کارتن خوابی در هفته پژوهش

متاسفم که کارتن خوابهای ما روزنامه نمی خوانند. اینترنت ندارند و از آخرین اخبار مربوط به سرمازدگی منجر به فوت هم صنفی های خود بی خبر می مانند.

کد خبر: ۵۴۱۸۷

آنها این روزها فقط می میرند؛ در حالی که نمی دانند همای سعادت موجهای رسانه ای و افاضات مدیرانه این بار به سر و روی نشسته آنها نشسته و این انسان های «آسمان جل» این بار در سرمای زمستان مورد لطف و توجه قرار گرفته اند. قرار است جنبش عدالتخواه دانشجویی چند شب در مقابل شهرداری تهران بخوابند تا بفهمند کارتن خوابی یعنی چه؛ قرار است دولت در بودجه سال 84 برای اینها بودجه تصویب کند. خبرگزاری ها می نویسند: «با آرزوی رسیدن به جامعه بدون بی خانمان» و... همه دست به دست هم داده اند تا بگویند کارتن خوابهای عزیز! ما هستیم و بالاخره فهمیدیم که شما هم هستید. وقتی کارتن خوابهای ما می میرند ، همه مهربان می شوند اما باز هم مثل بسیاری از آسیبها و مسائل اجتماعی دیگر حرفهای احساسی ، گنده گویی های مسوولانه و تحلیل های اجتماعی پشت سر هم برای آن ردیف می شوند ، اما وقتی سالها قبل استاد درس جامعه شناسی شهری دانشگاه علامه طباطبایی می گفت ، کارتن خوابی و تبعات آن در چند سال آینده تبدیل به بزرگ ترین مشکل اجتماعی ما می شود ، هیچ گاه از آن استاد نپرسیدم که آیا این مساله را با مقامات در میان گذاشته یا خیر ، چون بر اساس تجربیات قبلی اش می دانستم می گوید: «زهی خیال باطل». او با تحلیل های اجتماعی واقعی برگرفته از سالیان سال تجربه ، تحصیل و تدریس این حرف را بارها تکرار می کرد و امروز « همان چند سال آینده» کم کم فرا رسیده است . تقارن شروع یکباره موج توجه به کارتن خواب های مرده با هفته پژوهش و تحقیق تقارن زشت و زیبایی است. نمی دانم استاد ارجمند درس جامعه شناسی شهری سالهای قبل اکنون در کجای این کشور نظاره گر پیش بینی علمی خود است و نمی دانم در فصل سرما و مرگ کارتن خواب ها نطفه کدام مساله و آسیب اجتماعی دیگر در حال بسته شدن است و نرم نرمک در شهر ریشه می دواند و کدام استاد دانشگاهی در کدام کلاس درس برای دانشجویان پیش بینی می کند که...