آلودگی نوری علاوه بر اینکه نمیگذارد ما ستارهها را ببینیم (که این حداقل ضرر و پیامد منفی آن است)، به عقیده محققان و دانشمندان، چرخه بیولوژیکی ما، جانوران، گیاهان، حتی پرندگان و حشرات را نیز بر هم زده. یعنی ما علاوه بر اینکه یک ضرر روحی (محروم شدن از زیبایی آسمان) به خود وارد کردهایم، یک آسیب جسمی و مادی و طبیعی هم به خودمان زدهایم.
یک سری از هورمونها هست که در تاریکی کامل در بدن ترشح میشود و ما امروز که این تاریکی کامل شب را از بین بردهایم، درواقع در فیزیولوژی بدن خود هم خلل وارد کردهایم که این اتفاق برای طبیعت و جاندارانش هم افتاده است.
البته در سایر نقاط دنیا فکری برای کاهش این آلودگی نوری شده، به این ترتیب که در دنیا جاهایی قرار دارد به نام پارکهای ملی آسمانِ تاریک. یعنی یک بخشهایی از طبیعت را از آلودگی نوری پاک میکنند و همانطور که زمینش را از هر آلودگی محافظت میکنند، آسمانش را هم پاک نگه میدارند.