این استان با داشتن بیش از 21 هزار شتر از لحاظ جمعیت این حیوان، رتبه سوم کشور را دارد که نیمی از آنها در مناطق بیابانی و ساحلی شهرستانهای سیرک و جاسک در شرق هرمزگان زندگی میکنند. یکی از پرورشدهندگان شتر با اشاره به گرانبودن هزینه نگهداری بویژه قرنطینه این حیوان میگوید: در صورت حمایت دولت در زمینه تامین بخشی از علوفه از طریق شرکت پشتیبانی، سالانه قادر به صادرات دهها شتر از این منطقه هستیم.
حیدر جمالالدینی هزینه نگهداری روزانه 30 شتر صادراتی در قرنطینه را دو میلیون و 700 هزار ریال عنوان میکند و در گفتوگو با ایرنا میافزاید: بخشی از سرمایه صادرکنندگان بومی در زمینه خرید علوفه هزینه میشود، بهطوریکه بابت هر بسته علوفه خشک 15کیلوگرمی، 120 هزار ریال پرداخت میکنیم.این صادرکننده شتر تاکید میکند: ایجاد مراکز نگهداری با محوریت ارائه خدمات دامپزشکی و تامین آب و خوراک میتواند در زمینه صادرات کیفی شتر تاثیرگذار باشد.
وی با بیان اینکه اکنون نزدیک به شش خانوار بهطور مستقیم در دامداری من مشغول کار هستند و از این طریق زندگی میکنند، میافزاید: در صورت حمایت بویژه تامین علوفه ارزانقیمت، میتوانیم دستکم 20 شغل پایدار در زمینه نگهداری و کمک به صادرات شتر ایجاد کنیم.
اجرای طرح جامع شترداری
مدیر امور دام سازمان جهاد کشاورزی هرمزگان نیز با بیان اینکه پوست، گوشت و کوهان شتر مشتریان بسیاری در آن سوی آبها دارد، بهگونهای که پرورش و صادرات شتر را به صنعتی سودآور تبدیل کرده است، میگوید: از موی شتر در این استان برای بافت و تولید رواندازی به نام خرسک استفاده میشود و پوست آن نیز برای تهیه کیف، کفش و زین به استانهای دیگر فرستاده میشود.
عباس زارعی از تهیه طرح جامع شترداری بهعنوان یکی از طرحهای مهم در دست اقدام این مدیریت نام میبرد و میافزاید: عرضه خدمات تغذیهای با استفاده از منابع خوراکی بومی استان، ترویج مسابقات شتردوانی برای افزایش سرعت و انتخاب دام برتر و ارائه دورههای آموزشی برای بهرهبرداران در زمینه پرورش، تغذیه و تولید مثل از جمله برنامههای این طرح است. وی ایجاد اشتغال پایدار، افزایش صادرات و کاهش مهاجرت روستاییان را به عنوان اثرات مثبت اجرای طرح جامع شترداری میداند و تاکید میکند: در صورت اجرای صحیح طرح جامع شترداری، هرمزگان میتواند به پایگاه مهم کشور در زمینه توسعه صنعت شترداری تبدیل شود.