شهرک سازی‌های بیشتر، چراکه نه؟

به گزارش ایسنا، روزنامه فرامنطقه‌ای القدس العربی در تحلیلی تحت عنوان "شهرک سازی‌های بیشتر؛ چرا که نه؟" می‌نویسد:

«هنگامی که دولت اسراییل اعلام به ساخت 1300 واحد مسکونی در قدس اشغالی می‌کند به این وسیله دولت آمریکا و کشورهای اروپایی را که طی سالها از زمان تاسیسش از آن حمایت تسلیحاتی و مالی نموده‌اند تهدید می‌کند؛ همانطور که آن دسته از کشورهای عربی میانه رو را نیز که بر صلح حساب باز کرده و طرحی برای تحقق آن داده‌اند، تهدید می‌نماید.

کشورهای غربی شهرک سازی‌های اسراییل بر اراضی اشغالی را غیر قانونی و نقض قوانین بین‌المللی و کنوانسیون ژنو می‌دانند و از دولت اسراییل می‌خواهند تمامی شهرک سازی‌های خود را با هدف ایجاد حداکثر فرصت برای موفقیت مذاکرات مستقیم به نظارت دولت باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا متوقف سازد.

این در حالی است که بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسراییل در واشنگتن می‌خواهد اثبات کند که از دولت اوباما قوی‌تر است و می‌تواند سیاست‌هایی را که می‌خواهد بدون در نظر گرفتن مخالفت دولت اوباما با گسترش شهرک سازی‌هایش اجرا کند.

روند مذاکرات صلح از مرحله مرگ تدریجی به مرگ حقیقی منتقل شده است و این روند اکنون در انتظار غسل برای تدفین است و به نظر ما تمامی تلاش‌هایی که احمد ابوالغیط، وزیر امور خارجه‌ و عمر سلیمان، رئیس سازمان اطلاعات مصر برای نجات این روند برداشته‌اند فرصتی را برای نجات و موفقیت آن فراهم کند.

دولت مصر به نظریه حرکت دایمی ودوری گزیدن از ایجاد شکاف سیاسی اعتقاد دارد و برای همین آقایان ابوالغیط و سلیمان را مامور به سفرهای دوره‌ای به قدس اشغالی،‌ رام‌الله و واشنگتن می‌کند تا تفکرات و پیشنهادات جدیدی را که با موضوع حضور نیروهای اردنی در مرزهای اردن با کشور آینده فلسطین مرتبط است، جهت اطمینان بخشیدن به اسراییلی‌ها و ممانعت از هر گونه عملیات قاچاق سلاح و مبارزان از این مرزها بررسی کنند.

این دیدگاه مصر طی 20 سال گذشته اجرا شده و نتایجی محسوس نداشته است. چند بار گردشگاه شرم‌الشیخ میزبان دیدار و نشست بین مسئولان فلسطینی و اسراییلی به نظارت مستقیم حسنی مبارک، رئیس جمهور مصر و در بعضی موارد نیز رهبران غربی هم چون کلینتون و نیکلا سارکوزی، رئیس جمهور فرانسه بوده است؟ چند بار قاهره فرستادگان خود را راهی تل آویو کرد تا راه‌کارهایی را برای برداشتن موانع موجود بر سر راه ازسرگیری مذاکرات جست و جو کنند؟ با وجود این دولت‌های اسراییلی به سیاست‌های شهرک سازی خود ادامه داده و چه در سایه دولت‌ حزب کارگر و چه دولت‌های حزب لیکود این ساخت و سازها را سرعت بخشیده و توسعه دادند.

محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین به اسراییل نسبت به خطر بن بست موجود در روند سازش که نتیجه‌ خودرایی و مخالفت‌های اسراییل با توقف شهرک سازی‌ها است هشدار داده است اما این هشدارهای محمود عباس در نظر گرفته نشده و هرگز تصمیم اسراییل را در این خصوص تغییر نداده است.

دولت نتانیاهو به خوبی می‌داند که رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین ضعیف است و گزینه‌ای جز گزینه‌ مذاکرات را دنبال نمی‌کند به همین دلیل هیچ توجهی به تهدید‌هایش ندارد و به خوبی می‌داند که وی نهایتا تسلیم شرط‌ها و تمایلات اسراییل خواهد شد. هنگامی که محمود عباس می‌گوید هفت گزینه و جایگزین برای شکست روند سازش دارد و اولین این گزینه‌ها رفتن به شورای امنیت جهت صدور قطعنامه‌ای برای به رسمیت شناختن تشکیل کشور فلسطین در مرزهای 1967 است، دولت نتانیاهو به خوبی می‌داند که این گزینه به دلیل ترس از وتوی آمریکا عملی نخواهد شد و حتی اگر چنین قطعنامه‌ای از سوی شورای امنیت صادر شود هرگز شانس اجرایی شدن نخواهد داشت. چه بسیار قطعنامه‌هایی که شورای امنیت در خصوص شهرک سازی‌های اسراییل صادر کرده و عقب نشینی اسراییل را از اراضی اشغالی خواستار شده است اما هیچ کدام از این قطعنامه‌ها مورد احترام اسراییل واقع نشده‌اند.

کاملا آشکار است که تشکیلات خودگردان فلسطین به ضعف خویش قانع شده و تسلیم اهانت‌هایی شده که با آن روبه‌رو است و هیچ واکنشی به شهرک سازی‌ها؛ بلعیدن اراضی و ویران کردن زمین‌های کشاورزی فلسطینیان نشان نمی‌دهد. برای همین به طور روزانه ما با طرح‌های جدید اسراییل برای احداث هزاران واحد مسکونی در اراضی اشغالی روبرو می‌شویم.

تا زمانی که واکنش جدی از سوی تشکیلات خودگردان فلسطین از طریق روی آوردن به گزینه‌های مختلف مقاومت، منحل کردن تشکیلات خودگردان فلسطین و بازگشت به خانه اول که در آن مردم برای آزادی هر بخشی از اراضی اشغالی شان مبارزه می‌کردند، وجود نداشته باشد؛ مسلما شهرک سازی‌های اسراییل به سرعت گسترش می‌یابد.

مسئولان تشکیلات خودگردان فلسطین دروغ می‌گویند و معتقدند که نماینده ملت فلسطین بوده و می‌توانند بر حمایت غرب برای دستیابی کشورشان تکیه کنند در حالی که غرب هرگز از جانبداری اسراییل عقب نشینی نمی‌کند و برای ایجاد اختلاف با آن آماده نیست بویژه آن که تشکیلات خودگردان فلسطین نیز راکد مانده و حتی به خود کمک نمی‌کند تا دیگران آن را یاری دهند.»