بودجه ؛ ساختاری برای ایده ها

اگر سند چشم انداز 20 ساله کشور را افق و آرمان شهر کشور بدانیم و برنامه های پنجساله ، سیاستهای میان مدت را برای دستیابی بدان افق ترسیم کنند ، سند بودجه در واقع ساختار عملیاتی و اجرایی تحقق آرمان ها و اجرای سیاست ها در کشور بشمار می آید.تامل در نکاتی چند ضروری می نماید:

کد خبر: ۸۴۸۷۷

1- اگرچه مسوولان برنامه و بودجه معتقدند که بودجه بایستی به صورت عملیاتی تنظیم و اصطلاحا «از صفر» طراحی شود اما فرصت محدود دولت احمدی نژاد برای تقدیم بودجه اول ، امکان ساختارشکنی در بودجه را فراهم نساخت . انتظار می رود متولیان برنامه و بودجه دولت تحول خواه ، پس از تقدیم بودجه 85 ، از هم اکنون ستاد تدوین بودجه از صفر را فعال سازند تا فرصتها برای بودجه 86 ، از دست نرود.
2- نظام بودجه بندی در کشور متاسفانه تحت تاثیر جریان های سیاسی و کشمکش های منطقه ای بوده است. به طوری که شاخص های اصلی نظیر محرومیت ، جمعیت ، وسعت ، امکانات و پتانسیل ها و نیازها در بودجه بندی منطقه ای و بخشی تحت تاثیر رقابت های سیاسی و به تعبیری تعلقات قبیله ای ! قرار گرفته است و این پدیده ، عدم تعادل منطقه ای را در توسعه کشور دامن زده است به نحوی که اکنون فاصله بین مناطق برخوردار و محروم شکافی جدی و عمیق است . توجه به شاخص های واقعی و پرهیز از اعمال رقابت های سیاسی در نخستین بودجه دولتی که وامدار هیچ جریان و حزب سیاسی نیست یک انتظار منطقی به نظر می رسد.
3- اگرچه رئیس جمهور،احمدی نژاد که عدالت محوری ، مهرورزی ، خدمتگزاری و پیشرفت را سرلوحه برنامه های خود قرار داده ، هنوز فرصت کافی برای تحقق شعارهای خود را نداشته است اما باید نشانه های آشکاری از این شعارها در بودجه اول دولت نمود یابد تا مردم به تغییر جهت حرکت دستگاه های اجرایی کشور اطمینان کنند. اگرچه طی 4 ماه گذشته نیزسفرهای استانی رئیس جمهور و هیات دولت به استان های محروم و تشکیل هیات دولت در منطقه و تصمیم گیری متناسب با نیازها ، تغییر رویکرد را محسوس ساخته اما در لایحه بودجه باید به طور شفاف تری شعارهای دولت ظاهر شود.
4- سالهاست از شرکتهای دولتی به عنوان بلعنده حریصی که حدود 70 درصد بودجه کشور را می بلعد اما کارآمدی لازم را هم ندارد ، یاد می شود و همواره نیز بر محدودسازی و نظارت بر آنها تاکید می گردد اما هیچ گاه اقدام عملی در جهت کارآمدسازی این شرکتها صورت نمی گیرد.
5- پروژه های نیمه تمام زخم های کهنه ای بر بدنه کشور هستند که گاه عفونت برخی از آنها دیگر اعضای کالبدی را نیز بیمار می کند.