آنچه بر حزن آکنده از احترام این مراسم میافزود، طنین صدای دلنشین استاد رضوی بود که در فواصل سخنرانیها، با دکلمههایی از ارادت و عشق او به خاندان عصمت و طهارت، بهویژه اباعبدالله الحسین(ع) و حضرت علیبنموسیالرضا(ع) در فضای مراسم میپیچید. در این مراسم، رئیس رسانهملی از جایگاه و نقش زندهیاد رضوی در حافظه رسانهای کشور یاد کرد.
رضوی، بخشی از حافظه تاریخی رسانهملی بود
دکتر جبلی، رئیس سازمان صداوسیما در مراسم تشییع زندهیاد بهروز رضوی با اشاره به درگذشت این گوینده پیشکسوت رادیو گفت: مرحوم رضوی در شب اول ماه محرم و در آستانه ایام شهادت سیدالشهدا(ع) به رحمت خدا رفت و امید است در این ایام به قافلهسالار شهدای دشت کربلا ملحق شود.
وی با بیان اینکه در سالهای اخیر بهویژه در یکی دو سال گذشته، رسانهملی ضایعههای متعددی را با درگذشت پیشکسوتان خود متحمل شده است، افزود: امثال استاد رضوی تنها یک همکار یا استاد نبودند بلکه بخشی از حافظه تاریخی رسانهملی بودند که دیگر در میان ما حضور ندارند.
دکتر جبلی با اشاره به درگذشت چهرههایی همچون استاد منوچهری، استاد والیزاده و استاد طهماسب در سالهای اخیر تأکید کرد: از دست دادن مرحوم رضوی نیز ضایعهای بزرگ و جبرانناپذیر برای سازمان صداوسیماست؛ زیرا این بزرگان در طول دههها فعالیت خود، تاریخ رسانه و رادیو را شکل داده و خاطرات و درسهای ارزشمندی برای نسلهای بعدی به یادگار گذاشتهاند.
رئیس سازمان صداوسیما همچنین بر ضرورت توجه بیشتر به پیشکسوتان حاضر در رسانهملی تأکید کرد و گفت: باید قدر پیشکسوتانی را که همچنان در میان ما هستند، بیشتر بدانیم و از تجربه، دانش و تخصص آنان بیش از پیش بهرهمند شویم تا از دست دادن این بزرگان به معنای از دست رفتن یک مکتب و تجربه نباشد. وی با بیان اینکه رسانهملی تنها متکی بر صدا و تصویر نیست، اظهار کرد: صداوسیما از صدا و تصویر بهعنوان ابزاری برای انتقال باور، ایمان، اعتقاد، فرهنگ و تمدن و نیز عشق به کشور و میهن استفاده میکند. وی همچنان با تسلیت درگذشت زندهیاد بهروز رضوی به خانواده وی، همکاران رادیو و کارکنان سازمان صداوسیما گفت: صدای استاد رضوی در میان ما ماندگار خواهد بود و یاد او همواره برای ما محترم و گرامی است. انشاءالله خداوند روح این استاد ارجمند را قرین بزرگان، صالحان، اولیا و معصومین قرار دهد.
صدای ماندگار فرهنگ و اعتبار رادیو
احمد پهلوانیان، معاون صدا نیز در حاشیه آیین تشییع زندهیاد بهروز رضوی گفت: امروز خانواده بزرگ رسانه و فرهنگ کشور یکی از ارزشمندترین سرمایههای خود را بدرقه میکند. بهروز رضوی تنها یک گوینده نبود؛ او صاحب صدایی بود که با وقار، دانش، اخلاق و تعهد حرفهای در ذهن و خاطره چند نسل از مخاطبان ماندگار شد. سالها حضور اثرگذار او در رادیو، به این رسانه اعتبار و اصالت بخشید و نامش را در تاریخ گویندگی ایران ثبت کرد.
وی ادامه داد: استاد رضوی در کنار توانایی کمنظیر در اجرا و روایت، انسانی شریف، فروتن و مهربان بود که همواره برای همکاران جوانتر الگویی ارزشمند به شمار میرفت. فقدان او برای جامعه رسانهای و بهویژه خانواده رادیو ضایعهای بزرگ است اما میراث حرفهای و فرهنگی او در حافظه شنیداری مردم ایران باقی خواهد ماند. بیتردید صدای گرم و ماندگارش همچنان در خاطره مخاطبان زنده خواهد ماند و یاد و نامش برای همیشه گرامی است.
دانش و تسلط رضوی بر ادبیات و زبان فارسی
در بخشی دیگر از این مراسم، فرهنگ جولایی، تهیهکننده و از دوستان دیرین بهروز رضوی، با اشاره به بیش از نیمقرن دوستی با این هنرمند گفت: بیش از ۵۰ سال با یکدیگر دوستی و رفاقت داشتیم و از دست دادن او برای من بسیار دشوار و اندوهبار است. بسیاری از مردم بهروز رضوی را با صدای بینظیر و دلنشینش میشناختند اما آنچه این صدا را ماندگارتر میکرد، دانش، فرهنگ و تسلط او بر زبان و ادب فارسی بود. او هنرمندی توانا، انسانی حرفهای و شخصیتی فرهیخته داشت. وی افزود: بهروز رضوی همواره معتقد بود که زندگی کوتاه است و باید از فرصت آن برای خوبی کردن، شاد کردن دیگران و مهربانی بهره برد. اندیشه و باور او این بود که انسان نباید موجب آزار دیگران شود و تا زمانی که زنده است، باید هوای اطرافیان خود را داشته باشد. هرچند برخی از برنامههای مشترک ما ادامه پیدا نکرد اما یاد و نگاه انسانی او همواره در ذهن دوستان و دوستدارانش باقی خواهد ماند.
برای همیشه در خاطرهها زنده میماند
عذرا وکیلی، گوینده رادیو نیز در این مراسم گفت: مرگ قانونی است که برای همه آفریدگان مقرر شده است، اما برخی انسانها چنان تأثیری از خود بر جای میگذارند که یاد و خاطرهشان برای همیشه در ذهنها باقی میماند. بهروز رضوی از جمله همین افراد بود؛ کسی که صدای گرم، صمیمی و دلنشینش همواره در خاطرهها زنده خواهد ماند.
وی با اشاره به نخستین همکاری حرفهای خود با رضوی افزود: نخستین آشنایی نزدیک و کاری من با ایشان به حدود ۳۷ سال پیش بازمیگردد؛ زمانی که بهعنوان تهیهکننده برنامه «قصه شب» رادیو فعالیت میکردم. صدای مهربان، گرم و گیرای او در آغاز و پایان هر قصه به برنامه جلوهای ویژه میبخشید. بارها شاهد بودم که گویندگان جوان را با صبر و حوصله راهنمایی میکرد. خوشبختانه صدای این گوینده ماندگار همچنان در آرشیو رادیو و حافظه شنیداری مردم ایران باقی خواهد ماند.
معلم اخلاق و انسانیت بود
داود حیدری دیگر سخنران این مراسم بود که در سخنانی اظهار کرد: درگیر روزمرگیهای زندگی هستیم و گاهی فراموش میکنیم چه انسانهایی عمر، جان و جوانی خود را پشت میکروفن رادیو و دوربین صرف کردند تا ما بیشتر بدانیم، بیاموزیم و به آرامش برسیم. بهروز رضوی از جمله استادانی بود که نهتنها در حوزه کار و رسانه بلکه در زمینه معرفت، انسانیت و اخلاق از او بسیار آموختم.
وی ادامه داد: بهروز رضوی تنها یک صدا یا یک گوینده رادیو نبود؛ او هنرمندی چندوجهی، آشنا با موسیقی و نقاشی و در عین حال انسانی آرام، صبور و بزرگمنش بود. در کلاسهای آموزش بیان نیز با شاگردانش همچون یک دوست رفتار میکرد. یقین دارم نام بهروز رضوی، همانند همه کسانی که اثری ماندگار از خود برجای گذاشتهاند، در تاریخ فرهنگ و رسانه ایران جاودانه خواهد ماند.
دانش؛ هویت پنهان در صدای رضوی
سیدعباس سجادی نیز با اشاره به ابعاد فرهنگی شخصیت بهروز رضوی گفت: اگر بهروز رضوی را صرفا به عنوان یک گوینده بشناسیم، در حق او کملطفی کردهایم. هرچند گویندگی جایگاهی ارزشمند دارد اما رضوی فراتر از یک گوینده بود؛ او ادیب، فرهنگپژوه و هنرمندی صاحبدانش بود که عمق اطلاعات و تسلطش بر زبان فارسی به سخن گفتن او هویتی منحصربهفرد میبخشید.
وی افزود: آنچه او را از دیگران متمایز میکرد تنها به زیبایی صدا محدود نمیشد؛ پشت این صدا فرهنگی عمیق، مطالعه گسترده و شناخت دقیق زبان نهفته بود. کافی بود جملهای بر زبان بیاورد تا شنونده تشخیص دهد که این صدای بهروز رضوی است. بسیاری شاید ندانند که او در عرصه شعر و ترانه نیز فعالیت داشت و همین ویژگیها از او شخصیتی فرهنگی و ماندگار ساخته بود.
پدرم تکیهگاه زندگی ما بود
در این مراسم، یکی از صمیمیترین بخشهای برنامه به سخنان فرزند این هنرمند اختصاص داشت؛ جایی که خانواده رضوی از همراهی حاضران در این مراسم قدردانی کردند. رامان رضوی، فرزند زندهیاد بهروز رضوی به نمایندگی از خانواده گفت: از طرف خودم و برادرانم، روزبه و راوی، صمیمانه از حضور گرم و محبتآمیز همه شما سپاسگزارم. همراهی و همدردی شما در غم از دست دادن پدر عزیزمان، مایه دلگرمی و آرامش خانواده ماست. وی افزود: پدرم تنها یک پدر نبود؛ او تکیهگاهی محکم، راهنما و الگوی زندگی ما بود. صداقت، مهربانی و احترام به دیگران را از او آموختیم و امیدوارم بتوانیم راه و منش او را ادامه دهیم.
