روزی که ساز و دهل در کردستان مرد

این دغدغه همچون سوالی در ذهن همه دلسوزان هنر و موسیقی عبور می کرد که آیا با درگذشت عبدالله شریعتی و براتعلی نورانی، مرگ ساز و دُهُل نیز در کردستان فرا رسیده است.
علی تدبیر استاد رقص کردی (هل په رکی) یکی از سخنرانان مراسم تشییع کابرات بود که گفت: امروز صدا، عبدالله شریعتی و کابرات را از دست داد. ساز و دهل در کردستان مُرد، همانطور که وقتی قادر عبدالله زاده از دنیا رفت شمشال مُرد.
تدبیر ادامه داد: من با چند نفر از اهالی موسیقی برای اجرای مراسم امروز صحبت کردم که سبک چمری (چه مه ری) بنوازند اما نمی توانستند و بلد نبودند.
وی سپس با اشاره به هنرمندی های این دو استاد موسیقی در عرصه های مختلف کشوری و جهانی، گفت: کابرات در تالار وحدت تهران 52 ریتم را بر روی سن اجرا کرد و هنر خود را نشان داد، عبدالله شریعتی نیز پس از نواختن سرنا وقتی از سن پایین می آمد هنرمندان می خواستند دست وی را ببوسند.
وی در بخش دیگری از سخنان خود به گله از برخی مسوولین فرهنگی پرداخت و گفت: مرحوم شریعتی سُرنا و نرمه نی خود را در بی پولی فروخت، از مسوولین گله است که چرا به جای اینکه سازهای این هنرمندان در موزه نگهداری شود باید به خاطر بی پولی به فروش برسد.
وی در ادامه خواستار شد عصای کابرات که 59 سال به دستش بود و همچنین دُهُل این استاد موسیقی به موزه بخشیده و به مردم هدیه شود.
وی گفت: اگر شریعتی و کابرات باهم نبودند صدایی از آنها وجود نداشت، دهل و سرنا در کنار هم آهنگ ایجاد می کردند و این دو هنرمند همچون دو برادر و دو کوه در کنار هم بودند.
وی سنندج را مهد هنر خواند و خطاب به حاضران در آیین تشییع کابرات گفت: با حضور در این مراسم هنر و هنرمند را ارج نهاده ایید.