بازگشت قهرمان خاموش

دنیای آلبیون درست در نقطه مقابل دنیای مدرن و بعد از جنگ بازی فال‌آوت 3 قرار می‌گیرد. آلبیون زیباست. در جای جای این سرزمین استوره‌ای، مکان‌های طبیعی زیبا وجود دارند. معابد نور و سایه در اوکفیلد و روکریج توجه هر بیننده‌ای را جلب ‌می‌کند. حتی راه رفتن در باتلاق ارواح هم حال و هوای خاص خودش را دارد. بخش هنری بازی واقعا درخشان است. علاوه بر مناظر زیبا، استیل خاص معماری شهرها و لباس‌هایی که ساکنین آن می‌پوشند چهره بازی را زیباتر کرده و آن‌را از دیگر بازی‌های این سبک متمایز می‌کند. البته نباید فراموش کنیم این همه مناظر زیبا به قیمت قربانی شدن جزئیات هستند. بهتر است خیلی از نزدیک به بافت‌ها و مدل کاراکترها نگاه نکنید!

روند بازی کمابیش همانند شماره اول است که آن بازی در نوع خود کامل بود. از اکشن‌ها شروع می‌کنم که بخش عمده‌ای از گیم پلی را تشکیل می‌دهند. برای بقا در آلبیون باید بیاموزید که چگونه می‌شود از سلاح‌های سرد و گرم و جادو با هم استفاده کرد. دکمه ‌x‌ برای استفاده از شمشیر و سلاح‌های تن به تن است. زدن ‌y‌ سلاح‌های دوربرد را فعال می‌کند و با ‌B‌ می‌توانید از جادوهای انتخاب شده استفاده کنید. ترکیب‌های بی‌شماری از این نوع حملات می‌شود تصور کرد. استفاده از حرکات متنوع‌تر در چند ضرب‌ها باعث می‌شود امتیاز تجربه بیشتری کسب کنید. مبارزه‌ها بسیار راحت و روان هستند و به این خاطر هیچ مردنی برای کاراکتر اصلی بازی در کار نیست و پس از تمام شدن خط سلامت، با مقداری جریمه دوباره همان‌جا زنده می‌شود.

سیستم کسب پول، اعتبار و امتیاز تجربه چیزی است که روند بازی ‌Fable II‌‌را از دیگر بازی‌های نقش‌آفرینی  متمایز می‌کند. برای کسب پول یا باید کار کنید یا گنج پیدا کنید! گنج‌ها در گوشه و کنار مخفی آلبیون پنهان هستند.
برای کار کردن هم می‌توانید از شاگردی آهنگری، نجاری و مانند اینها شروع کنید تا به مشاغلی مانند شکار انسان برسید. خرید و فروش ملک چیزی است که در بازی ‌Fable II‌ هم جزو مهم‌ترین ارکان اقتصادی به شمار می‌آید! تقریبا هر ملکی را که ببینید می‌توانید بخرید. اجاره دادن ملک‌ها یا فروختن آن به قیمت بیشتر از راه‌های کسب درآمد در ‌Fable II‌ هستند. انجام هر ماموریت، تصمیم‌های شما و نوع رفتارتان با مردم روی شهرت و اعتبار تاثیر می‌گذارد. این موضوع همانند بازی قبلی از روی عکس‌العمل مردم در هنگام دیدن شما کاملا مشخص است. ‌ ‌

برای رفتن به ترازهای بالاتر امتیاز ‌xp‌ لازم است. اما توزیع نامناسب ‌xp‌ در انتخاب‌ها کاری می‌کند که پس از طی یک چهارم از بازی، به این نتیجه برسید که نیکی و بدی و انتخاب و این چیزها همه به اندازه کشک هم ارزش ندارند و ‌xp‌ مهم است! بنابراین ‌xp‌ تعیین می‌کند که شما کدام طرف می‌روید و در هر انتخاب کدام طرف را می‌گیرید. اگر بخواهید تنها طرف خوبی یا بدی را بگیرید ‌xp‌ کم‌تری به دست خواهید آورد. این مشکل باعث شده حق انتخاب بسیار کمرنگ‌تر از آن‌چه قرار بود باشند به نظر بیایند.

داستان و ماموریت‌ها بسیار خوب هستند. اگر بخواهید خط داستانی را دنبال کنید بازی زود تمام می‌شود. اما به جای آن می‌توانید در اطراف و اکناف شهرها جستجو کنید و گنج‌های مخفی را بیابید یا به چالش‌هایی که دروازه‌های جادویی به شما می‌دهند بپردازید.

در ‌Fable II‌ همیشه این خطر وجود دارد که وقتی به هدف یک ماموریت اصلی سفر را آغاز می‌کنید، آن را فراموش کنید و در عوض به تمام‌‌‌کردن ده ماموریت جانبی بپردازید! وجود سگ دست‌آموز معروف هم واقعا در طول بازی غنیمت است. در هیچ بازی رایانه‌ای تا به حال یک حیوان دست‌آموز به این خوبی شبیه‌سازی نشده و تا پایان داستان به او دل خواهید بست.

سازنده‌ها تقریبا به همه وعده‌هایشان وفا کرده‌اند اما باز هم چیزی در مورد ‌Fable II‌ وجود دارد که آن را از تبدیل شدن به یک شاهکار دور می‌کند، شاید این چیز، تکراری بودن بیش از حد بازی و شباهت آن به شماره اول باشد.
شاید هم سیستم ابلهانه تحت تاثیر قرار دادن مردم با ادا اطوار درآوردن‌های بی‌مورد باشد که چهار سال پیش جواب می‌داد، اما حالا پس از بازی کردن آبلیویون و مس افکت نمی‌شود آن را قبول کرد. شاید هم مشکلش هم‌زمان بودن با غولی به نام فال‌آوت 3 باشد! اما به هر حال ‌Fable II‌‌یکی از بهترین بازی‌های نقش‌آفرینی اکشن امسال است و ایکس‌باکس بازها نباید آن را از دست بدهند. ‌

سید طه رسولی