از تولد IVF 25 سال گذشته است

اولین کودک متولد شده با کمک IVF ، امسال 25ساله می شود ؛ اما بعد از این همه سال ، ما هنوز از مقصد دوریم .بتازگی گروهی از محققان نشان داده اند کودکان به دنیا آمده با کمک IVF

کد خبر: ۲۱۵۲۷

، بیش از سایر کودکان در معرض خطر اختلالات ژنتیکی و حتی سرطانی مثل رتینوبلاستوم قرار دارند. هنوز هم میزان موفقیت روش IVF ، در درمان زوجهای نابارور نسبت به سالهای پیش تفاوت چندانی نکرده و همچنان رقم پایینی است . حالا این پرسش پیش می آید: به خطرش می ارزد؛ لوییس براون ، در سال 1978 متولد شد. از آن موقع ، تا به حال IVF به دهها هزار زوج کمک کرده است بر مشکل ناباروری فائق آیند و بتوانند صاحب فرزند شوند. هر زنی که کاندید درمان IVF می شود ، اول باید مقدار زیادی دارو مصرف کند تا تعداد بیشتری فولیکول در تخمدان هایش شروع به رشد کنند. تخمکها با کمک جراحی ، از تخمدان برداشته می شوند و در آزمایشگاه بارور می شوند. بعد هم در رحم مادر کار گذاشته می شوند و دوباره به مادر باید داروهایی تزریق شود ، تا رحم را برای نگهداری از جنین آماده نگه دارد. هیچ دارویی بی عارضه نیست . از سوی دیگر، میزان موفقیت این روش ، بعد از گذشت 25سال همچنان حدود 25درصد است . اگر چه باید اعتراف کرد میزان موفقیت در دهه گذشته ، حدود 15درصد بود و ظرف سالهای اخیر قدری افزایش یافته است ، اما اوضاع چندان امیدوارکننده نیست . چنان که دکتر «سوآوری» رئیس انجمن جنین شناسان بالینی می گوید: فکر می کنم در سالهای آینده هم میزان موفقیت ، افزایش قابل توجهی پیدا بکند... البته ما هر چه بیشتر تلاش کنیم ، وضعمان بهتر می شود. قابل انکار نیست که پیشرفت های فناوری پزشکی باعث شده است فرآیند IVF بیش از گذشته قابل اعتماد شود. آخرین پیشرفت ها در روشهای غربالگری تخمک ها و اسپرم ها و همچنین کشف داروهای جدید برای کمک به انجام بهتر عمل لقاح ، درصد موفقیت را بالاتر برده است . با همه این اوصاف ، ظرف سالها ، پیشرفت آنچنانی هم صورت نگرفته است ، که چشم همه را خیره کند. در عین حال ، آن روی سکه IVF هم قابل توجه است . مطالعات اخیر ایمنی این روش را تاحدی زیر سوال برده اند. دکتر «ولف ریک» ، از انستیتوی بابراهام در کمبریج ، با مطالعه ای که روی 150کودک انجام داد ، نشان داده است کودکان به دنیا آمده با کمک IVF ، چهار بار بیشتر از سایر کودکان در معرض خطر ابتلا به یک اختلال ژنتیکی نادر به نام سندرم «بک ویت ویدمان» هستند. این البته تنها مطالعه ای نیست که تردید درباره IVF را بیشتر می کند؛ چنان که خود دکتر ریک می گوید: مطالعات مشابه در ایالات متحده هم نتایج ما را تایید می کند. مهم نیست از چه روشهایی برای این کار استفاده شود. به هر حال ، وقتی جنین دستکاری شود ، احتمال آسیب بالا می رود. محققان روشی پیشرفته تر از IVF را هم ابداع کرده اند ؛ روش ICSI که بعضی محدودیت های IVF را هم ندارد. در این روش ، یک اسپرم به داخل یک تخمک تزریق می شود و به این ترتیب ، مردانی که تعداد اسپرم هایشان برای انجام IVF کافی نیست ، از این روش بهره مند می شوند. این روش شاید در نگاه اول ، تحسین برانگیز باشد ، اما همین روش تحسین برانگیز هم یک ایراد بزرگ دارد. در ICSI مکانیسم های طبیعی بدن برای حذف اسپرم های ناقص و آسیب دیده دور زده می شوند؛ این یعنی احتمال این که همان یک اسپرمی که با این روش وارد تخمک می شود، سالم نباشد و جنینی که تشکیل می شود، به نقایص جنینی مبتلا شود، خیلی بیشتر است . همه این مسائل باعث شده است محققان اکتبر سال گذشته اعلام کنند مطالعه ای گسترده را روی کودکان به دنیا آمده با کمک IVF آغاز خواهند کرد. «به نظر می رسد ، خطر اگر هم وجود داشته باشد چندان قابل توجه نیست ، اما بهتر است دوباره یک نگاه دقیق تر به این مساله بیندازیم . هنوز خیلی چیزها هست که نمی دانیم.» این ها جملات سخنگوی انجمن جنین شناسی و ناباروری انگلستان است . ماه جولای 2002 ، خبری در صدر اخبار انگلستان قرار گرفت که جنبه دشوار دیگری از این مساله را نشان می داد. یک زن و شوهر سفیدپوست که برای معالجه به یک کلینیک ناباروری مراجعه کرده بودند ، به کمک IVF صاحب یک دوقلوی سیاهپوست شده بودند. به زبان ساده می شود گفت سلول هایی که در آزمایشگاه قرار بوده با هم ترکیب شوند، اشتباه شده اند و حاصل این اشتباه ، تولد نوزادانی بوده است که تازه پس از آن همه دردسر و آن همه هزینه ، معلوم شده است فرزندان زوج اصلی نیستند. همه این ها آینده IVF را بیشتر و بیشتر زیر سوال می برد. این طور به نظر می رسد که IVF اگر چه در طول ربع قرن گذشته به بسیاری از زوجها کمک کرده است صاحب فرزند شوند و در واقع زندگی آنها را نجات داده است ، اما در ربع قرن آینده ، بیش از پیش مورد اختلاف نظر خواهد بود.