ناب‌ترین تجربه ستاره جوان آرژانتینی

اگر اگه‌رو با وجود این ناکامی بزرگ هنوز به رقابت‌های امسال فوتبال المپیک می‌اندیشد و آن را تعقیب می‌کند، به این سبب است که این رقابت‌ها در انگلیس برگزار می‌شود و تعدادی از بازی‌ها در شهر منچستر جریان دارد که هرچند استادیوم تیم فعلی اگه‌رو یعنی منچسترسیتی را شامل نمی‌شود، اما اولدترافورد (خانه منچستریونایتد)‌ را در بر می‌گیرد.

اگه‌رو بیست و چهار ساله و کوتاه‌قد و فنی و سریع که در قهرمانی آرژانتین در رقابت‌های فوتبال‌ المپیک 2008 پکن با زدن دو گل به تیم پرتوان برزیل در مرحله نیمه‌نهایی سهم مهمی داشت و سپس در کنار یاران معروفش، بازی فینال را هم از نیجریه نماینده شایسته آفریقا برد، چهار سال بعد از آن تجربه ناب و همزمان با برپایی مسابقه‌های فوتبال المپیک 2012 در لندن و چند شهر عمده دیگر انگلیس، می‌گوید: «قبل از این که به پیکارهای المپیک 2008 بروم، از کسانی که در مورد این بازی‌ها اطلاعات زیادی داشتند و دارند، پرس‌ و جو کردم و مسائلی را پرسیدم و همه آنها در یک مورد اتفاق‌نظر داشتند و تاکید می‌کردند که این رقابت‌ها تجربه‌ای یگانه و منحصر به فرد است.

بعدها که در فضای دهکده ورزشکاران و محیط بازی‌ها قرار گرفتم، فهمیدم که برآورد و دیدگاه آنها کاملا صحیح بوده است. به واقع یک ورزشکار ملی‌پوش فقط یک بار و اگر بسیار خوش‌اقبال باشد، حداکثر دو یا سه بار حضور در المپیک‌ها را تجربه می‌کند و این مساله برایش خاطر‌ه‌ای ماندگار می‌شود و باید اعتراف کنیم به رغم تمامی دستاوردهای متنوع دیگرم در ورزش، حضور در المپیک 2008 پکن، بالای تمامی موارد قبلی در زندگی من قرار می‌گیرد».

اگه‌رو در فصل گذشته فوتبال انگلیس همراه با منچسترسیتی یک قهرمانی باورنکردنی را به دست آورد و اگر گل حرفه‌ای و عالی او در دقیقه 4 + 90 مسابقه آخر سیتی در برابر کویینز پارک رنجرز در کار نبود، اینک منچستریونایتد عنوان قهرمانی لیگ برتر انگلیس را مثل معمول 25 سال اخیر در گنجینه افتخاراتش می‌داشت، اما اگه‌رو و یارانش دست به کوششی بزرگ در لحظات بسیار سخت آخر آن دیدار و به واقع تمامی فصل زدند تا تیم بسیار پرتجربه‌تر یونایتد که معمولا در کورس‌های طولانی‌ قهرمانی، پیروز می‌شود، کم بیاورد و به حکم تفاضل گل دوم شود و «منچسترسیتی» برای اولین بار در 44 سال گذشته به عنوان قهرمانی لیگ انگلیس برسد. به واقع جبران 8 امتیاز عقب‌افتادگی از یونایتد در صدر جدول لیگ در پنج هفته پایانی لیگ شاهکاری از جانب «اگه‌رو» تیزهوش و یارانش بود، اما او در دل تابستان 2012 و در حالی که فصل جدید پیکارهای لیگ برتر انگلیس از اواسط مرداد به راه می‌افتد، باز از المپیک می‌گوید: «چون مسابقات امسال المپیک در انگلیس برگزار می‌شود و من در این کشور ساکن هستم، حتی برای یک لحظه هم نمی‌توانم چشمم را از تلویزیون یا صفحات روزنامه‌ها بردارم و دائما اخبار آن را تعقیب می‌کنم و خاطراتم سریعا به سمت 2008 پر می‌کشد.

المپیک محل چالش‌هایی استثنایی و آوردگاهی متفاوت است و همیشه اتفاقات بزرگی در آن روی می‌دهد. ما در پکن شاهد آمادگی و کارهای بزرگ کشور میزبان بودیم و حالا همان میزان آمادگی را درکار انگلیس هم می‌بینیم. این رقابت‌ها می‌تواند فوتبال امیدها و این رده سنی را متجلی‌تر کند و از آنجا که هر تیم سه بازیکن مجاز بالای 23 ساله را هم در خدمت دارد، برای کل تماشاگران و دوستداران این ورزش هم جذاب خواهد بود. منتها افسوس من این است که امسال ما آرژانتینی‌ها در این رقابت‌ها غایبیم. فکر می‌کنم ایراد از خودمان بود و با نوعی غرور به پیکارهای قهرمانی فوتبال جوانان آمریکای جنوبی که انتخابی المپیک هم بود، قدم گذاشتیم و چوبش را هم با حذف شدن خوردیم، اما اگر این مورد را که بیشتر مساله‌‌ای شخصی است، نادیده بگیریم، فوتبال این روزها در المپیک به بهترین شکل جاری است و 16 تیم حاضر در صحنه هر چه در چنته دارند، رو می‌کنند. خاطرات این المپیک نیز هر چند من فقط تماشاگر آن هستم، به ذهنم پیوند خواهد خورد و امیدوارم سال 2016 دوباره به المپیک بروم؛ البته آن بار به عنوان یکی از سه بازیکن بزرگسال تیم ملی امید آرژانتین.

Daily Star / مترجم: وصال روحانی