مردم از رادیو انرژی مثبت می‌خواهند

کار در رادیو را چگونه آغاز کردید؟
من سال 1342 وارد رادیو شدم. البته پیش از آن در تلویزیون کارهای هنری انجام می‌دادم و فارغ‌التحصیل هنرکده هنرهای دراماتیک در رشته فن‌بیان و بازیگری هستم. من با حسن خیاط‌باشی سال 42 کار تلویزیونی را آغاز کردم و پس از آن با ایشان برنامه صبح جمعه با نام دوخت و دوز را داشتیم. آن زمان در استودیوی هشت رادیو در میدان ارگ بودیم، جوان بودم و هنوز ازدواج نکرده بودم. به خاطر دارم روزی زنده‌یاد حمید قنبری (کارگردان و تهیه‌کننده رادیویی مطرحی که چند تیپ صدا داشت و فیلم سینمایی هم کار کرده بود) در اتاق فرمان مرا دید و به من گفت شما جوان با استعدادی هستی؛ دیدم که چطور برنامه اجرا می‌کنی. هفته آینده را به دعوت من به رادیو بیا و با گروه ما یعنی «شما و رادیو» همکاری کن. شما و رادیو برنامه‌ای بود که در آن استادان بزرگی همچون زنده‌یاد عزت‌ا... مقبلی، مهین دیهیم، تاجی احمدی، علی تابش، غلامحسین بهمنیار، احمد قدکچیان، عباس مصدق، مرتضی احمدی و منوچهر نوذری حضور داشتند. من گفتم چگونه جلوی این استادان برنامه اجرا کنم و این افراد استاد من هستند. قنبری گفت: شما هم خیلی با استعدادی، هم اجرای قوی داری، هم در اجرای زنده با مردم ارتباط برقرار می‌کنی. من خیلی خوشحال شدم. آن زمان رادیو برای خودش بسیار ارزشمند بود و فقط دو شبکه رادیویی داشتیم و مثل امروز شبکه‌ها این قدر متنوع نبود. این‌گونه بود که با آقای قنبری هم افتخار همکاری پیدا کردم.
همکاری شما با رادیو چگونه ادامه پیدا کرد؟
وقتی با این دو عزیز همکاری کردم در حین کار با برنامه‌های دیگر مثل «داستان‌های شب» رادیو با بزرگانی همچون صدرالدین شجره، ثریا قاسمی، شمسی فضل‌اللهی، توران مهرزاد، منیژه زرین، تاجی احمدی و مهین بزرگی همکار بودم و فعالیت من ادامه پیدا کرد. به این ترتیب دیگر برنامه‌های رادیو هم مرا شناختند و حتی برنامه‌های کودک هم به دنبال من می‌آمدند. بعد از آن هم برنامه‌های عصر رادیو و عصر جمعه با رادیو را داشتیم. بعد از انقلاب هم با آقای احمد شیشه‌گران و سعید توکل برنامه صبح جمعه با شما را داشتیم. تا این‌که آقای شیشه‌گران رفتند و آقای توکل این برنامه را با نام جمعه ایرانی تا 13-12 سال در زمان آقای ضرغامی ادامه داد. بعد از آن اجرای این برنامه به مذاق برخی مدیران خوش نیامد و گروه جمعه ایرانی از هم پاشیده شد. اکنون هم حدود دو سال است که با رادیو کار نکرده‌ام چرا که شرایط برای ما جور نبود، آقای توکل راضی نمی‌شد و... اخیرا هم با آقای شاه‌آبادی که مدیر بسیار محترم و با فرهنگی هستند نشستی داشتیم و طی صحبت‌هایی که با ایشان کردیم، اگر آقای توکل قبول کنند با یک برنامه خوب و پرشنونده مثل جمعه ایرانی بعد از ماه مبارک رمضان دوباره به رادیو برمی‌گردیم. من سال‌ها برای رادیو زحمت کشیدم. حتی رادیوهای شهرستان‌ها هم با من تماس می‌گرفتند و من از خانه برای آنها به عنوان مهمان راه دور برنامه اجرا می‌کردم. اکنون اگر شرایط فراهم باشد حتما باز هم فعالیت می‌کنم. بالاخره ما عمرمان را در رادیو گذاشتیم.
انتظار مردم از رادیو چیست؟
به نظرم انتظاری که مردم از رادیو دارند 70 درصد موسیقی و 30 درصد گفتار است. رسانه‌های دیگری در کنار رادیو وجود دارد که باید رادیو با آنها رقابت کند. بنابراین باید تحول بزرگی در برنامه‌سازی رادیو با بزرگان و پیشکسوتان رادیو در زمینه‌های مختلف ایجاد کرد. باید از تجربیات قدیمی‌ترها استفاده کرد. من همچنان رادیو گوش می‌دهم و کارهای جوانان را دوست دارم ولی من به عنوان کسی که 45 سال در رادیو کار کرده‌ام و عمرم را گذاشتم باید بگویم توقع مردم از رادیو بیش از این حرف‌هاست.
شنونده‌های رادیو پراکنده هستند. رسانه‌های دیگر در رقابت با ما شنونده‌ها را جذب می‌کنند. ما باید به مردم خوراک خوب بدهیم. رادیو گوینده‌های خوب و باتجربه می‌خواهد. از این افراد باید بیشتر استفاده کرد.
نیاز ما همانند یک انباری است که با دو روز در سال پر نمی‌شود. این گونه است که باید هر روز برای مخاطب پیام اثرگذار داشته باشیم که بتوانیم شنونده‌های رادیو را در هر شرایطی حفظ کنیم. اکنون دیگر رادیوها خاموش شده‌اند در حالی که قبلا در تاکسی‌ها و مراکز درمانی و... می‌دیدیم که رادیو روشن بود. با حرف و پوستر و سخنرانی و همایش کار درست نمی‌شود. بلکه باید در عمل درست رفتار کنیم. مخاطب با خود می‌گوید با گوش ندادن به رادیو چیزی را از دست نخواهم داد و این اصلا خوب نیست.
در طول این سال‌ها کدام برنامه‌ها را بیشتر دوست داشتید؟
من آدم شادی هستم و شادی را برای مردم ضروری می‌بینم، چون اگر مردم بشاش و خنده‌رو باشند، کارشان در جامعه ثمربخش‌تر خواهد بود. مثلا برنامه صبح رادیو جوان از ساعت 6 تا 8 صبح را دوست دارم که بسیار پرانرژی است. خانم فاطمه صداقتی و آقای پیمان طالبی این برنامه را بسیار شاد و با نشاط اجرا می‌کنند. همه وقتی مرا در خیابان می‌بینند می‌پرسند که چرا دیگر برنامه ندارید؟ و سراغ برنامه‌های شاد صبح جمعه را می‌گیرند. امیدوارم درددل‌های ما به گوش مسؤولان برسد.
برای این‌که مردم با رادیو بیشتر دوست شوند، چه کار باید کرد؟
از موسیقی در رادیو نباید غافل شد. مردم موسیقی، خصوصا موسیقی ایرانی را بسیار دوست دارند. ریتم برنامه‌های لابه لای برنامه‌ها را باید عوض کرد. باید از سازهای سنتی بیشتر استفاده شود. باید شرایطی فراهم شود که برنامه‌سازان جوانی که وارد رادیو می‌شوند بتوانند از تجربه پیشکسوتان استفاده کنند. درحال حاضر موسسه‌ای به نام موسسه هنرمندان پیشکسوت وجود دارد که من عضو آن هستم. در این موسسه هنرمندانی که بالای 60 سال دارند شامل هنرمندان رادیو و تئاتر و سینما حضور دارند که رادیو و تلویزیون می‌تواند با این موسسه تعامل داشته باشد و از تجربیات پیشکسوتان استفاده کند. گنجینه‌هایی در این موسسه هستند که می‌توان از آنها در رادیو و تلویزیون به خوبی استفاده کرد.