احداث نخستین بانک خون در دنیا

او درباره پلاسمای خون و انتقال خون در نیویورک تحقیقاتی را انجام داد و این در حالی بود که دکتر Drew پیش از این نیز تحقیقاتی را درباره نگهداری خون و فرآورده‌های خونی انجام داده بود. به این ترتیب او با جداسازی گلبول‌های قرمز خون از پلاسما متوجه شد که فرآورده‌های خونی قابل نگهداری است. سیستمی که توسط Drew برای ذخیره‌سازی پلاسمای خون و یا راه‌اندازی نخستین بانک خون در سطح دنیا مطرح شده بود آغازگر تحولات اساسی در عرصه پزشکی بود که می‌توانست نجات‌بخش جان بسیاری از بیماران از خطر مرگ باشد. او نخستین بانک خون صلیب‌سرخ آمریکا را بنا نهاد و به موجب آن توانست مسوولیت نخستین بانک خون راه‌اندازی‌شده را عهده‌دار شود که در آن زمان مسوولیت انتقال خون و تامین پلاسمای خون مورد نیاز مجروحان جنگ دوم جهانی را برعهده داشت. این بانک خون توانست بانک‌های خونی بسیاری را راه‌اندازی کند که از آن برای درمان سربازان مجروح جنگی در خطوط مقدم جبهه‌های جنگ استفاده می‌شد. اما سال 1941 میلادی، صلیب‌سرخ آمریکا تصمیم گرفت ایستگاه‌های اهدای خون را راه‌اندازی کند تا به این ترتیب امکان جمع‌آوری پلاسما برای نیروهای نظامی آمریکایی را فراهم کند. پس از پایان جنگ دوم جهانی charles Drew به سمت مدیریت کرسی جراحی بیمارستان هاوارد در واشنگتن‌دی‌سی منصوب شد و به خاطر اقدامات شایسته‌ای که در عرصه پزشکی داشت توانست مدال پزشکی اسپینگارن (Spingarn) را که همه ساله از سوی موسسه ملی پیشرفت‌های پزشکی در جوامع سیاه‌پوست به موفقیت‌های بزرگ این عرصه اعطا می‌شود را از آن خود سازد. البته انتقال خون، ایده‌ای بود که پیش از راه‌اندازی نخستین بانک خون توسط دکتر رابرتسن و سال 1918 میلادی برای درمان سربازان زخمی جنگ اول جهانی مطرح شده بود اما تا زمانی که دکتر Drew نخستین بانک خون را راه‌اندازی کند هیچ کس به این فکر نیفتاده بود که می‌توان تحت شرایط خاص، فرآورده‌های خونی را برای بلندمدت نگهداری کرد. پلاسما بخش مایع خون است که به تنهایی قابل تزریق به بدن بیمار است. در سوختگی‌های شدید که افراد مقدار زیادی از پلاسمای خون را از دست می‌دهند، تزریق پلاسما انجام می‌شود و این در حالی است که در افراد مبتلا به کم‌خونی با تزریق گلبول‌های قرمز، کم‌خونی فرد بیمار درمان می‌شود.

فرگل غفاری

منبع: science daily