تغییر مزاج افراد با گذشت زمان

حول و حوش سن رشد :از زمان تولد تا 30-25 سالگی را سن رشد می‌نامند. در این سنین نیاز افراد به غذا بیش از هر دوره دیگری است. استفاده از خوراکی‌های گرم و تر و مصرف غلات کامل، گوشت، برنج و میوه‌هایی چون سیب و موز در حد تعادل توصیه شده است.

دوره نوجوانی یا شباب : بین 30 تا 40 سالگی را سن جوانی می‌نامند. در این دوره از رطوبت‌های بدن کاسته و بر حرارت بدن افزوده و مزاج گرم و خشک می‌شود. افراد در این دوران جوش می‌زنند، عصبی و تند‌خو می‌شوند و ممکن است خوابشان کم و بدنشان داغ باشد. مصرف زیاد ادویه‌جات، شوری، شیرینی و سرخ‌کردنی‌ها که صفرا آورند باید محدود و در مقابل از خنکی‌جات استفاده شود. در سن جوانی قدرت هضم غذاهای گوشتی و سنگین به بهترین نحو است.

دوره میانسالی و کهنسالی: به 40 تا 60 سالگی دوران میانسالی گفته می‌شود که مزاج رو به سردی و خشکی می‌رود و بالای 60 سالگی را پیری می‌نامند که سردی و تری بر بدن غالب می‌شود. در این دوره افراد تغییرات مزاجی و ناسازگاری بدن را با آنچه که قبلا می‌خوردند و می‌آشامیدند به‌وضوح احساس می‌کنند. از 40 سالگی به بعد باید تدابیر مربوط به سنین بالا آغاز شود و از 60 سالگی به بعد این امر جدی گرفته شود. در دوران پیری رطوبت‌های زائد بدن زیاد و پف آلودگی، شلی پوست و عضلات، خواب‌آلودگی و ضعیف شدن حافظه دیده می‌شود. زیاده‌روی در مصرف خنکی‌ها باید محدود و مصرف غذاهای رو به گرم و اصطلاحا خون ساز سهل الهضم، پرانرژی اما کم حجم همچون گوشت کبابی گوسفند و کبک و بلدرچین و مغزهایی چون بادام، پسته و نارگیل و میوه‌های ملینی چون سیب شیرین، انگور و انجیر توصیه می‌شود.

فاخره بهبهانی

جام‌جم