دکور کافی نیست!
امروزه نوع گفتار و مراوده افراد جامعه نسبت به 2 دهه قبل تفاوت بسیاری کرده است. فناوری نوین با تمام ابزار و یراق ریز و درشتش تاثیر بسزایی در رفتار آدمهای اجتماع داشته
در آیتم کوتاه گفتمان با مهمانان جوان ، پرسشهای سردستی و ابتدایی رد و بدل می شود که شان و منزلت مهمان نوآور و مبتکر را نیز زیر سوال می برد. اطلاعات و آگاهی مجریان در سطح مهمانان نیست و بدون پیش زمینه ذهنی با چند پرسش کلیشه ای بخش گفتگو با جوان نمونه را سرهم بندی می کنند. تنها حسن این قسمت ، کوتاهی آن و جلوگیری از حرافی مجریان است.
در قسمتهای بیرونی برنامه که درواقع آیتمهای گزارش برنامه است هم اغلب مصاحبه شوندگان رده سنی بالاتری از جوانان دارند و بیشتر میانسالند. می گویند، اگر اسلحه ای در گوشه ای از صفحه نمایش خود قرار می دهید باید تا پایان نمایش صدای گلوله ای شنیده شود وگرنه وجود اسلحه اضافی است. «پل» با یک دکور حجیم و عظیم سامان دهی شده ، بدون این که کارکرد مثبتی در اجرای برنامه داشته باشد. مجریان ، جلوی دکور روی مبل می نشینند و برای خود حرف می زنند. نیکوتر بود بجای صرف هزینه بسیار برای دکور «پل» با تصویر و پرده آبی ماجرا ختم بخیر می شد. بده بستان های ظرف و مظروف و فرم و محتوا هیچ وقت در برنامه های ما ارتباط درست و بهینه ای ندارد. آنچه «پل» را سرپا نگه داشته ، نه ساخت اجرایی و محتوایی برنامه ، بلکه داده های بموقع تصویری کارگردان تلویزیونی آن است که حداقل ریتم یکدست و قابل پذیرشی را به کل مجموعه داده است ، هر چند حفره ها و چاله های دیگر اجزای برنامه بحدی است که تلاش کارگردان برنامه هم نمی تواند آن را به سرمنزل مقصود برساند.
«پل» در ساخت محتوایی و شناخت مخاطب امروزی اش سست عمل کرده و درواقع یک دهه از زمان حال عقب است.
علی احسانی
گفت و گو
