زباله‌های خانگی را مدیریت کنیم‌

 بخش بزرگی از زباله‌های خانگی را پسمانده‌های گیاهی و حیوانی مثل پسمانده سبزی‌ها، پوست و ضایعات میوه و استخوان و ضایعات گوشت و مرغ و ماهی تشکیل می‌دهند که زباله تر به حساب می‌آید. کاغذ و مقوا اعم از روزنامه، کتاب، دفتر و کاغذ بسته‌بندی نیز بخش بزرگ دیگری از زباله را تشکیل می‌دهد. انواع پلاستیک، ظروف یک بار مصرف، اسباب‌بازی و قوطی‌های فلزی و شیشه‌ای نیز بخشی از زباله‌های منازل است. باید توجه داشت تمام موادی که از نظر ما به‌دردبخور نیستند، دورریختنی نیست. اگر به هزینه‌های جمع‌آوری و دفن زباله نگاهی بیندازیم، متوجه می‌شویم که با کمی ‌دقت می‌توان از استهلاک سرمایه قابل توجهی جلوگیری کرد.

هر تن زباله حدود 400 متر مکعب گاز گلخانه‌ای دی‌اکسید کربن متصاعد می‌کند و از هر تن زباله 400 تا 600  لیتر شیرابه خارج می‌شود که می‌تواند تاثیر خطرناکی روی آب و خاک داشته باشد و محل‌های دفن زباله هر روز گسترش بیشتری پیدا می‌کنند. اگر تولید زباله به همین ترتیب ادامه داشته باشد، مدت زیادی طول نخواهد کشید که تمام اراضی اطراف شهرها پر از زباله شده و محلی برای دفن زباله باقی نخواهد ماند. بازگشت به طبیعت در مورد بسیاری از مواد موجود در زباله به طول می‌انجامد و این مواد سال‌ها باعث آلودگی و آسیب به محیط زیست می‌شوند. شیشه و قوطی‌های فلزی و بویژه آلومینیومی ‌صدها سال روی زمین باقی می‌مانند. کیسه‌ها و ظروف پلاستیکی که یک روز به دلیل سبکی و دوام آنها ساخته شدند، امروزه عامل بزرگترین مشکلات زیست‌محیطی هستند. چرا که پلاستیک غیرقابل تجزیه است و کیسه‌های نایلونی به طور متوسط 500 سال در محیط باقی می‌مانند. کیسه‌های پلاستیکی همراه باد همه جا پخش می‌شوند و بیشتر آنها سر از دریا درآورده یا بلعیده شده به وسیله جانداران سبب مرگ آنها می‌شوند.

ادامه دارد

مسعود ابوال شیخی