شرکت کنترل آلودگی هوای پایتخت اعلام کرد

حال هوای تهران خوب است

در گزارش امروز با روحانی جوانی آشنا می‌شویم که برای حل مشکلات اهالی لنجان، سنگ تمام گذاشته است

حاج‌آقا کریستین!

حاج‌آقا کریستین!
شاید در ساختار شهرنشینی امروز، ریش‌سفید داشتن در یک محله بی‎معنا باشد. امروز خیلی از همسایه‎ها حتی ماه‎ها و سال‌ها روی هم را نمی‎بینند، چه برسد به این که از حال هم باخبر باشند و برای رفع مشکل دست‌به‌دست هم دهند. به همین دلیل است که معنای ریش‎سفیدی می‏تواند امروز خیلی عجیب باشد.
کد خبر: ۱۳۶۳۴۸۷

به گزارش جام جم آنلاین، برای حجت ‏الاسلام علی هاشمی چمگردانی اما ریش‏ سفید محله بودن معنای ویژه‏ای دارد. با این که روحانی جوانی است اما در محل خدمتش در شهرستان لنجان استان اصفهان کارها انجام می‎دهد.


او نام کوچک همه شهروندان را می‎داند و پای درددل اهالی محله می‌نشیند. شاید به همین دلیل است هر کدام از اعضای محله وقتی به مشکلی برمی‏خورد سراغ این روحانی می‎آید و مشکلش را با او درمیان می‎گذارد. حالا فرقی ندارد مشکل چه باشد، در هر زمینه‎ای آقای هاشمی همیشه دست کمک افرادی را که به طرف او دراز کردند به گرمی و محبت می‎‏فشارد. برای ترک اعتیاد به مصرف‏کنندگان مواد مخدر کمک می‌کند‌، برایشان شغل پیدا می‌کند، دست بیماران نیازمند را می‌گیرد و در هزینه‌های درمان به آنها کمک می‎کند. برای خانواده‌های نیازمند، اشتغال‌زایی می‎کند و حتی در رفع مشکلات کوچک و دعواهای خانوادگی میانجی بین خانواده‎ها می‎شود. او رابطه خوبی با بچه‎ها دارد و همیشه با آنها فوتبال بازی می‎کند و در خلال همه این کارها به همه اهالی محله، درس اخلاق و خداشناسی می‌دهد.

حدود شش سالی می‎شود که حجت‏الاسلام علی هاشمی چمگردانی در مسجد اعظم سده لنجان فعالیت می‎کند. این روحانی جوان قبل از طلبگی همیشه فوتبال بازی می‎کرد و دوست داشت در یک تیم حرفه‏ای به‌عنوان بازیکن پذیرفته شود اما مسیر زندگی‎اش با از دست دادن یکی از اعضای خانواده تغییر کرد و توجه به معنویات، مساله‏اش شد. به همین دلیل وارد حوزه علمیه شد و تصمیم گرفت لباس تبلیغ ‌بر تن کند. علاقه به انجام کارهای خیر از همان زمان شروع شد. از همان ابتدا هاشمی، جامعه هدفش را کودکان و نوجوانان انتخاب کرد.
او دوست داشت کودکان و نوجوانان را با دین آشنا کند. به همین دلیل در مدارس را زد و برای حدود 15هزار دانش‌آموز، کلاس احکام و اخلاق برگزار کرد. اتفاقا ارتباط خوبی هم با بچه‎ها برقرار کرد. ارتباطی که فراتر از یک معلم اخلاق یا روحانی بود. بعد از برگزاری کلاس درس، هاشمی بچه‎ها را دور هم جمع و با آنها فوتبال بازی می‎کرد. همین، ارتباط خوبی را بین او و بچه‌ها به وجود آورد. هنوز بسیاری از دانش‌آموزان قیچی برگردان‌های او را به یاد دارند. به همین دلیل بسیاری از بچه‎های شهرستان لنجان او را به نام «حاج‌آقا کریستین» می‎شناسند. روحانی‌ای که فوتبالش عالی است و بسیاری از گل‎هایش را هم به صورت برگردان به تیم حریف زده است. دو سال قبل اما ارتباط هاشمی به یکباره با دانش‌آموزان قطع شد. کرونا در کشور شایع و مدارس هم تعطیل شد. به همین دلیل سراغ بزرگسالان و اهالی محله‌ای که در آنجا زندگی می‎کند رفت و با آنها ارتباط گرفت.


پابه‌پای مشکلات محله


بیماری کرونا و تعطیلی مدارس باعث شد آقای هاشمی وقت بیشتری برای رسیدگی به امور محله داشته باشد. ابتدای شیوع ویروس کرونا در کشور که بحران تهیه مواد ضدعفونی‎کننده و ماسک وجود داشت، این روحانی، همراه گروهی از اهالی، محله را ضدعفونی می‎کرد و یک کارگاه تولید ماسک راه انداخته بود تا اهالی محله و شهرستان نگران استفاده از ماسک نباشند. این کار باعث شد او ارتباط بیشتری با اهالی پیدا کند، به همین دلیل برای رسیدن به امور هم‎ محلی‎هایش دست به کار شد. او هر روز به کسبه، نانواها، قصاب‎ها، خواربارفروشی‎ها و کشاورزان محله سر می‏زد. شغل اغلب اهالی این محله کشاورزی است و برای ارتباط گرفتن با آنها حتی سر زمین می‎رفت، بیل به دست می‎گرفت و دست به کار می‎شد و به آنها کمک می‎کرد.


این روحانی دهه شصتی تعریف می‏کند ابتدا برای تبلیغ دین و کشاندن اهالی به مسجد پای صحبت آنها می‎نشست. در همین رفت‏ وآمدها و گفت‌وگوها بود که متوجه شد بسیاری از اهالی محله او مشکلات و دغدغه‌های زیادی دارند. او پی برد برخی از اهالی در اعضای خانواده، مصرف‎ کننده مواد مخدر دارند، بعضی بیکارند و بنیان خانواده تعدادی از اهالی به‌دلیل مشکلات اقتصادی در حال فروپاشی است. همه این مشکلات باعث شد حاج‌آقا هاشمی به فکر بیفتد و به‌عنوان عضوی از خانواده برای بهتر شدن زندگی اهالی دست به کار شود. این طلبه جوان توضیح می‏دهد از آنجا که صمیمیت خوبی بین او و دیگر اهالی محله به وجود آمده بود آن‌قدر که بسیاری از اهالی را با نام کوچک صدا می‎کند، وظیفه خود می‌دانست برای بهتر شدن شرایط زندگی‎شان کاری انجام دهد انگار که برای یکی از اعضای خانواده‎اش کاری می‎کند.


حاج ‏آقا علیه مشکلات


خیلی زود هاشمی برای دست‌گیری از اهالی محله دست به کار شد. اول از همه برای ترک اعتیاد افراد مصرف‎کننده اقدام کرد. با خانواده‏ها صحبت کرد و از آنها خواست به عضوی که مواد مخدر مصرف می‎کند، کمک کنند. به این ترتیب افراد مورد نظر به کمپ ترک اعتیاد فرستاد شدند. بعد از چند ماه که مصرف‏کننده‎ها از کمپ بیرون ‎آمدند مشکل دیگری روی می‌داد.

خانواده با صحبت‎های هاشمی پذیرای آنها بود اما با پذیرش جامعه باید چه کار کرد؟ او در همین نقطه نقش ریش‎سفیدی را ایفا می‎کند و برای هر مصرف‏کننده‎ای که مواد را ترک کرده یک شغل هم دست‌وپا می‎کند. در دو سال گذشته که ویروس کرونا در کشور شایع شد، حاج‌آقا هاشمی کمک کرد و حدود 80 مصرف‏کننده را ترک داد و به آغوش خانواده و جامعه برگرداند.


تلاش‌های آقای هاشمی به این‌جا ختم نمی‏شود. او به فکر آزاد کردن زندانیان هم هست. تا به‌حال سه زندانی را از بند اسارت آزاد کرده است و برای آزاد کردن سه‌زندانی دیگر هم تلاش می‎کند اما شاید مهم‎ترین کار این طلبه، رضایت گرفتن از خانواده‎های مقتول باشد. او تا به حال طناب دار را از گردن دو زندانی محکوم به قصاص برداشته است.


آقای هاشمی به همراه دوستان و خیرین حدود چهار خانه برای نیازمندان در محل ساخته است. کسانی که هیچ سقفی بالای سرشان نداشتند. تعمیر و نوسازی 21 خانه از کارهای دیگر این طلبه جوان در دو سال گذشته است.


تهیه جهیزیه و کمک برای تهیه دارو یا تامین هزینه‌های درمان افرادی که نیازمندند از دیگر کارهای این روحانی است. او هزینه درمان و عمل جراحی بسیاری از نیازمندان را با کمک خیرین پرداخت کرده است.
بسیاری از اختلافات خانوادگی محله با کمک حاج‌آقا هاشمی سرانجامی جز دوستی و محبت نداشته است. او بسیاری از خانواده‏هایی را که در حال فروپاشی بودند به مراکز مشاوره فرستاده است تا به‌صورت علمی مشکل‌شان حل شود.


این روحانی حدود 1600 خانوار را تحت پوشش حمایتی خود دارد و هر ماه به آنها سر می‏زند. برای بچه‎های خانواده جشن تولد می‏گیرد و در مناسبت‎های مختلف مانند اعیاد و بازگشایی مدارس، آنها را به بازار می‎برد و برایشان لباس یا نوشت‌افزار خریداری می‏کند؛ درست مانند پدری که فرزندش را به بازار می‎برد و به او محبت می‏کند.

او دلیل برقراری ارتباط صمیمی بین خود و اهالی محل را خوشرویی و نشستن پای درددل‌هایشان می‎داند و معتقد است که مانند برادر یا پدری دلسوز با همه اهالی محل رفتار می‏کند.

لیلا شوقی / روزنامه جام جم 

newsQrCode
ارسال نظرات

نیازمندی ها