مهاجرت علما به حضرت عبدالعظیم در اعتراض به عین الدوله

به دنبال آن، آیت‌الله بهبهانی و آیت‌الله طباطبایی که مخالفان را رهبری می‌کردند برای جلوگیری از ستمکاری بیشتر حکومت و در عین حال بهره‌برداری از جنبش ایجاد شده، تصمیم گرفتند راهی حرم حضرت عبدالعظیم شوند. به این ترتیب در روز چهارشنبه 22 آذر 1284/ 16 شوال 1323ق. جمعیت قابل اعتنایی به همراهی آیت‌الله بهبهانی و آیت‌الله طباطبایی به سوی حرم حضرت عبدالعظیم راه افتادند و طی روزهای آتی جمعیت بیشتری به متحصنین پیوستند.

مـتـقابلا، عـبدالمجـیـد مـیـرزا عین‌الدوله صدراعظم تلاش بسیاری به کار برد تا با برخی وعده‌ها، ضمن ایجاد اخـتـلاف در مـیان بست‌نشینان به تحصن پایان داده، کار مخالفان را یکسره سازد، اما متحصنین که از این ترفندها آگاهی پیدا کرده بودند، نهایتا سفیر وقت عثمانی را واسطه گفتگوی خود با شاه قرار داده شرایط خویش برای پایان تحصن را به شرح زیر به اطلاع مظفرالدین شاه رسانیدند:
عین الدوله
1 ــ برداشتن عسگر گاریچی از راه قم و تهران، 2 ــ بازگردانیدن حاجی میرزا محمدرضا از رفسنجان به تهران، 3 ــ دادن تولیت مدرسه خان مروی به حاجی شیخ مرتضی، 4 ــ تاسیس عدالتخانه، 5 ــ اجرای قوانین اسلام، 6 ــ عزل موسیو نوز از ریاست گمرکات، 7 ــ عزل علاءالدوله از حکمرانی تهران 8 ــ عدم دریافت مالیات از مواجب و مستمری‌ها. مظفرالدین شاه با خواسته متحصنین موافقت کرد و به این ترتیب این حرکت با پیروزی خاتمه یافت.
احمد کسروی، تاریخ مشروطه ایران، چاپ سوم، تهران، امیرکبیر، 1340، صص 48 ــ 75