تامین نیروی حیات موقت با قلب مصنوعی

جامجم آنلاین: قلب مانند موتوری است که نیروی لازم برای عملکرد سایر قسمت ها را فراهم می سازد. این موتور داخلی بدن یک پمپ عضلانی است که جریان خون و اکسیژن را در سراسر بدن حفظ می کند.

کد خبر: ۸۱۱۸۵

هر روز این اندام حدود 2000 گالن خون را پمپاژ می کند. مانند هر موتور دیگر ، اگر مراقبت کافی از قلب صورت نگیرد ، دچار اختلال شده و پمپاژ خون کافی انجام نمی شود و این همان حالتی است که نارسایی قلب گفته می شود.
تا کنون تنها انتخاب برای بیماران مبتلا به نارسایی شدید قلب ، پیوند قلب بوده است. اما برای مثال در ایالات متحده سالانه تنها کمی بیش از 2000 پیوند قلب صورت می گیرد. به این معنی که ده ها هزار نفر در انتظار دهنده قلب جان خود را از دست می دهند.
در جولای سال 2001 با انجام اولین پیوند قلب مصونوعی تقریبا در دو دهه پیش ، بیماران دچار نارسایی قلب امید تازه ای برای بهبودی یافتند. ایمپلنت AbioCore اولین قلب مصنوعی کامل است و انتظار آن می رود که امید بیماران قلبی را برای درمان لااقل دو برابر کند.
در اینجا با عملکرد این قلب مصنوعی و چگونگی کار گذاشتن آن در قفسه سینه آشنا می شوید. همچنین قلب AbioCore با سایر قلب های مصنوعی که در گذشته موفقیت آمیز نبوده اند مقایسه می شود.
قلب یک انسان بزرگسال بطور متوسط خون را در 60 تا 100 ضربان در دقیقه پمپ می کند. قلب در دو مرحله منقبض می شود:
1- در مرحله اول دهلیز راست و چپ همزمان منقبض می شوند و خون را به بطن های راست و چپ پمپ می کنند.
2- درمرحله دوم بطن ها باهم منقبض می شوند تا خون را از قلب خارج کنند.
سپس عضله قلب پیش از ضربان بعدی ، شل می شود که امکان پر شدن مجدد قلب از خون را فراهم می سازد.
بیماران دارای قلب مصنوعی AbioCore دهلیز ها دارای ضربان همزمان هستند ، اما قلب مصنوعی که جایگزین هر دو بطن می شود تنها میتواند در یک زمان مشخص ، خون را از یک بطن خارج کند. بنابراین متناوبا خون را به شش ها و سپس به بدن می فرستد ، بجای آنکه مانند قلب طبیعی خون را همزمان به ریه و بدن بفرستد. AbioCore قادراست بیش از 10 لیتر خون را در دقیقه پمپ کند که این میزان برای فعالیت های روزانه کافی است.
AbioCore یک وسیله پزشکی بسیار پیشرفته است اما مکانیسم اصلی آن پمپ هیدرولیکی است که مایع هیدرولیک را از سمتی به سمت دیگر حرکت می دهد. برای آشنایی با نحوه عمکرد آن در اینجا با اجزاء مختلف آن آشنا می شویم:
- پمپ هیدرولیک: اساس این ابزار مشابه با پمپ های هیدرولیکی در تجهیزات سنگین است. نیرویی که دریک نقطه بکار می رود با استفاده از یک مایع تراکم نا پذیر به نقطه دیگر منتقل می شود. یک چرخ در داخل پمپ با ده هزار چرخش در دقیقه ایجاد فشار می کند.
- دریچه ورودی: این دریچه باز و بسته می شود و به مایع هیدرولیک اجازه عبور از یک سمت به سمت دیگر قلب مصنوعی را میدهد. زمانی که مایع به سمت راست حرکت می کند ، خون از طریق یک بطن مصنوعی به ریه ها پمپ می شود. هنگامی که مایع به چپ حرکت می کند ، پمپاژ خون به بقیه اعضای بدن صورت می گیرد.
- سیستم بی سیم انتقال انرژِی: نام دیگر آن سیستم انتقال انرژِ ی از پوست (TET) است و دارای دو مارپیچ داخلی و خارجی است که نیرو را از طریق نیروی مغناطیسی از یک باتری خارجی از طریق پوست بدون سوراخ کردن سطح آن منتقل می کنند. مارپیچ داخلی نیرو را دریافت کرده و آن را به باتری داخلی ابزار کنترل کننده می فرستد.
- باتری داخلی: یک باتری قابل شارژ شدن در داخل شکم بیمار کار گذاشته می شود که بدون اتصال به بسته اصلی باتری ، امکان 30 تا 40 دقیقه فعالیت های خاص مانند دوش گرفتن را به بیمار می دهد.
- باتری خارجی: این باتری روی یک بسته Velcro-belt دور کمر بیمار قرار داده می شود. هر باتری قابل شارژ شدن حدود 4 تا 5 ساعن نیرو ایجاد می کند.
- کنترل کننده: این ابزار کوچک الکترونیکی در دیواره شکم بیمار کار گذاشته می شود و سرعت پمپاژ خون توسط قلب را نشان داده و کنترل می کند.
قلب AbioCore کل سیستم در حدود 2 پوند (معادل با 0.9 کیلوگرم) وزن دارد.این سیستم که مرکب از تیتانیم و پلاستیک است به چهار قسمت متصل می شود:
- دهلیز راست
- دهلیز چپ
- آئورت
- سرخرگ ریوی
جراحی برای قرار دادن قلب مصنوعی ابیو کور بسیار حساس است. جراحان نه تنها باید بطن های راست و چپ را بردارند ، بلکه یک شیء خارجی را در قفسه سینه بیمار جای می دهند. بیمار باید روی یک ماشین قلب-ریه قرارداده شده و سپس از آن جدا شود. این جراحی نیازمند صدها بخیه است تا قلب را به بطن های مصنوعی محکم نگه دارد. پیوندها AbioCore را بهسایر بخش های قلب طبیعی متصل می کنند. این پیوندها نوعی بافت سنتتیک هستند که برای اتصال وسیله مصنوعی به بافت طبیعی بیمار بکار می روند.
بسته به پیچیدگی جراحی ، تعداد زیادی پرسنل پزشکی طی عمل همکاری می کنند.
نکته حائزاهمیت این است که AbioCore تنها برای بیمارانی طراحی شده که پیش از جراحی تنها به مدت یک ماه شانس زنده بودن داشتند و قلب مصنوعی AbioCore این مدت را به دوبرابر می رساند.
بیمارانی که تحت این عمل قرار گرفتند همگی تا چند ماه بعد زنده ماندند.
اکنون سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) به شرکت Abiomed اجازه داده است 15 عمل را بعنوان بخشی از یک بررسی کلینیکی انجام دهد. این جراحی ها در مراکز پزشکی مختلف در ایالات مختلف به انجام رسیده است. FDA نتایج این عمل ها را مورد به مورد تحت بررسی قرار داده تا آینده دستگاه AbioCore مشخص شود. اگر این دستگاه هفتاد تا صد هزار دلاری باموفقیت عمل کند یعنی شانس زنده ماندن بیمار را بدون مشکلات خاص افزایش دهد ، استفاده از آن در سایر مراکز درمانی ایالات متحده نیز صورت خواهد گرفت.
اولین داوطلبا ن آن در واقع بیمار ترین بیماران هستند که در آخرین مرحل نارسایی عملکرد قلب قرار دارند.
شرکت سازنده این قلب مصنوعی پارامتر هایی را برای دریافت این قلب برای بیماران در نظر گرفته است بطوریکه آنها باید:
- در مرحله آخر نارسایی قلب قرار داشته باشند
- امید زنده ماندن آنها تنها 30 روز باشد
- داوطلب دریافت پیوند قلب طبیعی نباشند
- تحت هیچ درمان خاص دیگری برای زنده ماندن نباشند از شرائط دیگر این است که این وسیله که به اندازه یک گریپ فروت است باید کاملا در داخل قفسه سینه بیمار جای گیرد. برای تعیین آن بیمار باید تحت سی تی اسکن و عکس برداری قفسه سینه قرار گیرد. سپس با استفاده از یک برنامه کامپیوتری قلب طبیعی بطور مجازی از قفسه سینه برداشته شده و Abiocore به جای آن قرارداده شود. اگر برنامه کامپیوتری نشان دهد که این قلب مصنوعی به خوبی در قفسه سینه جای می گیرد ، پزشکان می توانند عمل را برای ایمپلنت آن انجام دهند.
امید زنده ماندن برای اکثر مبتلایان به نارسایی قلب حدود پنج سال است و معمولا نیازمند دریافت پیوند قلب هستند تا شانس زنده ماندن را افزایش دهند. اما بسیار ی از بیماران هر ساله در انتظار پیوند جان خود را از دست می دهند. پزشکان هنوز هم مردم را به اعطای عضو ترغیب می کنند اما AbioCore ممکن است جان بسیاری از افراد ی که موفق به دریافت پیوند طبیعی نمی شوند را نجات بخشد.