به بهانه سالمرگ نصرالله مردانی
داستان یک عکس منتشر نشده
این عکس متعلق به سال 1362 است. شب شعری در شهرستان ماهانِ استان کرمان برگزار می‌شد. در این عکس ایستاده از سمت راست، روانشاد قیصر امین‌پور را مشاهده می‌کنید. خانم سیمین‌دخت وحیدی کنار قیصر ایستاده و مرحوم نصرالله مردانی هم که امروز سالمرگ اوست نفر بعدی است. علی معلم دامغانی، حسین اسرافیلی و عباس براتی‌پور هم نفرات بعدی هستند که به ترتیب ایستاده‌اند.
آن دو نفر که نشسته‌اند، از سمت راست من هستم با پیراهنی سفید کنار حسین آهی عزیز .
حالا که سالمرگ نصرالله مردانی است، چند کلمه‌ای هم برای او بنویسم. آن سال‌ها مصادف با جنگ تحمیلی هم بود و یکی از شعرهایش در کنار دیگر آثار ماندگار ادبی دفاع مقدس سینه به سینه در جبهه‌ها می‌چرخید:
من واژگون، من واژگون، من واژگون رقصیده‌ام
من بی‌سر و بی‌دست و پا، در خواب خون رقصیده‌ام
مردانی در آن سال‌ها واقعا شاعر تاثیرگذاری بود و شعرش جریانی در ادبیات انقلاب ایجاد کرده بود. روحش شاد!
پرویز بیگی حبیب‌آبادی
شاعر
گفت و گو
هویت ملی، پیشران خلاقیت در انیمیشن
کارگردان فیلم «نبرد بادبادک‌ها»: ترکیب نوآوری و هویت فرهنگی می‌تواند زمینه‌ساز خلق آثار متفاوت و قابلیت عرضه در بازار‌های گسترده‌تر باشد
در گفت‌وگوی «جام‌جم» با مدیرکل دفتر آبخیزداری؛
آبخیزداری؛ راهبرد مهار سیلاب
حسن روشن در گفت‌و‌گو ی اختصاصی با روزنامه «جام‌جم»:
لیست تیم ملی بسیار منطقی اعلام شد
دکتر همایون: حضرت فاطمه (س) الگویی بی‌بدیل برای نقش‌آفرینی بانوان در عرصه تمدن‌سازی هستند