تربیت درمدارس بی متولی نماند

موافقان و مخالفان طرح ادغام معاونت های آموزش و پرورش می پرسند

کد خبر: ۳۵۲۴

وزیر آموزش و پرورش آبان ماه گذشته عنوان کرد که اصلاحات در این وزارتخانه آغاز شده و نخستین گام آن رسیدن به جمع بندی درباره ادغام دو معاونت پرورشی و آموزشی و ایجاد معاونت جدید تربیت بدنی است.اصلاح بخشی از ساختار تشکیلاتی وزارت آموزش و پرورش با هدف آنچه که مرتضی حاجی آن را حذف کار موازی در این وزارتخانه عنوان کرد، موافقان و مخالفان ادغام دو معاونت را به واکنش واداشته است موافقان این طرح معتقدند معلمان پرورشی و امور تربیتی از کار یکنواخت خسته شده اند و مایل به حذف معاونت پرورشی هستند؛ اما مخالفان ، چنین مساله ای را به هیچ وجه معقول و منطقی نمی دانند و می گویند با حذف معاونت پرورشی ، فعالیت های این نهاد فرهنگی در سطح مدارس روز به روز کمرنگتر می شود.از سوی دیگر، مساله ای که ذهن دست اندرکاران تعلیم و تربیت را به خود مشغول کرده است ، این است که حال با حذف معاونت پرورشی خلا آن در مدارس چگونه پر می شود و آیا همه معلمان شاغل در آموزش و پرورش می توانند افزون بر فعالیت های آموزشی خود، به تربیت دانشآموزان نیز بیندیشند.مهدی حسن زاده کارشناس علوم تربیتی در این باره می گوید: از آنجا که برنامه های تربیتی عملا نمی تواند از برنامه های آموزشی جدا باشد، تفکیک این دو مقوله صحیح نیست و باید به گونه ای عمل شود که این دو در کنار یکدیگر آموخته شوند و اجرای این طرح یعنی تضعیف برنامه های فرهنگی دانشآموزان.یک مربی تربیتی در یکی از دبیرستان های تهران نیز در این باره اظهار می کند: باید واقعیت ها را دید و پذیرفت . فقط کافی است پس از تعطیلی دبیرستان های دخترانه در خیابان های اطراف پرسه بزنند و رفتار دانش آموزان را کنترل کنید. برخی از آنها را می بینید که در دسته های 32 - نفری برای رفتن به خانه مشغول آرایش و تعویض جورابهای خود هستند.وی می افزاید: به اعتقاد من باید این مسائل ریشه یابی شوند و حذف مربی پرورشی در مدارس این گونه مسائل را دامن خواهد زد؛ اگرچه عملکرد مربیان پرورشی هم باید نقد و ارزیابی شود، اما حذف آن ها مشکلی را حل نخواهد کرد.مهران آذرپناه نیز می گوید: اگر در شرایط کنونی ، مربیان پرورشی نمی توانند پاسخگوی نیاز دانش آموزان در حوزه تربیتی و پرورشی باشند، چگونه یک معلم با ادغام این دو معاونت هم می خواهد به تعلیم بچه ها برسد و هم تربیت آنها را عهده دار شود.وی یادآور می شود: در حال حاضر از مجموع یک میلیون معلمی که در سراسر کشور مشغول تدریس هستند، تنها35 هزار نفر از آنها را مربیان پرورشی تشکیل می دهد و این تعداد برای اجرای برنامه های تربیتی 18 میلیون دانشآموز کافی نیست.یکی از مربیان تربیتی موافق طرح ادغام نیز می گوید: در چند سال اخیر مشاهده می شود که نقش امور تربیتی در مدارس بسیار کمرنگ شده و فعالیت آنان تنها به برگزاری جشن ها، ضبط و پخش قرآن کریم در آیین صبحگاهی و برگزاری نماز جماعت محدود شده است.میثم تاجدار می افزاید: در شرایطی که دیگر معلمان از سختی کار و کمی امکانات زندگی خود گله مندند و این امر موجب شده به کم کاری و محدود بودن حوزه وظایف مربیان پرورشی انتقاد شود؛ بنابراین به نظر می رسد در فضای کنونی ادغام این دو معاونت تا حدودی ابهامات را برطرف میکند.خانم جدی پور مربی پرورشی یکی از دبیرستان های دخترانه منطقه 9 آموزش و پرورش تهران نیز در مورد ادغام دو معاونت در آموزش و پرورش می گوید: به اعتقاد من راه درستی برای رشد و شکوفایی استعدادهای بچه ها در نظر نگرفته ایم ؛ چون با این طرح تیشه به ریشه برنامه های فرهنگی دانش آموزان در مدارس می زنیم و بین دانش آموز و بلوغ خلاقیت هایش فاصله ای ایجاد می کنیم ؛ بنابراین به نظر می رسد کمی عجولانه در این راه گام نهاده ایم.مشاور پرورشی وزیر آموزش و پرورش نیز می گوید: موضوع پرورشی یک تخصص است و افرادی که مشغول انجام وظایف پرورشی می شوند، باید در رشته خود یک متخصص باشند و با ادغام دو معاونت به اصل تخصص گرایی بی توجهی خواهد شد.مرتضی زاهدی معتقد است : در حال حاضر، معلمان به طور طبیعی در کار تربیت دانش آموزان مشارکت دارند و با اجرای این طرح ، نه تنها تحول مثبتی حاصل نمی شود، بلکه عده ای از مربیان دلسرد می شوند و در نهایت بخش پرورشی در مدارس بدون متولی خواهد ماند.اما معاون برنامه ریزی و تربیت نیروی انسانی وزارت آموزش و پرورش از موافقان طرح ادغام معتقد است که ساختار گسترده و ناکارآمد تشکیلات این وزارتخانه ادغام در بخش آموزش و پرورش را اجتنابناپذیر میکند.روح الله عالمی انگیزه سیاسی و جناحی در اجرای این طرح را مردود می داند و معتقد است : در ساختار جدید، بخش تربیتی تقویت خواهد شد.به هر حال ، آنچه باید بر آن تاکید کرد، این است که امیدوار باشیم حال با حذف معاونت پرورشی امر تربیت در مدارس نادیده انگاشته نشود و به گونه ای نباشد که دانش آموزان و معلمان ما دچار دوشخصیتی شوند و در مدرسه طور دیگری رفتار کنند و در خارج از مدرسه گونه ای دیگر باشند؛ همان طور که اکنون این گونه است و آموزش و پرورش نتوانسته است در عرصه تعلیم و تربیت دانش آموزان را با یک شخصیت واحد بپرورد.