فصلی برای شعر خواندن

یکی از این گزینه‌ها می‌تواند مطالعه مجموعه شعر باشد که این روز‌ها حسابی می‌چسبد.البته وقتی پای شعر در میان باشد کلاسیک و نو، دیگر فرقی نمی‌کند،مهم خواندن شعر‌های خوب است و عمق دادن به لحظه‌هایی که فرار هستند.

خوشبختانه کشور ما هم کشور شاعران است و تا دلتان بخواهد ما در این کشور شاعر خوب داشته و داریم.پس برای عملی ساختن این پیشنهاد می‌توانید از همین حالا دست به کار شوید. دیوان حافظ را بر دارید،نیت کنید و بعد غزلی را که روبه روی شما قرار گرفته بخوانید،یا نه، در این ایام (تابستان)می‌توانید دیوان حافظ یا سعدی و یا مولوی را یک دور دوره کنید و حسابی از شعر‌های این شاعران لذت ببرید.

اصلا چه ایرادی دارد، آدم برای تابستانش برنامه بریزد و مثلا دست به کار بزرگ‌تری بزند، برود سراغ شاهنامه و این کتاب عظیم را بخواند. این کتاب‌ها که گنجینه‌های فرهنگ مکتوب ما هستند، قرن‌های قرن همدم مردم ایران زمین بوده و هستند. حالا هم خواندن آنها می‌تواند هم بخشی از اوقات فراغت ما را پر کند و هم بینش و دانش ما را نسبت به فرهنگ این مرز و بوم تغییر دهد.

یا نه اگر حال و حصله قالب‌های کلاسیک را ندارید، بهتر است سراغ اشعار شاعران نوپرداز بروید و مثلا دست بگذارید روی دیوان اشعار نیما یوشیج، پدر شعر نو، هر چند ممکن است خواندن شعر‌های نیما را تاب نیاورید و سراغ گزینه‌های ساده تری بگردید که برای این وضعیت هم بهتر هستند، مثلا سراغ اشعار سهراب سپهری بروید و با سطر‌های او قدم به دنیایی بگذارید که منحصر به فرد است. یا همراه اشعار اخوان ثالث شوید و با شعر‌های این شاعر به سمت افق‌های دیگری از فرهنگ این سرزمین سفر کنید.

دیوان قیصر امین‌پور هم می‌تواند یکی از این گزینه‌ها باشد. شاعری که هم آثاری در قالب‌های کلاسیک آفریده و هم تا دلتان بخواهد شعر‌های نیمایی دارد که خواندن آنها در این تابستان دلچسب حسابی می‌چسبد.