مهرورزی، پیام مشترک داستان‌های دینی

یکی از اهداف اصلی ادبیات کودک و نوجوان، اهداف مذهبی است. نویسنده‌ای که قصد دارد داستان دینی بنویسد، باید آگاهی درستی از ادیان زنده جهان امروز مانند اسلام، مسیحیت، هندویی و بودایی داشته باشد. آگاهی از آموزه‌های قرآن کریم و امامان دین، دین اسلام راستین (شیعه اثنی‌عشری) نشان می‌دهد که هدف اصلی پیامبران الهی و امامان شیعه گسترش مهربانی و محبت است.

انسان موحد پیرو مکتب تشیع همه انسان‌ها را دوست دارد. از خودکامگان و ظالمان و خودشیفتگان نفرت دارد. نویسنده آگاه تلاش می‌کند که حتی با نگارش داستان و مطالبی از زبان شخصیت‌های داستانی فضای جامعه را با بوی عطرآگین آموزه‌های دینی پُر سازد.

نویسنده داستان‌های دینی از خشونت نفرت دارد و تلاش می‌کند شخصیت‌های داستانی‌اش اهل محبت باشند و انسان‌ها را دوست داشته باشند. من در آخرین کتابم با عنوان «حضرت مهدی (عجل‌الله تعالی فرجه)، پیام‌آور مهرورزی و محبت»، از انتشارات قلم، دقیقا به همین ویژگی مهر‌ورزی دین و امام زمان اشاره کرده‌ام و به مخاطبم یاد داده‌ام که حضرت مهدی از پدر و مادر مهربان‌تر است.

کسی که آرزوی فرج ایشان را دارد، نیز باید بسیار مهربان باشد. پیشنهاد می‌کنم کارهای آقای سعید روح‌افزا را مخاطبان روزنامه جام‌جم بخوانند؛ آثاری که در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان منتشر و اغلب در همین مسیر تالیف شده‌اند یعنی گسترش مهرورزی‌و محبت.

محمود حکیمی / نویسنده و پژوهشگر