جام جم آنلاین: 192 سال پیش در روز 15 سپتامبر سال 1812 میلادی چندین حریق گسترده بخش هایی از شهر مسکو را دربر می گیرد.
کد خبر: ۴۸۱۹۰
دستور افروختن حریق را کنت رستو پشین حاکم مسکو صادر کرده بود تا از مستقر شدن ارتش بزرگ ناپلئون امپراتور فرانسه در این شهر جلوگیری کند.
ناپلئون اول امپراتور فرانسه با یک ارتش 500 هزار نفری
بدون اعلان جنگ در روز 23 ژوئن سال 1812 میلادی از رود
نیمن عبور کرده و داخل خاک روسیه تزاری می شود.
ناپلئون و ارتش نیرومندش بدون آنکه نیروهای روسی بتوانند
در مقابل آنها مقاومت کنند در خاک روسیه پیشروی می کنند.
آنها در سراسر مسیر خود با سرزمین های سوخته مواجه می شوند.
این تاکتیک نظامی مارشال کوتوزف فرمانده ارتش روسیه تزاری بود تا امکان تدارکات را از ارتش ناپلئون سلب کند.
در روز 14 سپتامبر سال 1812 میلادی ناپلئون و ارتش 500 هزار نفری پس از پیمودن یک مسیر سخت و طولانی وارد مسکو
می شوند اما با شهری خالی از سکنه مواجه می گردند.
پیش از ورود ارتش امپراتوری فرانسه ، سربازان مارشال کوتوزف اهالی مسکو را از شهر خارج کرده و به جنگل های پیرامونی رانده بودند.
تنها زندانیان ، سارقان و جنایتکاران در شهر بودند که
به شرط اینکه استقبال گرمی از اشغالگران کنند از زندان
آزاد شده بودند.
سربازان ناپلئون پس از ورود به مسکو دست به غارت شهر
می زنند اما از همان فردای ورود خود به مسکو ناگزیر می شوند با آتش سوزی های بسیاری که نقاط مختلف شهر را دربر گرفته بودند ، مقابله کنند.
طرح آتش زدن مسکو پس از ورود ناپلئون به خاک روسیه
و پیشروی به سوی مسکو توسط کنت رستو پشین حاکم مسکو
سازماندهی شده بود و جنایتکاران و سارقان آزاد شده
مامور برافروختن حریق ها بودند.
آتش به سرعت شهر مسکو که از چوب ساخته شده بود را دربرمی گیرد.بخش اعظم مسکو در آتش می سوزد.
با این حال ناپلئون سرسختی به خرج داده و مدت یک ماه
با نیروهایش در میان ویرانه های شهر اتراق می کند تا
پاسخ الکساندر اول تزار روسیه در مورد پیشنهادهایش برای
مذاکرات برسد اما پاسخی از تزار دریافت نمی کند.
ویرانه های مسکو مکان مناسبی برای سپری کردن زمستان طاقت
فرسای روسیه نبود و ناپلئون و سپاه عظیمش ناگزیر می شوند از همان راهی که آمده بودند ، بازگردند.
به زودی زمستان فرا می رسد ، مارشال کوتوزف مسیر بازگشت
ناپلئون را با نیروهایش مسدود می کند.
سرمای طاقت فرسا ، حملات پراکنده نیروهای روسی و گرسنگی
بخش اعظم سپاه ناپلئون را از بین می برند و او با عده
اندکی به زحمت خود را به فرانسه می رساند.
به این ترتیب ، در روز 15 سپتامبر سال 1812 میلادی یک روز
پس از ورود ارتش ناپلئون به شهر مسکو حریق های عمدی
توسط زندانیان روسی که آزاد شده بودند و به دستور حاکم
مسکو ایجاد شده و بخش های مختلف شهر را در برمی گیرند.
به زودی بخش اعظم مسکو در حریق سوخته و به ویرانه تبدیل
می شود.
ناپلئون و ارتش عظیمش دیگر قادر به ماندن در شهر نیستند
و باید علی رغم فرا رسیدن زمستان وحشتناک روسیه خاک
این کشور را به سرعت ترک کنند.
از ارتش 500 هزار نفری ناپلئون فقط تعداد اندکی همراه
او از این مهلکه نجات می یابند.
این سرآغاز زوال و شکست های ناپلئون بود که سرانجام
منجر به سرنگونی او شد.