، در یک لحظه کاری کرد که مردم به او افتخار کردند. 
 شکل‌گیری یک گفت‌وگوی واقعی از پشت صحنه 
یکی از بخش‌های مهم اجرای برنامه پرچمدار ارتباطی است که میان مجری و مهمان شکل می‌گیرد. انوری معتقد است یک گفت‌وگوی واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که مهمان احساس امنیت و راحتی داشته باشد و بتواند بدون نگرانی، قصه خودش را روایت کند. وی درباره شیوه ارتباط با مهمانان گفت: قبل از ضبط حتما زمانی را کنار مهمان می‌گذرانم. یکی از اصول من این است که حداقل یک فنجان چای با مهمان بخوریم و با هم صحبت کنیم. این بخش برای من فقط یک کار تشریفاتی نیست؛ بخشی از مهمان‌نوازی ایرانی است و کمک می‌کند فضای صمیمی‌تری شکل بگیرد. انوری ادامه داد: معمولا سوالات را از قبل با مهمان هماهنگ نمی‌کنم. چون احساس می‌کنم اگر همه چیز از قبل طراحی شده باشد، بخشی از حس واقعی گفت‌و‌گو از بین می‌رود. یک شناخت کلی از قصه دارم، اما اجازه می‌دهم روایت در مسیر طبیعی خودش شکل بگیرد. وی با تاکید بر این‌که مجری نباید صرفا نقش پرسش‌کننده داشته باشد، گفت: تلاشم این است که بیشتر کمک کنم مهمان قصه خودش را تعریف کند. اگر فقط سوال بپرسیم و منتظر جواب باشیم، گفت‌و‌گو تبدیل به یک مصاحبه معمولی می‌شود، اما وقتی همراه روایت باشیم، مخاطب هم ارتباط بیشتری برقرار می‌کند. 
 قصه‌هایی که برای خود مجری ماندگار شدند 
هر برنامه‌ای برای سازندگان و عواملش لحظاتی دارد که بیشتر در ذهن می‌مانند. برای علی انوری نیز برخی از روایت‌های پرچمدار تبدیل به تجربه‌هایی ماندگار شده‌اند. 
وی یکی از این روایت‌ها را مربوط به حضور یک بانوی کتیبه‌نویس دانست و گفت: قصه این خانم برای من خیلی متفاوت بود. در محیطی زندگی می‌کرد که بیشتر افراد آن نظامی بودند، اما خودش به شکل مادرانه پای کار کشور ایستاده بود. نوع نگاه و مسیری که طی کرده بود برایم بسیار دلنشین بود. 
انوری همچنین از گفت‌و‌گو با آقای اصلانی از مجموعه «بهشت امام رضا» یاد کرد و گفت: صحبت‌هایی که درباره آدم‌های فعال در آن مجموعه داشتیم، لحظات بسیار خوبی برای من ساخت. آن جنس از روایت‌ها که پشت هر آدم، چندین قصه انسانی دیگر هم وجود دارد بسیار جذاب است. وی حضور آرش میراسماعیلی و روایتش از اتفاقات مربوط به ورزشکاران جودوکار در اردن را از جمله بخش‌های ماندگار برنامه عنوان کرد و گفت: چیزی که این قصه‌ها را جذاب می‌کند، داشتن یک داستان واقعی است. وقتی یک انسان مسیر، تجربه و فراز و نشیب دارد آن روایت می‌تواند روی مخاطب اثر بگذارد. 
 تفاوت «پرچمدار»؛ روایت به جای قضاوت 
انوری درباره تفاوت پرچمدار با دیگر برنامه‌هایی که به معرفی شخصیت‌ها و افراد اثرگذار می‌پردازند معتقد است مهم‌ترین وظیفه رسانه، دیده شدن درست سوژه‌هاست. 
وی گفت: رسانه باید به سوژه‌ها عیار بدهد و کمک کند آدم‌هایی که ارزش دیده شدن دارند به مردم معرفی شوند. در پرچمدار هم یکی از اتفاقاتی که برای ما اهمیت دارد، اهدای مدال پرچمدار بودن از طرف مردم به مهمانان است. 
به گفته این مجری، این مدال صرفا یک نماد تلویزیونی نیست بلکه قرار است نماینده نگاه مردم به آن شخصیت باشد. انوری ادامه داد: تلاش ما این بوده که فقط یک روایت تعریف‌کننده و تمجیدی ارائه نکنیم. نمی‌خواهیم به مخاطب بگوییم چه کسی خوب است و چه کسی خوب نیست بلکه قصه را روایت می‌کنیم و اجازه می‌دهیم مردم خودشان ارتباط بگیرند و تصمیم بگیرند. 
مجری پرچمدار درباره واکنش مخاطبان به این برنامه می‌گوید: بخش زیادی از بازخورد‌هایی که گرفتیم این بود که مردم دوست داشتند برنامه هرچه بیشتر مردمی باشد. یعنی حس کنند این برنامه از طرف مردم و برای مردم ساخته شده است.