حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
دلایل حسادت کوفی عنان به فوتبال فیفا از سازمان ملل جهانی تر است
کوفی عنان ، دبیر کل سازمان ملل متحد جمعه گذشته با حضور در برلین در مراسم پردهبرداری از نماد بازیهای جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی حاضر شد.
او در این مراسم اعلام کرد که چرا در سازمان ملل همگان از تماشای بازیهای جام جهانی 2006 آلمان از حسادت از کوره در میروند.
به گزارش ایسنا ، این مرد اهل سیاست که در آغاز بازیهای جام جهانی از نقش پررنگ فوتبال و جام جهانی در مقایسه با سازمان ملل در مسایل جهانی ابراز حسادت کرده بود ، در مراسم پردهبرداری از نماد بازیهای 2010 توضیح داد که چرا این مطالب را بیان کرده است. عنان این گونه از فوتبال سخن گفت:
از کوفی عنان
«جمعه روز هیجان انگیزی برای همه آنهایی بود که با زبان جهانی فوتبال سخن میگویند؛ چرا که از نماد بازیهای جام جهانی 2010 پردهبرداری شد. سازمان ملل روی زبان فوتبال حساب ویژهای گشوده است. زبانی که برخوردهای جوانمردانه را تبلیغ میکند و این پیش فرض نخستین راه ساختن و بنا نهادن دنیایی بهتر است. ورزش در سال 2005 در سطحی جهانی به عنوان وسیلهای برای پشتیبانی از صلح و توسعه درآمد.
جام جهانی فوتبال ما را در سازمان ملل از حسادت عصبانی کرد. این بازیها اوج تنها بازیهای جهانی است که در هر کشوری با هر قوم و نژادی و با هر مذهب و آیینی برگزار میشود. برای همین هم فوتبال یکی از نادر پدیدههایی است که همانند سازمان ملل اینگونه جهانی است. بله حتی میتوان گفت: فوتبال جهانیتر است. چرا که فیفا 201 عضو دارد و ما «تنها» 191 عضو داریم. البته دلایل قانع کنندهتری هم برای حسادت ورزی ما یافت میشود.
جام جهانی از یک سو رخدادی است که هر کسی در آن میداند تیمش در کجا قرار دارد و در آن تا چه اندازه موفق است. همه میدانند که کدام بازیکن چگونه و در چه دقیقهای از کدام بازی موفق به گلزنی شده است. همه میدانند چه کسی آزادانه در جلوی دروازه بدون دروازهبان اقدام به شوتزنی کرده است. چه کسی ضربه را دفع کرده است و...
من آرزو دارم که ای کاش بازیهای بیشتری در بین خانواده ملتها داشتیم. ای کاش، کشورها آزادانه دربارهی موقعیت بهتر در جدول مراعات حقوق بشریت به مبارزه میپرداختند و میکوشیدند تا در کاهش مرگ و میر کودکان یا در راه آموزش و فرهنگ روی دست هم بلند شوند.
از طرفی دیگر جام جهانی رخدادی است که هر فردی در جهان درباره آن با شوق و رغبت حرف میزند. از بوینس آیرس آرژانتین گرفته تا پکن در چین افراد در کافه مینشینند و دربارهی جزییات بیاهمیت یک بازی به بحث و جدلی بیانتها میپردازند و این گونه تخصص خود را و البته علاقه و شیفتگی خود را برای این موضوع به اثبات میرسانند. معمولا نوجوانان آرام به طور کاملا ناگهانی فصیح و بلیغ میشوند و به آنالیز بازیها همچون کارشناسان میپردازند.
دوست دارم ما از این گونه گفتوگوها و ارتباطها در جهان بیشتر و بیشتر داشته باشیم. آرزو میکنم تمامی شهروندان از زن و مرد مشتاقانه به این موضوع بیندیشند که چگونه کشورشان میتواند در فهرست توسعه انسانی قرار بگیرد و یا شمار مبتلایان به ایدز را کاهش دهد.
سوم این صرف نظر از این که جام جهانی در هر کشوری برگزار شود به این معناست که تمام کشورها از شانس برابر برای حضور در آن برخوردار هستند. تنها دو عامل در این بازی منظور میشود:
1- استعداد
2 کار گروهی
آرزو میکنم، هر کشور شانس این را پیدا کند که قدرت خود را در تریبون جهانی به اختیار بگیرد.
چهارم این که جام جهانی مزایایی دو جانبهای در باروری ملتها و کشورها دارد. در بیشتر تیمهای ملی مربیانی از ملیتهای دیگر کار میکنند که طریقه فکری دیگر و شیوه بازی متفاوتی را با خود دارند.
آرزو میکنم ای کاش برای همه افراد مهاجرت به کشورهای دیگر هم این گونه تاثیر مثبتی را به دنبال داشته باشد.
برای هر کشوری حضور در جام جهانی غرور و افتخار ملی به شمار میرود. برای کشورهایی مانند میهنم ، غنا که نخستین بار به این مسابقهها راه مییابند ، این افتخار بزرگی است.
برای کشورهایی همچون آنگولا که پس از سالها جنگ و فقر راه به جام جهانی مییابند شاید شروعی دوباره باشد و برای کشورهایی مانند ساحل عاج که درگیر جنگ داخلی هستند تیم ملی نماد و سمبلی است برای وحدت و یکپارچگی ملی.
جام جهانی چیزی کمتر از یک آمپول روحیه برای کشورهای تازه پا گرفته نیست.
آلمان البته برنده واقعی این جام جهانی است. اگرچه تیم ملی این کشور به بازی نهایی راه پیدا نکرد اما آلمانها برنده واقعی این رقابتها هستند. چرا که بهترین جام جهانی را برگزار کردند تا ملتها در پس همه کشمکشها با هم متحد و یکپارچه شوند.»
گفت و گو
