محمد بنا: به برادرم هم رحم نمی‌کنم

در حالی که خیرآبادی در سه سال اخیر در آرامش کار را در جمهوری آذربایجان دنبال کرده است که محمد بنا به‌جز یک مقطع کوتاه و شرکت تیم ملی در رقابت‌های آسیایی 2013، خانه‌نشینی را به مربیگری تیم ملی ترجیح داد، اما حدود دو ماه پیش دوباره سرمربیگری تیم ملی ایران را به‌دست گرفت. بنا در شرایط این روزها در خانه کشتی و به قول خودش «خانه عشق» تیم ملی ایران را برای حضور در المپیک 2016 آماده می‌کند که دیگر خبری از دست راست او در لندن یعنی جمشید خیرآبادی نیست.

خیرآبادی در جهانی آمریکا موفق شد پنج سهمیه المپیک بگیرد و بالاتر از ایران در رده دوم این رقابت‌ها قرار گرفت، او که در تهران جام جهانی 2015 را هم تصاحب کرده بود در حالی خودش را برای تقابل با بنا آماده می‌کند که ظاهرا دیگر خبری از آن صمیمیت بین این دو نیست.

خیرآبادی که پس از قهرمانی در جام‌جهانی تهران انتظار داشت محمد بنا به او این موفقیت را تبریک بگوید وقتی چنین تبریکی نشنید آزرده‌خاطر شد و حالا با خط و نشان بنا مواجه شده است.

در آستانه رقابت‌های جایزه بزرگ باکو تقابل این دو مربی مورد توجه دوستداران حرفه‌ای کشتی قرار گرفته است، هر چه هست محمد بنا می‌گوید در میدان رقابت، رفاقت را کنار گذاشته و فقط به موفقیت تیم ملی می‌اندیشد. بنا دیروز درخصوص اعزام فرنگی‌کاران به مسابقات جایزه بزرگ باکو به تسنیم گفت: هدف ما مسابقات جایزه بزرگ و مسابقات بین‌المللی دیگر نیست و هدف اول ما کسب سهمیه المپیک و رسیدن خوب به مسابقات المپیک است. در مسیر این مسابقات هم تورنمنت‌هایی برگزار می‌شود و جایزه بزرگ آذربایجان نیز فرصتی است تا محکی بخوریم و نفرات جوان و باتجربه را بیازماییم.

وی درخصوص تقابلش با جمشید خیرآبادی مربی پیشین تیم ملی و سرمربی تیم کشتی آذربایجان نیز عنوان کرد: همکاری جای خودش را دارد ولی ما سال‌ها کنار هم بودیم و او مربی لایقی است، اما برای من همه‌چیز ایران است و چشم برادرم را هم برای این‌که ایران را طور دیگری نگاه کند در خواهم آورد. ما رقابت و مبارزه با تیم آذربایجان داریم، چه در المپیک و چه در جام جهانی، اما مهم این است که آنها خودشان را به ما برسانند. امسال هم که آنها دوم جهان شدند به این دلیل بود که ما بد بودیم، آنها قدرتمند نبودند.

بنا افزود: درست که آنها پنج سهمیه المپیک را گرفته‌اند، اما بد بودن ما باعث شد تا آنها دوم جهان شوند، البته همه چیز متعلق به گذشته است و من تنها به تیم ایران و آینده فکر می‌کنم. روسیه هم را که بزرگ کشتی است قبول ندارم چه برسد به آذربایجان!