جنگ رمضان و تصورات خام آمریکا

روش‌های متعارف در علوم اجتماعی به سبب غلبه گفتمان مادی از پیش‌بینی رفتار سیاسی ایرانیان عاجز است و جالب این‌که دشمنان ما گاهی فریب تبلغاتی می‌شوند که علیه ملت ایران انجام می‌دهند چنان‌که دیدیم اخیر یکی از مسئولان ارشد رژیم‌صهیونیستی اعلام کرد قرار بود جنگ رمضان را اواسط سال ۲۰۲۶ علیه ایران شروع کنیم، اما اتفاقاتی که در دی ماه افتاد ما را به این نتیجه رساند که اسفندماه بهترین فرصت است و ما بلافاصله بعد از این اتفاقات باید به ایران حمله کنیم؛ تصورشان این بود که با توجه به اتفاقاتی که در دی ماه به وقوع پیوست پایگاه مردمی جمهوری اسلامی به شدت ریزش کرده است و مردم در واقع از تجاوز خارجی و حمله خارجی احتمالا استقبال می‌کنند؛ مخصوصا اگر ستون خیمه نظام را که ولی فقیه باشد ترور کنند.

این در حالی است که اغتشاشات شبه کودتاگونه ماحصل یک حرکت گسترده مردمی نبود بلکه حاصل عملیات مستقیم نیرو‌های نفوذی و عده‌ای از فریب‌خوردگان آنها بود که طبق معمول بزرگنمایی‌های عجیب و غریب رسانه‌ای درباره آن صورت گرفت. توهمات درباره رفتار ساختار سیاسی و قدرت نظامی و مردمی ایران به حدی بود که زمانی که طراحی و نقشه برای شروع عملیات در دستور کار بود به ترامپ درباره بستن تنگه هرمز هشدار داده شده است، اما جمع‌بندی این‌طور بوده که اصلا کار به اینجا‌ها نمی‌کشد و قبل از این‌که نظامیان ایرانی تنگه هرمز را ببندند ساختار ایران در واقع تسلیم می‌شود و دیدیم که ترامپ در همان روز نخست جنگ حرفش این بود که ایران باید بدون قید و شرط تسلیم شود. اما وقتی به رغم ادامه بمباران‌ها مردم ایران فراتر از همه دسته‌بندی‌ها و جناح‌بندی‌ها و تکثر دیدگاه‌های اجتماعی و فرهنگی در صحنه حضور پیدا کردند غلط بودن ساختار محاسباتی طرف آمریکا روشن شد. این انسجام ملی و هویتی شکل باعث شد حتی ترامپ رودربایستی‌ها و ژست‌های قبلی را کنار بگذارد و رسما ملت ایران را با ادبیاتی عصبی و توهین‌آمیز مورد خطاب قرار دهد که اینها یک ملت دیوانه هستند.

یا تهدید جنایتکارانه‌اش از سر استیصال درباره نابودی تمدن ایرانی کاملا مسجل ساخت که آمریکایی‌ها از مردم ایران و ریشه‌های تمدنی و هویتی آن چقدر عصبانی و ناامید هستند. تصور خام دیگر آنها راجع به رهبری و ساختار سیاسی بود. رهبری و ولایت فقیه از یک جهت ستون خیمه نظام است، اما این نقطه اتکا به این معنا و به معنای شخص‌گرایی نیست یعنی رهبری و ولی فقیه در نظام جمهوری اسلامی امری است شکل گرفته براساس یک باور و نه کیش شخصیت. این در امتداد همان مفهوم امامت در ذهنیت شیعه است. چنان‌که غیبت ۱۴۰۰ سال امام زمان مانع از حضور و ارتباط معنویش با جامعه نیست و مردم حول این حضور و ارتباط انسجامی ایمانی و عملیاتی دارند.

از سوی دیگر در سطح مدیریتی با بهره گیری از لوازم و مقتضیات دولت مدرن، امام و نظام ولایت فقیه ساختاری را در قالب جمهوری اسلامی چیده و توسعه داده است که از حیث عمل وابسته به حضور فیزیکی رهبری نباشد چنان‌که دیدیم در تهاجم اخیر دستگاه نظامی و اطلاعاتی و دولتی ما مانند ساعت کار کرد و در طول حدود ده روز فقدان رهبری و انتخاب رهبری جدید این ساختار سیاسی جمهوری اسلامی با اتکا به مردم و اون ثبات معنوی و سیاسی کار کرد این ماحصل ساختارسازی در نظام ولایت فقیه است. در همین شرایط مجلس خبرگان رهبری به رغم تهدیدات متعدد و بمباران مراکز آن در تهران و قم رهبری جدید را مبتنی بر تمام ویژگی‌های مصرح در قانون اساسی و دقیقا در نقطه مقابل خواست آمریکا انتخاب کرد که این هم ضربه مؤثری به طرف مقابل بود به خصوص که در ابتدای کار به صراحت ترامپ اعلام کرده بود که باید در فرآیند انتخاب رهبری دخیل باشد. دو ماه ثبات ساختار سیاسی و انسجام ملی و هویتی ایران در این شرایط بحرانی کار را به جایی رسانده است که امروز حتی مخالفین تابل‌دار جمهوری اسلامی در خارج از کشور به صراحت اعلام می‌کنند که پیروز این میدان جمهوری اسلامی بوده است.

اسطوره شکست‌ناپذیری آمریکا و رژیم‌صهیونیستی در پرتو ماجرای اصفهان و تلاش نافرجام برای سرقت اورانیوم غنی‌سازی شده ما در کنار استیصال ترامپ برای باز کردن تنگه هرمز و تقلیل واکنش نیروی دریایی آمریکا به این موضوع به واکنشی شبیه دزدان دریایی کاملا دچار فروپاشی شده است.

این را باید کنار شکست در کشاندن کشور‌های هم‌پیمان آمریکا مثل انگلیس، آلمان، فرانسه و سایر کشور‌های اروپایی برای حضور در ائتلاف آمریکا تا فروپاشی پایگاه اجتماعی ترامپ در داخل گذاشت. همه این تحولات همگی از یک شکست تاریخی برای آمریکا و یک پیروزی بزرگ برای ایران حکایت دارد.