اقتصاد بسکتبال و توسعه

در شرایط کنونی این نگاه در ورزش که مدیری بخواهد بستر اقتصادی خود را فقط به اقتصاد دولتی گره بزند با آنچه به عنوان توسعه بسکتبال مطرح است همخوانی ندارد، زیرا اتکا به اقتصاد دولتی هیچ گاه درون‌زا نیست و تولید نمی‌کند و نمی‌تواند ما را به اهدافمان در دوره بازسازی ساختار کهنه و فرسوده بسکتبال نزدیک کند. اقتصاد دولتی حیات روزمره خودش را می‌گذراند در حالی که جامعه بسکتبال نگاه به آینده دارد و می‌داند پیوند اقتصاد بسکتبال به اقتصاد دولتی سودآور نیست و مدیری که از این منظر روی صندلی ریاست می‌نشیند، سودآوری ندارد بلکه مدیر خرج است و نمی‌تواند بسکتبال را به اهدافش وصل کند.

نگاهی به ساختار باشگاه‌های دولتی یا اداره سنتی بسکتبال در گذشته که در گرداب سوءمدیریت گرفتار شده‌اند، تجربه خوبی برای مدیر آینده بسکتبال است و آن این که با بودجه دولتی به جز حیات روزمره و چشمداشت زالووار به کیسه دولت با به‌جا گذاشتن بدهی، نمی‌توان کارآمدی لازم را برای اداره بسکتبال در بلند‌مدت داشت.

خیلی قصد نداریم آرمان گرایانه به مسائل اقتصادی در برنامه‌های رئیس آینده فدراسیون بسکتبال نگاه کنیم، اما در پاسخ به این پرسش کلیدی که مدیر بسکتبال چقدر با خودش پول می‌آورد، می‌توانیم با بررسی گسست‌های اقتصاد بسکتبال در گذشته به راه‌های تازه‌ای برسیم و ببینیم چگونه امکان‌های مهم اقتصادی برای آینده‌ای تازه، در اختیار ما قرار می‌گیرد.

این واقعیت بزرگ در ورزش را هم نباید نادیده گرفت وقتی روند خصوصی‌سازی در ایران تعریف مشخصی ندارد، وعده بهبود اقتصاد بسکتبال از سوی جامعه درحد شعار باقی می‌ماند. این دیدگاه در پی واگذاری چند باشگاه به بخش خصوصی، همچنین فدراسیون‌هایی که با شعار بهبود روال مالی وارد کارزار ورزش شدند اما بدهی‌های میلیاردی به بار آوردند، شدت بیشتری پیدا کرده است تا جایی که در مورد برخی از آنها گفته می‌شود ای کاش به همان شیوه قبلی و با بودجه دولتی اداره می‌شدند.

فراموش نکنیم اقتصاد بسکتبال را به صورت جزیره‌ای و با بده بستان‌های رایج با برخی افراد خاص نمی‌توان اداره کرد، بلکه باید از یک تیم قوی اقتصادی با ظرفیت‌های دولتی و خصوصی بهره برد و همزمان کارکرد نظارتی و مشورتی را در آن افزایش داد. رسیدن به یک مدل اقتصادی توانمند با ساختار مناسب با یک مدیر توانمند و جامع‌نگر، دست یافتنی است. همان گونه که ورزش ایران تجربیات موفقی را در این زمینه با چند فدراسیون که مرزهای آسیا را درنوردیدند و در مسیر برنامه‌های خود به ثبات جهانی رسیدند، پشت‌سر گذاشته است.

محمدرضاپور

ورزش