حیات شبانه‌ یا حیات زیرپوستی

علیرضا شریفی‌یزدی که یکی از این کارشناسان است، درباره ضرورت این برنامه‌ریزی دقیق توضیح می‌دهد: عده‌ای از شهروندان تمایل دارند به هر دلیلی بخشی از اوقات فراغت خود را در ساعات انتهایی شب در سطح شهر بگذرانند، اما متاسفانه اکنون عمده فضاهای تفریحی کلانشهرها در این ساعات بسته است و مدیران این شهرها نیز هیچ برنامه‌ای برای پر کردن اوقات فراغت این دسته از شهروندان در فضایی سالم و با نشاط در ساعات انتهایی شب ندارند.

او معتقد است که بسته بودن این فضاها و اجرا نشدن برنامه‌های تفریحی سالم در این ساعات، می‌تواند باعث روی آوردن برخی از شهروندان به برنامه‌های خارج از موازین عرفی و اخلاقی شود و آنها را در چاه آسیب‌های این برنامه‌ها گرفتار کند. در حالی که به گفته این جامعه‌شناس، اگر حیات شبانه با برنامه‌های مناسب فرهنگی و هنری احیا شود، ممکن است تعداد کمتری از شهروندان به این سمت کشیده شوند.

رونق اقتصادی شهر در طول شب، یکی دیگر از مزایای احیای زندگی شبانه در کلانشهرهاست که شریفی‌یزدی بر آن تاکید دارد. او در این باره می‌گوید: وقتی حیات شبانه در یک شهر احیا می‌شود، گردش مالی در آن شهر افزایش پیدا می‌کند و مشاغل بیشتری نیز در طول شب برای ارائه خدمت به شهروندان شکل می‌گیرد.

این کارشناس البته تاکید دارد که همه این مزایا فقط زمانی به شهرهای بزرگ می‌رسد که احیای حیات شبانه آنها در تقابل با مبانی اعتقادی و فرهنگی جامعه قرار نگیرد و برنامه‌هایی که برای این احیا اجرا می‌شود، در تضاد با چارچوب‌ها فرهنگی، مذهبی، عرفی و قانونی کشور نباشد.

حفظ این چارچوب‌ها بدون شک شرط لازم برای اجرای همه برنامه‌های اجتماعی و فرهنگی در جامعه ماست. اما با این حال، به نظر می‌رسد که نباید فقط به بهانه چالش‌های امنیتی و فرهنگی، از اجرای چنین برنامه‌هایی جلوگیری کرد و بهتر است در این زمینه صرفا از دریچه نگاه‌های امنیتی شهروندان را مورد ارزیابی قرار نداد.