انجمن اولیا و مربیان در مدارس ایران خانه دوم با خانه اول فرقی ندارد

انجمن اولیا و مربیان مظهر همکاری خانه و مدرسه در امر تعلیم و تربیت کودکان و نوجوانان است.
کد خبر: ۱۵۳۵۹۴
خانه و مدرسه دو نهاد تربیتی مهم به شمار می آیند که در صدر عوامل تاثیرگذار بر روند رشد و تکامل رفتار و منش نوباوگان جامعه قرار داشته و از این رو مهمترین عامل در تربیت و رشد فکری و اخلاقی ، هماهنگی و همسویی نظری و عملی میان مربیان و خانواده است .هر یک از دو کانون خانه و مدرسه به تنهایی امکان عمل موفقیت آمیز نخواهد داشت و باید به عنوان یک مرکز و یک نهاد تعلیماتی و تربیتی تلقی شوند و مجموعه سیاست و برنامه ریزی هایی که آموزش و پرورش تدوین و به اجرا می گذارد در این دو کانون براساس یک سیاست، بینش و هدف خاصی دنبال می شود.اولیا به عنوان صاحبان اصلی سرمایه های با ارزش دارای حق اظهار نظر، حق نظارت و در برخی موارد حق دخالت در مسائل آموزش و پرورش هستند و تنها در این صورت است که فرآیند پیچیده و عمیق تربیت و تعلیم می تواند به شکل صحیح و شایسته ای به اجرا گذاشته شده و موجب رشد و تعالی شود. ممکن است رفتار و شیوه های تربیتی مربیان با رفتار و روشهای تربیتی اولیا در خانواده متفاوت یا احیانا در تضاد باشد که در این صورت تاثیرهای مخربی بر شخصیت کودک دارد. از این اصل مسلم تربیتی می توان ضرورت ارتباط و تبادل نظر میان اولیا و مربیان را درک کرد. این ارتباط در سیستم آموزشی و پرورشی ما ازطریق انجمن اولیا و مربیان صورت می گیرد.انجمن اولیا و مربیان ، هیات منتخبی از پدران و مادران دانش آموزان و مربیان مدرسه است که با هدف تلاش و همکاری در جهت پیشبرد امور آموزش و پرورش دانش آموزان تشکیل می شود. این هیات پیشنهادات و طرحهای مفید را به مدیر و دیگر مسوولان مدرسه ارائه می کند و در اداره بهتر امور یار و یاور صمیمی مسوولان مدرسه محسوب می شود.

اهداف انجمن های اولیا و مربیان

اهداف عمده انجمن اولیا و مربیان همفکری ، تلاش ، یاری و همکاری برای بهبود و پیشرفت هر چه بهتر امر آموزش و پرورش دانش آموزان است از طریق :آگاه کردن اولیا به مسائل دینی ، تربیتی ، اخلاقی و مشاوره در هماهنگ کردن روشهای تربیتی و آموزشی در محیط خانه و مدرسه .ایجاد و تحکیم پیوندهای عاطفی ، اخلاقی و انسانی بین اولیا و مربیان. بهره مندی هر چه بیشتر از امکانات اولیا برای تهیه ، تدارک و تکمیل امکانات آموزشی پرورشی و بهداشتی مدرسه.

وظایف انجمن های اولیا و مربیان

همچنین انجمن های اولیائ و مربیان در مدارس نیز وظایفی به عهده دارند که از جمله آنهاست: مشاوره و برنامه ریزی به منظور تحقق یافتن اهداف انجمن. تهیه برنامه بهداشتی پزشکی و نظارت بر اجرای آن در مدرسه. همکاری و همفکری با مدیر به منظور برگزاری جلسات ماهیانه اولیا و مربیان در جهت آموزش بهداشت ، مسائل دینی ، تربیتی و سوادآموزی. دعوت از اولیای علاقه مند به منظور بهره مندی از خدمات و یاری آنها برای تهیه و تدارک و تکمیل امکانات آموزشی پرورشی مدرسه. همکاری و همفکری با مدیر و مربیان مدرسه در مورد برنامه های اوقات فراغت دانش آموزان و انجام گردشهای علمی تفریحی.اگر خانواده در سالهای نخست زندگی کودکان برخوردهای صحیح و اصولی با آنها داشته باشند و پیش از ورود به مدرسه زمینه های لازم را برای آشنایی کودک با محیط مدرسه فراهم کنند، مشکلات بسیاری را از دوش مربی و معلمان برداشته و زیربنای مستحکم و قابل اعتمادی برای کودک ایجاد خواهند کرد.

انجمنی که در ایران 60 ساله شد

انجمن اولیائ و مربیان در کشور ما امسال شصتمین سال تاسیس خود را پشت سر می گذارد که در کشورمان به عقیده برخی کارشناسان و صاحبنظران ، این نهاد به دلیل مشخص نبودن فلسفه نظام تعلیم و تربیت همچنان در حاشیه مانده و به جهت برخورد ابزاری برخی مسوولان با اولیائ ، نه تنها نگرش منفی آنها نسبت به این نهاد از بین نرفته ، بلکه به نظر می رسد هر روز این فاصله را بیشتر و خانواده ها را از حضور فعالانه در انجمن اولیائ و مربیان گریزان کرده است .ایجاد هماهنگی بین خانه و مدرسه به جهت ورود به جامعه مدرن و پست مدرن ، در یک کلام همان هدف اصلی تشکیل انجمن های اولیا و مربیان بود تا همسویی و هماهنگی بین این دو نهاد به عنوان اضطرار عصر حاضر محقق شود.آنچه همواره در مباحث مرتبط با تعلیم و تربیت کشور محرز است ، این است که قطعا مبدع اصلی انجمن اولیا و مربیان ، کشور ایران نبوده و به عقیده کارشناسان و صاحبنظران مسائل تربیتی و آموزشی ، الگوی آن از کشورهای اروپایی و بخصوص فرانسه اقتباس شده است.

اهداف اولیا و مربیان همفکری، تلاش، یاری و همکاری برای بهبود و پیشرفت هر چه بهتر امر آموزش و پرورش دانشآموزان است

پس از جنگ جهانی دوم و ایجاد برخی کشورهای صنعتی ، جوامع از شکل سنتی خارج و نیاز ارائه آموزش هایی به والدین احساس شد و به تبع آن «مدرسه اولیائ» شکل گرفت . به گفته کارشناسان تفاوت عمده انجمن های اولیا و مربیان ایران با سایر کشورها این است که در آن کشورها انجمن های اولیائ و مربیان به شکل NGO عمل کرده و هیچ کشوری همانند ایران انجمنی متشکل از بازوهای دولتی و غیردولتی ندارد، در حالی که انجمن اولیا و مربیان ایران زیرمجموعه وزارت آموزش و پرورش محسوب می شود اما امور آن بیشتر جنبه مردمی دارد.

104هزار انجمن در کشور

ابوالفضل خادمیان قائم مقام وزیر آموزش و پرورش در سازمان مرکزی انجمن اولیا و مربیان با اشاره به این که انجمن های اولیا و مربیان به عنوان یکی از نهادهای مردمی در کشور ما قدمتی 60 ساله داشته و از سال 1326 پایه گذاری شده است ، می گوید: پیش از پیروزی انقلاب اسلامی انجمن اولیا و مربیان تحت عنوان «انجمن همکاری خانه و مدرسه » در چارچوب های بسیار محدودی فعالیت می کرد اما پس از پیروزی انقلاب اسلامی به تدریج روند تکاملی به خود گرفت و در سال 1358با تصویب ماده واحده ای در شورای انقلاب اسلامی مقرر شد انجمن اولیا و مربیان به صورت یک سازمان مستقل به سرپرستی قائم مقام وزارت آموزش و پرورش در راستای جلب مشارکت فعالانه والدین ، گام بردارد. وی در ادامه از برنامه ریزی جدی برای برخورد با انجمن های اولیا و مربیان غیرفعال خبر می دهد و می افزاید: براساس برنامه ریزی های انجام شده قرار است مدیران مدارسی که در درجه اول در مدارس خود انجمن های اولیا و مربیان را تشکیل نمی دهند یا در صورت تشکیل ، این انجمن در مدرسه آنها صرفا جنبه صوری داشته و فعال نیست ، بازخواست شوند این مدیران نیز باید پاسخگوی عملکرد خود باشند.

حضور پررنگ مادران در انجمن اولیا و مربیان

کمرنگ بودن رغبت والدین به حضور فعال در انجمن های اولیا و مربیان در حالی مطرح می شود که به گفته بررسی های صورت گرفته در سازمان مرکزی انجمن اولیا و مربیان ، سال گذشته مادران بیش از 4برابر پدران به مدارس فرزندانشان سرزده اند. به طوری که از مجموع حضور 2میلیون و 500هزار نفر در کلاسهای مستمر انجمن اولیا و مربیان طی سال تحصیلی گذشته و 6ماهه اول امسال ، تعداد مادران 4/4درصد بیشتر از پدران بوده است . به نظر می رسد انجمن های اولیائ و مربیان در مدارس کشور ما امسال همزمان با پشت سر نهادن شصتمین سال تاسیس خود، همچنان نیازمند ایجاد تحولات اساسی و بنیادین در اهداف ، وظایف و برنامه ریزی های آتی خود هستند؛ به طوری که انجمن های اولیا و مربیان در نظام آموزشی کشور ما از حد اختصاص یک اتاق در مدارس یا یک شعار زیبا فراتر رفته و به معنای واقعی کلمه ، بیانگر ارتباط و تعامل دوسویه میان والدین و مسوولان مدارس شده اند.دکتر لی سالک ، یکی از استادان روان شناسی کودک درباره اهمیت ارتباط میان والدین با مدرسه می گوید: وقتی کودک می بیند که شما مدرسه و فعالیت های مربوط به آن را آنقدر مهم می دانید که در آن شرکت می کنید، در درون خود احساس رضایت می کند.شرکت در جلسات خانه و مدرسه به فرزند شما می فهماند که اطلاعات بی واسطه و آزادانه بین شما و آموزگار او رد و بدل می شود.اگر شما به مدرسه او اهمیت بدهید، کودک نیز برای مدرسه و آموزگارش احترام بیشتری قائل خواهد شد.وی معتقد است : کودکانی که والدینشان در فعالیت های مربوط به مدرسه شرکت می کنند، نوعی روحیه اجتماعی پیدا کرده و نسبت به جامعه و مسائل مربوط به آن احساس مسوولیت بیشتری دارند.در این راستا نحوه جلب مشارکت و تعامل والدین با مسوولان مدارس در امور آموزشی و تربیتی فرزندانشان ، خود نیازمند به کارگیری روشهای خاصی است که ارائه آموزش های لازم به مدیران مدارس درخصوص نحوه برقراری تعامل و ارتباط مثبت و سازنده با والدین و ایجاد میل و انگیزه در اولیا برای حضوری آگاهانه و فعال و نه از سر اجبار در مدارس فرزندانشان از جمله این راهکارهاست.

بهناز محمدی
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها