برخی زندگی‌شان را مدیون تلویزیون‌اند، ولی...

هرچقدر در تولید سریال‌ها، محدودیت‌ها کمتر باشد و هرچقدر دست عوامل بازتر باشد و همین‌طور از لحاظ بودجه‌ای شرایط بهتری برای تهیه‌کنندگان فراهم باشد در این صورت یقینا کیفیت بالاتر می‌رود چون گرایش بیشتری هم برای بازیگر و هم برای عوامل کار جهت مشارکت وجود دارد. این‌که می‌بینیم به‌ناگاه کلی بازیگر رشد کرده در تلویزیون ترجیح می‌دهند به مدیوم‌های دیگر بروند، ناشی از همین خاطرجمع بودن بابت بودجه است.
در جاهایی که محدودیت بیشتری دارند و به‌خصوص با بودجه خیلی کم کار می‌کنند معلوم است که مجبور می‌شویم از کیفیت کار بزنیم. برای همین است که تلویزیون اخیرا دارد بودجه بیشتری را خرج تولید می‌کند تا در نتیجه آن بتواند عواملی حرفه‌ای‌تر و در نهایت مخاطبان بیشتری را جذب کند.
البته در تولید، یک مشکل هم با برخی آدم‌های کم جنبه داریم؛ یکسری آدم‌ها به‌خصوص بازیگرها، به هر دلیلی که شاید دلیلش هم قانع‌کننده نباشد با تلویزیون قهر کرده‌اند در حالی که خیلی از اینها در دامن تلویزیون بزرگ شده‌اند، یعنی تلویزیون باعث رشد و شناخت آنها شده است، ولی از پشت به تلویزیون خنجر می‌زنند و دیگر حاضر نیستند با تلویزیون کار کنند و مثلا ژست هم بگیرند که تلویزیونی نیستند!
این یک بداخلاقی است که یکسری از بازیگرها پیدا کرده‌اند وگرنه اغلب اینها زندگیشان را مدیون تلویزیون هستند که بهشان، فضای رشد داد وگرنه الان کسی آنها را نمی‌شناخت.
درست است که جذابیت‌های مالی رسانه‌های رقیب تلویزیون خیلی بیشتر است، ولی هیچ بازیگری نباید ریشه‌هایش که در تلویزیون بوده را فراموش کند و باید از خدایش باشد که برای تلویزیونش کار کند. البته بحث کیفیت متن، یک بحث دیگر است و بازیگر می‌تواند کیفیت پایین را رد کند، ولی وقتی کیفیت متن بالاست، چرا بازیگر مشهوری که مدیون تلویزیون است، پیشنهادهای تلویزیونی را رد می‌کند؟

سعید سعدی

تهیه‌کننده