حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
به گزارش ایسنا، این هنرمند باسابقه تئاتر، سینما و تلویزیون که پیش از این هم درخواست خود را برای گسترش تماشاخانه سنگلج به عنوان پایگاه تئاتر ملی مطرح کرده بود، مدتی پس از سالروز تأسیس تماشاخانه «سنگلج» (هجدهم مهر 1344) با نگارش نامهای خطاب به شهردار تهران دوباره این درخواست را مطرح کرد.
در بخشهایی از این نامه آمده است: رابطه ما با سنگلج عجیب و عجین است، شاید اگر کسی اهل دل نباشد خندهدار به نظر آید؛ سنگلج پیر شده است مثل خودم، نباید تنهایش بگذاریم.
او افزوده است: من داوود رشیدی هشتاد و یک ساله که پس از سالیان سال خدمت به کشورم خواستهای نداشته و ندارم، اما به خاطر حفظ تاریخ نسل خودم و بقای نسل بعد از خودم در تئاتر، دستان توانمند شما را که با انجام طرحهای عظیم و نشدنی پایتخت ایمان و باور شهروندان را صدچندان کرده است، به گرمی میفشارم و میگویم که واگذاری یک ساختمان کوچک برای خانواده بزرگ تئاتر از سوی این مدیر محال نخواهد بود و از شما میخواهم که دستور فرمایید این مهم عملی شود.
در قسمتی دیگر از این نامه آمده است: فقط شنیدن خبر خوش از جانب شما و اجرای طرح توسعه تئاتر سنگلج روح و جانی دیگر به من خواهد بخشید که با شناخت و تعریفی که از شما مدیر هنردوست و سختکوش سراغ دارم، مرا چشم به راه این لطف بزرگ برای خانواده تئاتر و تاریخ هنر کشورمان از جانب شما کرده است.
مدتهاست که هنرمندان تئاتر از شهرداری تهران میخواهند تا با در اختیار گذاشتن ساختمان مجاور تماشاخانه سنگلج که در اختیار شهرداری است، به گسترش این تماشاخانه و نیز راهاندازی موزه ملی تئاتر ایران کمک کند. آنها پیش از این هم نامهای دستهجمعی برای شهردار تهران نوشتند و اینبار نیز داوود رشیدی همین درخواست را با نگارش نامهای دیگر مطرح کرده است.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....