روایت غیرت یک دوچرخه‌سوار کرجی

در روزگاری که بسیاری از حمایت‌ها در قاب دوربین‌ها شکل می‌گیرد، یک شهروند کرجی بی‌ادعا، مسیر متفاوتی را انتخاب کرد؛ مسیری که با رکاب آغاز شد و با غیرت ادامه پیدا کرد.

مهدی طائری، یک شهروند عادی از کرج

نه وابسته به ارگانی، نه دریافت‌کننده حقوقی از نهادی، نه دنبال دیده‌شدن و منفعتی شخصی.

او از کنار مزار شهید والامقام شهید محمود نریمانی حرکت خود را آغاز کرد.

از خانه‌ای که عطر ایثار می‌دهد.

و از قبری که یادآور خون‌هایی است که پای این پرچم ریخته شده.

مهدی با دوچرخه‌اش راه افتاد.

مسیر طولانی از کرج تا شیراز را، با یک هدف روشن:

حمایت از قهرمانی که پای ایران ایستاد.

قهرمانی به نام هادی چوپان، مردی که در میدان جهانی، نام ایران را با افتخار فریاد زد، ورزشکاری که در میادین جهانی، با صراحت و افتخار، نام ایران را بر زبان آورد و پشت پرچم کشور ایستاد و نشان داد غیرت ایرانی مرز نمی‌شناسد.

مسیر سخت، اما دل قرص جاده امن نبود.

خطرات مسیر، خستگی، سرمای شب، گرمای روز، احتمال تصادف، فرسودگی جسم و سختی‌های راه….

اما آنچه مهدی را جلو برد، عشق به پرچم سه‌رنگ ایران بود، پرچمی که برایش، کیلومتر‌ها رکاب‌زدن کم‌ترین کار است.

او نه مأموریت داشت، نه دستور...

این حرکت، تنها از دل برخاست.

از غیرت.

از وطن‌دوستی.

یک پیام روشن

این حرکت شاید یک اقدام فردی باشد.

اما یک پیام بزرگ دارد.

ایران فقط به مسئولان و سازمان‌ها وابسته نیست.

ایران به مردمی تکیه دارد که بی‌ادعا پای کشورشان می‌ایستند.

مهدی طائری، با رکاب‌هایش نوشت:

وطن‌دوستی نیاز به تریبون ندارد.

گاهی یک دوچرخه کافی‌ست تا غیرت یک ملت را فریاد بزند.

طولانی بودن مسیر، تهدیدات احتمالی جاده، خستگی مفرط و شرایط متغیر آب‌وهوایی، بخشی از دشواری‌هایی است که در این مسیر او را همراهی می‌کند.

با این حال، آنچه مهدی طائری را در مسیر نگه داشته، انگیزه‌ای فراتر از خستگی جسم است؛ انگیزه‌ای به نام وطن‌دوستی.

این اقدام خودجوش، جلوه‌ای از همبستگی مردمی و حمایت بی‌واسطه از چهره‌هایی است که در عرصه‌های بین‌المللی، نام ایران را سربلند کرده‌اند.

حرکتی که نشان می‌دهد سرمایه اجتماعی کشور، تنها در سکو‌های رسمی تعریف نمی‌شود، بلکه در دل مردمی جریان دارد که بی‌ادعا، پای ارزش‌های ملی خود می‌ایستند.

مهدی طائری اکنون در مسیر شیراز رکاب می‌زند؛ با امید رسیدن، با عشق به ایران، و با پیامی روشن.

حمایت از عزت ملی، هزینه نمی‌خواهد؛ دل می‌خواهد.