آنچه هگست را از تمام وزیران دفاع پیشین آمریکا متمایز میسازد، نه صرفا کمی سوابق نظامی یا نداشتن سوابق سیاسی او بلکه جهانبینی آخرالزمانی و الهیات جنگ صلیبی است که او بهطور سیستماتیک سعی در نهادینه کردن آن در ساختار پنتاگون کرده است. در این یادداشت با بهرهگیری از رویکرد نظری تحلیل گفتمان انتقادی و با تکیه بر روش اجرایی تحلیل سه سطحی متن (براساس الگوی فرکلاف)، به بررسی ابعاد مختلف شخصیت و سوابق هگست میپردازم: فرآیند تأییدیه او در سنا و نقش تعیینکننده جیدی ونس، معنای تتوهای مذهبی و صلیبیگونه او، نظرات صریح و تندش درباره مسلمانان و ایرانیان و در نهایت ارتباط او با جریانهای مسیحیت صهیونیستی، جنبش «حواریون جدید» و آموزه «جنگ روحانی».
هگست بخشی از یک جنبش سازمانیافته برای «مسیحیسازی» نهادهای نظامی آمریکا و تبدیل آنها به ابزاری برای تحقق آرمانهای آخرالزمانی است؛ تحولی که نگرانیهای گستردهای را در داخل آمریکا و در سطح بینالمللی برانگیخته و نظم امنیتی جهان و خاورمیانه را با تهدیدی بیسابقه روبهرو ساخته است.
او که پیش از این یک مجری تلویزیونی در شبکه فاکسنیوز و سرباز جنگهای افغانستان و عراق بود، با ضعیفترین رأی ممکن در تاریخ سنا به این سمت رسید و از همان ابتدا، با رویکردهای ایدئولوژیک و الهیاتی خود، موجی از نگرانی را در داخل و خارج از آمریکا برانگیخت. در این یادداشت در پی آن هستم که نشان دهم چگونه یک گفتمان خاص الهیاتی ــــــ سیاسی از طریق نمادها، سخنرانیها، شبکههای کلیسایی و تصمیمات نهادی بهعنوان یک «منطق مشروعیتبخش» برای خشونت نظامی عمل میکند. آنچه هگست را از تمام وزیران دفاع (جنگ) پیشین آمریکا متمایز میسازد، نه صرفا سوابق اندک نظامی یا سیاسی او بلکه جهانبینی آخرالزمانی و الهیات جنگ صلیبی است که او بهطور سیستماتیک سعی در نهادینهکردن آن در ساختار پنتاگون کرده. نیویورکتایمز در مارس ۲۰۲۶ گزارش داد که «بیش از هر مقام ارشد نظامی آمریکا در تاریخ اخیر، هگست عملیات نظامی آمریکا را فراتر از سیاست یا روابط خارجی قاببندی کرده و اغلب آنها را با پشتوانه اخلاقی مسیحی که نشاندهنده مشروعیت الهی آنهاست آغشته کرده است. » گاردین نیز او را «وزیر دفاع کتابمقدسخوان»
(Bible-thumping) توصیف کرده که بر جنگی دیگر در خاورمیانه نظارت دارد. هگست در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۵ با رأی ۵۱ به ۵۰ سنا بهعنوان بیستونهمین وزیر دفاع ایالات متحده تأیید شد. این ضعیفترین رأی ممکن برای تأیید یک وزیر دفاع در تاریخ آمریکا بود. از آنجا که رأیها ۵۰ به ۵۰ مساوی شد، معاون رئیسجمهور، جیدی ونس، رأی تعیینکننده را به نفع هگست به صندوق انداخت.این تنها دومینبار در تاریخ آمریکا بود که یک معاون رئیسجمهور رأی تعیینکننده را برای تأیید یک نامزد کابینه به صندوق میاندازد. روند تأیید هگست تحتالشعاع اتهامات متعددی قرار داشت: اتهام تجاوز جنسی در سال ۲۰۱۷ (که او با پرداخت ۵۰ هزار دلار به شاکی، آن را بدون پذیرش مسئولیت حلوفصل کرد)، اتهامات سوءمدیریت مالی و فساد، مصرف بیش از حد الکل و اظهارات پیشین او مبنی بر اینکه زنان نباید در نقشهای رزمی خدمت کنند. در ایمیلی در سال ۲۰۱۸، مادر هگست، پنهلوپ، پسر خود را بهخاطر بدرفتاری با زنان سرزنش کرد و نوشت: «تو زنآزاری. این حقیقت زشت است و من به هیچ مردی که زنان را کوچکمیشمارد، دروغ میگوید، تقلب میکند، میخوابد و از زنان برای تقویت نفس خود استفاده میکند، احترام نمیگذارم.» پس از تصدی این سمت، عنوان رسمی «وزیر دفاع» در برخی منابع به «وزیر جنگ» تغییر یافت؛ تغییری که نمادین بود و نشاندهنده رویکرد تهاجمی و نظامیگرایانه او در قبال مخالفان آمریکا و الهیات او محسوب میشد.
برجستهترین تتوی هگست، صلیب اورشلیم روی سینه اوست؛ نمادی متشکل از یک صلیب بزرگ در مرکز و چهار صلیب کوچکتر در چهار گوشه. او همچنین عبارت لاتین «Deus Vult» (خدا آن را میخواهد) را روی بازوی خود تتو کرده است که فریاد جنگی صلیبیون در نخستین جنگ صلیبی تاریخی بود.
