نقش سالمندان درجامعه

این قافله عمر عجب می‌گذرد

سالمندی یک فرآیند زیستی است که تمام موجودات زنده ازجمله انسان را در بر می‌گیرد. گذشت عمر را نمی‌توان متوقف کرد، ولی می‌توان با به‌کارگیری روش‌ها و مراقبت‌های مناسب از اختلالات و معلولیت‌های پیش روی سالمندان پیشگیری کرد یا آن را به تعویق انداخت تا بتوان از عمر طولانی همراه با سلامت و رفاه که همواره آرزوی بشر بوده و هست، بهره‌مند شد.

اگرچه هنوز در کشور با جمعیت محدود سالمندان مواجه هستیم، اما با توجه به هرم جمعیتی کشور تا 20‌سال آینده با انبوه جمعیت سالمند در کشور مواجه می‌شویم. باید گفت هنوز فرصت برنامه‌ریزی و ایجاد ساختار مناسب خدمات‌دهی به سالمندان را برای آینده داریم، ولی اگر غفلت کنیم، جبران آن به دلیل زمان از دست رفته و بار مالی بالای آن در سال‌های آینده امکان‌پذیر نیست.

بررسی‌ها نشان می‌دهد که سهم سالمندان از مجموع قوانین تصویب شده کشور تنها یک درصد است. از این میزان 62 درصد قوانین اقتصادی، 22 درصد اجتماعی و 16درصد رفاهی و بهداشتی هستند. البته همین سهم ناچیز نیز به صورت پراکنده و یا در قالب آیین‌نامه‌های اجرایی دولت و سازمان‌هاست.

به نظر می‌رسد تعریف و جایگاه سالمندی و سالمندان در برنامه‌ریزی فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی کشور نیاز به سرفصل‌های مشخصی دارد. سالمندی و تغییرات جمعیتی، جایگاه و موقعیت فرهنگی- اجتماعی سالمندان، هویت سالمندی و انتقال فرهنگی، مشارکت اجتماعی، خانواده، اوقات فراغت و ورزش، مراقبت و حمایت عمومی، بهداشت و سلامت، وضعیت اقتصادی و معیشت سالمندان، بازنشستگی، فضاهای سالمندی، مصرف کالاهای فرهنگی و آموزش و توانبخشی سرفصل‌هایی است که نیاز به نگرشی دقیق دارد.

برای رسیدگی به امور سالمندان، نیازمند تامین نیروی متخصص آموزش‌دیده در همه ابعاد از جمله آموزش متخصصان طب سالمندی، آموزش پزشکان عمومی در زمینه مسائل سالمندان، آموزش پرستاران ویژه سالمندی و آموزش خانواده‌ها هستیم.