تپش قلب انقلاب در پاریس

اول مهر 1357 منزل امام در نجف به‏وسیله نیروهای بعثی محاصره شد و رئیس سازمان امنیت عراق در دیدار با امام خمینی گفت شرط ادامه اقامت ایشان در عراق دست کشیدن از مبارزه و عدم دخالت در سیاست است. اما امام (ره)‌ با قاطعیت پاسخ داده بود به‏خاطر مسوولیتی که در مقابل امت اسلام احساس می‏کند حاضر به سکوت و مصالحه نیست.

امام تصمیم به مهاجرت از عراق به سمت سوریه گرفتند اما به علت تیرگی روابط 2 کشور قرار شد از طریق کویت عازم سوریه شوند. پس از رسیدن به مرز کویت، مقامات دولت کویت دستور جلوگیری از ورود ایشان به خاک کویت را صادر کردند. امام شب را در بصره گذراندند و تصمیم گرفتند به پاریس هجرت کنند.

هواپیمای حامل امام، در چنین روزی 14 مهر در فرودگاه اورلی پاریس به زمین ‌نشست و 2 روز بعد از ورود ایشان به پاریس، امام به منزل یکی از ایرانیان در نوفل لوشاتو در حومه پاریس نقل مکان ‌کردند.

نوفل لوشاتو که دیرزمانی، مکانی آرام و بدون سروصدا به شمار می‌رفت با ورود امام (ره)‌ به خبرسازترین نقطه جهان و قلب تپنده انقلاب اسلامی تبدیل شد؛ پس گزارشگران، عکاسان، فیلمبرداران و مردم مشتاق به این دهکده سرازیر ‌شدند. امام در نوفل لوشاتو مسائل ایران را پیگیری کرده و رهنمودهای لازم را برای زنده نگه داشتن نهضت بیان کردند.

مصاحبه با خبرنگاران و دیدار با شخصیت‌های مختلف فرانسوی، ایرانی و دیگر ممالک دنیا و افشاگری درباره رژیم پهلوی و حامیان غربی‌اش جزئی از برنامه روزانه ایشان می‌شود. هجرت و اقامت امام در نوفل لوشاتو، برخلاف تصور رژیم پهلوی موجب رشد و گسترش انقلاب اسلامی شد.

در حقیقت‌ امام(ره) با این هجرت یکی از قوانین جاودانه حیات و مبدا تاریخ اسلام را بار دیگر زنده کرد. روح هجرت در اسلام، فرار از ظلمت به سوی نور است و معنایش این است که اگر ما در شرایطی قرار گرفته‌ایم که ایمانمان در خطر است میان شهر و خانه و ایمان یکی را انتخاب کنیم، یا در خانه بمانیم یا برای این‌که ایمان را نجات بدهیم از خانه صرف نظر کنیم، که اسلام دومی را توصیه می‌کند.

امام خمینی (ره)‌ به هنگام هجرت به پاریس در پیامی به ملت ایران، دلایل این هجرت را این چنین بیان نمودند: پیش من مکان معینی مطرح نیست؛ عمل به تکلیف الهی مطرح است.

کتایون مافی 
گروه سیاسی