انتقاد رحماندوست و امیرخانی از نحوه حضور در نمایشگاه فرانکفورت

رحماندوست در این رابطه به مهر گفت: نمی‌دانم این همه مسئول از وزارت ارشاد در نمایشگاه‌های خارجی چه می‌کنند. او افزود: من در نمایشگاه بین‌المللی فرانکفورت امسال از 18 نفر از مسئولان ارشاد خواستم که سئوالی برای من به زبان انگلیسی بپرسند و هیچ کدام نتوانستند؛ حالا به این فکر می‌کنم با این وضع، این تعداد حضور در چنین نمایشگاه‌هایی به چه کار آنها می‌آید؟

رضا امیرخانی هم با بیان این که ما هنوز قاعده حضور در چنین نمایشگاهی را بلد نیستیم، گفته است: چه حضور ما در نمایشگاه پررنگ باشد و چه کمرنگ، ما قاعده بازی در نمایشگاهی مثل فرانکفورت را نمی‌دانیم و تا آن را نفهمیم خیلی تفاوتی در وضع ما ایجاد نمی‌شود. در یک کلام و با این ندانستن قاعده، به نظر من تصمیم بهمن دری، معاون سابق امور فرهنگی وزارت ارشاد در نرفتن به نمایشگاه کتاب فرانکفورت درست‌ترین تصمیم ارشاد در دولت فعلی بود.

این نویسنده کشورمان گفت: فکر آلمانی را نمی‌توان مثل بنز آلمانی سوار شد و گاز داد و رفت و کیفش را کرد. مشکل ما این است که سازوکار حضور در نمایشگاه بین‌المللی فرانکفورت را نمی‌شناسیم. خیال می‌کنیم می‌رویم و غرفه می‌گیریم و سوار کار می‌شویم.

او ادامه داد: نمایشگاه کتاب فرانکفورت برای ایجاد حرکت اقتصادی در صنعت نشر است. واقعیت این است که حتی نویسنده هم در آن نقش جدی ندارد. آنجا تنها جای حضور ناشران برای مبادله حق‌رایت کتاب‌هاست. اصلا خود نمایشگاه را اتحادیه ناشران آلمان ـ نه دولت‌ـ برگزار می‌کند.

نویسنده کتاب‌های «من او»، «بی وتن» و «جانستان کابلستان» تاکید کرد: ما تا زمانی که به این نتیجه نرسیده باشیم که می‌توان حق رایت انتشار کتابی را خرید و فروش کرد، حضورمان در این نمایشگاه کاملا بی‌فایده است، حتی اگر با پول نفت، نصف زمین نمایشگاه را هم سند بزنیم و بهترین طراح و معمار را هم برای غرفه‌آرایی بیاوریم!

امیرخانی در پاسخ به پرسشی درباره موفقیت خود در فروش رایت آثارش در نمایشگاه فرانکفورت، گفت: موفقیت قابل توجهی در فروش رایت کتاب در این نمایشگاه نداشتم. البته با چند واسطه‌ ادبی توافقاتی شد که طبیعتا هنوز اجرایی نشده است و یک ناشر کانادایی هم برای خرید رایتِ جانستان کابلستان اعلام آمادگی کرد.