چند آرزو برای تحویل سال سینما

اگر این شباهت را بپذیریم باید همچون لحظات سال تحویل دور یک سفره بنشینیم و برای سینمایمان دعا کنیم. هر ایرانی که به نوعی با هنر هفتم سر و کار دارد، می‌تواند در این لحظه طیف متنوعی از دعاها و آرزوها را بیان کند. خواسته‌هایی که بخشی از آنها در هر سال تکرار می‌شوند و بخشی‌ از آنها جدید و متناسب با حال و هوای سال نو هستند. شما برای سال جدید سینمایی چه دعایی کرده‌اید؟ دعای من این است که در سال آینده گیشه‌هایمان پربار و پررونق باشد. باید آرزو کنیم که از بین این همه فیلم رنگارنگ چند اثر اصیل و ارزشمند پیدا شوند که توانایی کشاندن مردم به سینماها را داشته باشند. باید دعا کنیم که مردم در سال جدید همچون سال‌های دور، دوباره جلوی سالن‌های سینما صف ببندند. آرزو کنیم که طبقه متوسط جامعه دوباره با سالن‌های سینما آشتی کنند. برای این که این آرزو محقق شود باید قبلش خواسته‌های دیگری را مطرح کنیم. این که در سال جدید تعداد سالن‌های سینمایی‌مان بیشتر شود تا فیلم‌های بیشتری بر پرده‌ها بنشینند. خدا کند در سال جدید هیچ سینمایی طعمه حریق نشود و هیچ بساز و بفروشی چشم طمع به سالن‌های سینمایی‌مان ندوخته باشد.امیدواریم در سال جدید سینمایی، کمدی‌های سخیف دست از سر سینمای ایران بردارند و کشتی به گل نشسته سینمای کمدی اصیل، حرکت دوباره‌اش را آغاز کند.امیدواریم سینمای اجتماعی و کودک و نوجوانمان دوباره رونق بگیرد. کودکان و نوجوانان بتوانند فیلم‌های مورد علاقه‌شان را در سالن‌های تاریک سینما ببینند. همه فیلم‌ها فرصت و مجال دیده شدن را داشته باشند و هیچ فیلمی به دلیل برچسب‌هایی چون سینمای فرهنگی و مخاطب خاص و... از حق اکران عادلانه محروم نشود. باید دست به دعا برداریم که در سال جدید قیمت بلیت سینماها گران‌تر از چیزی که الان هست نشود تا مردم بیشتری بتوانند دور سفره سینما بنشینند. امیدواریم سینمای ایران دوباره در جشنواره‌های جهانی بدرخشد و نام ایران و ایرانی را بر سر زبان‌ها بیندازد. خدایا! در این سال جدید به فیلمسازان ما ذوق و خلاقیت، به مخاطبان ما سلیقه، به تهیه‌کنندگان ما پول با برکت و به فیلمنامه‌نویسان ما ایده‌های جدید عنایت بفرما!