تعریف تازه بوش از موفقیت‌

در حالی که دولت امریکا سخت مشغول دوباره‌نویسی تاریخ است، جا دارد آنچه که غرب و امریکا از آغاز به عراق وعده داده بودند را یادآوری کنیم. چارلز فرگوسن کتابی به نام «پایانی دیده نمی‌شود: فرو رفتن عراق در هرج و مرج» نوشته و مستندی تلویزیونی از آن ساخته که نشان می‌دهد دولت امریکا چگونه تمامی تصمیمات را -کوچک و بزرگ- به شکلی نادرست به اجرا درآورد.

فرگوسن که ابتدا طرفدار جنگ در عراق بود تصویری از تفرعن و بی‌کفایتی ارائه می‌دهد که ویرانگرتر از هر چیزی است که از کمیته دموکراتیک ملی بیرون می‌آید.

دولت امریکا پیش از حمله به عراق هیچ برنامه‌ای نداشت و آگاه‌ترین افراد را از همان برنامه‌ریزی اندک بعدی هم کنار گذاشت. علاوه بر این فرگوسن می‌نویسد: آنان ماه‌ها پس از رسیدن به عراق تلفن یا ای‌میل نداشتند. نیروهای ما در غارت، ویرانی و آتش زدن هر بنای عمده‌ای در عراق دست داشتند.

دولت امریکا پس از فرستادن میلیون‌ها دیوانسالار و نظامی به خیابان‌های شهرهای عراق با نهایت شگفتی درمی‌یابد با شورشی در حال رشد مواجه است. با این حال وقتی مخالفان افزایش می‌یابند دولت امریکا وجود آنان را انکار می‌کند.

ادله دولت امریکا برای استخدام افراد جهت خدمت در عراق فهرستی سخیف چون مخالفت با سقط جنین و نه برخورداری از دانش عربی برای نوشتن قوانین عراق را شامل می‌شد.

با تشدید خشونت‌های فرقه‌ای، دولت امریکا و سرسپردگان واشنگتن تاکید می‌کنند رسانه‌ها تمامی خبرهای خوب  مانند جمع‌آوری زباله‌ها از خیابان‌های عراق  را نادیده می‌گیرند.

اگر ده‌ها هزار امریکایی و صدها هزار ‌یا شاید میلیون‌ها عراقی به علت اشتباهات وحشتناک دولت امریکا مجروح، ناقص‌العضو و کشته نشده بودند ‌ماجرای عراق می‌توانست یک کمدی معمولی و بی‌روح باشد اما در فاجعه‌ای که عراق را در خود فرو برده هیچ چیز خنده‌داری وجود ندارد.

فرگوسن به شیوه‌ای علمی جزییات حماقت‌هایی را تشریح می‌کند که به نام سیاست دولت امریکا به مردم امریکا و عراق تحمیل شده‌اند.

خود جنگ خوب پیش رفت اما صرفا فصل اول از یک مناقشه طولانی بود که دولت امریکا هرگز انتظار برخورد با آن را نداشت. واشنگتن بر این باور بود که صرف قدرت‌نمایی برای حکومت بر عراق کافی است.

کتاب فرگوسن بسیاری از نمونه‌های افسانه‌ای حماقت، لاف‌زنی و خود‌بزرگ‌بینی دولت امریکا را توصیف می‌کند. در تمام این نمونه‌ها دولت بوش غرق در دنیایی خیالی است که در آن فقط خبرهای خوب منتشر می‌شود.

فرگوسن می‌نویسد درباره بوش مساله این نیست که او در تصمیم‌های بزرگ دست نداشت بلکه برعکس در همه این تصمیمات دخیل بود اما افسوس که دخالت او با ابعادی متفاوت رخ داد در شرایطی که فاقد اندیشه‌ها، اصول و نتیجه‌گیری‌های خردمندانه بود.

متاسفانه مردم عراق و سربازان امریکایی قادر نبودند از دنیای خیالی‌ای که مقامات دولت امریکا در آسمان‌ها می‌ساختند، بهره‌مند شوند. آنان در خیابان‌های خونین شهرهای سراسر عراق زندگی می‌کردند و در آنها
گشت می‌زدند.

روش‌های اشغالگری، دشمنی با امریکا را برمی‌انگیخت. بحث فرگوسن درباره تلفات اعم از امریکایی و عراقی به غایت اندوهبار است. علاوه بر این چهار یا پنج میلیون عراقی  یک ششم یا بیشتر جمعیت عراق  از خانه‌های خود فرار کرده‌اند.

سامانتا پاور از دانشگاه هاروارد می‌گوید: یکی از عناصری که رابطه امریکا با عراق را طی زمان پیوند می‌دهد بی‌توجهی یا عدم رسیدگی به رفاه مردم عراق است.

در واقع باید جایی خاص در جهنم برای کارشناسان برج عاج‌نشین که می خواهند مسائل اجتماعی را براساس گرایشات سیاسی خود حل و فصل کنند اختصاص یافته باشد چون آنان بدون نگرانی برای عوارض احتمالی جنگ برای کسانی که با اکراه در میدان جنگ حضور یافتند و بدون توجه  به سرنوشت دیگران، تهاجم را آغاز کردند.

ارزیابی فرگوسن از تاثیر جنگ نیز دقیق است. هزینه مالی نهایی جنگ برای مردم امریکا احتمالا از 2 تریلیون دلار بیشتر خواهد شد.

واشنگتن، ایران را تقویت و این کشور را با یورش به عراق به قدرت اسلامی اصلی منطقه تبدیل کرد در همین حال، جنگ نادرست دولت بوش مشکل تروریسم را تشدید کرده است، هم تروریست‌های بیشتری به وجود آورده و هم محلی پیچیده برای آموزش در اختیار آنان قرار داده است.

یکی از نتیجه‌گیری‌های درست دیگر این کتاب این است که تاثیر افزایش نیروهای امریکا در عراق نمی‌تواند پایدار باشد. ناظران عراقی به ویژه در این مورد تردید دارند.

خشونت‌ها کاهش یافته اما کارشناسان بر این باورند که در نهایت ناآرامی‌ها بار دیگر افزایش خواهد یافت زیرا تغییرات چندانی در جامعه عراق ایجاد نشده است. احتمال ایجاد نظامی که ارزش جنگیدن تا آخرین سرباز و تفنگدار را داشته باشد اندک است.

خارج شدن از عراق مهمترین هدف سیاست امروز امریکا است. جنگ یک اشتباه موحش براساس اطلاعات غلط با پیامدهای انسانی وحشتناک برای مردم عراق بود. جنگ در حال گرفتن زندگی‌های ارزشمند جوانان امریکا و تحمیل هزینه‌های کمرشکن به دولتی است که پیشتر هم مشکلات مالی فراوانی داشت. این جنگ با برنامه نادرست و بد امریکا را تضعیف کرده، امنیت امریکا را کاهش داده و به اعتبار بین‌المللی امریکا لطمه زده است. دوستان امریکا نیز دارند بهای گزافی برای اشتباهات واشنگتن می‌پرداند.

بنابراین، رای‌دهندگان امریکایی هدف طولانی‌مدت‌تر مهمی دارند. این که دیگر هرگز برای منافع گروهی خاص دنبال جنگی براساس انتظارات خیال‌پردازانه نروند. هرگز.

منبع: کوریا تایمز