انگار همین دیروز بود

«انگار همین دیروز بود»؛ البته کاربردش به همین مواقع ختم نمی‌شود، اصلا هر وقت پای گذر عمر در میان باشد و شتاب روز‌ها، خواسته و ناخواسته با این جمله مواجه می‌شویم. یا آن را از زبان کسی می‌شنویم و یا خودمان آن را بر زبان می‌آوریم تا گذر یک سال، دو سال، سه سال یا چند ماه را به گذر یک روز تشبیه کنیم. یک سال 365 روز دارد، اما خیلی وقت‌ها این 365 روز آنقدر با سرعت می‌گذرند که آدم باورش نمی‌شود، «انگار همین دیروز بود» که پای سفره هفت سین در انتظار لحظه تحویل سال نشسته بود.

حالا سال 88 هم به روز‌های پایانی‌اش رسیده است و چه بخواهیم و چه نخواهیم سال بعدی و سال‌های بعدی و... هم بالاخره همین وضعیت را پیدا می‌کنند.

2 - سالی که (88) مثل برق و باد گذشت، اما برای جوانان سال خوبی بود، از یک طرف آنها توانستند خودشان را مثل همیشه در عرصه‌های ورزشی و علمی نشان دهند و از سوی دیگر در جشنواره‌های فرهنگی و هنری فجر (که بزرگ‌ترین رویداد‌های فرهنگی هنری ایران به شمار می‌روند) درخشیدند.

در حوزه سینما دو بازیگر برگزیده این جشنواره (محسن تنابنده و نگار جواهریان) جوان بودند، در جشنواره شعر فجر از بین 9 برگزیده این جشنواره، 8 برگزیده جوان بودند (شعر‌های برگزیدگان و شرح حالشان را می‌توانید در صفحه 6 و7 این شماره بخوانید). جشنواره موسیقی فجر عملا به جشنواره‌ای برای جوانان تبدیل شد که حتی اعضای هیات انتخاب گروه‌ها هم روی این مهم انگشت گذاشتند.

جشنواره تجسمی فجر هم در دومین دوره‌اش میزبان هنرنمایی جوانان بود و برگزارکنندگان جشنواره اعلام کردند که بیش از 80 درصد شرکت‌کنندگان این جشنواره جوان‌ها بوده‌اند.

در جشنواره تئاتر فجر هم اوضاع بر همین منوال بود تا امسال سال هنرنمایی جوانان در رویداد‌های فرهنگی هنری کشور باشد.سالی که مثل برق و باد گذشت و حالا به روز‌های پایانی‌اش رسیده است.

3 - روز‌ها اگرچه مثل برق و باد می‌گذرند، اما می‌شود از اول سال قدر ثانیه‌ها را دانست و برای یک سال کاری برنامه‌ریزی کرد. خیلی از جوان‌هایی که در جشنواره‌های فرهنگی هنری سال گذشته درخشیده‌اند، شرایطی مثل ما داشته‌اند، مهم این است که خواسته‌اند، زحمت کشیده‌اند و توانسته‌اند به چیزی که دوست دارند، برسند. گاهی باید حواسمان به این روز‌ها باشد.