درخشش پزشکی ایران در جهان

گواه این ادعا نیز مراجعات مستمر بیماران از کشور‌های همسایه و حتی کشور‌های اروپایی به ایران است. پزشکان حاذق ایرانی در تشخیص و درمان، اعتماد جهانی را جلب کرده‌اند و خروجی علمی ما در مقالات و پژوهش‌ها نیز این جایگاه رفیع را نشان می‌دهد. لازم به یادآوری است در صنعت داروسازی نیز همین روند طی شده است. ایران با سابقه طولانی در تولید واکسن و سرم، اکنون به دانش نوین دارو‌ها و فناوری نانو مجهز شده و بسیاری از دارو‌های مورد نیاز کشور در داخل تولید می‌شود. اما نکته کلیدی این است که آنچه با زحمات شبانه‌روزی به دست آمده، دستاوردی ملی است که باید با هوشمندی حفظ شود. نگرانی ما هم دقیقا از همین‌جا آغاز می‌شود چراکه لازم است به طور جدی از نخبگان، حمایت‌های لازم انجام شود. جامعه پزشکی و داروسازی ما در تمامی بحران‌ها، از کرونا و سیل گرفته تا شرایط خاص کشور، در خط مقدم ایستادند و حامی مردم بودند. حالا نوبت آن است که از این دانشمندان و پزشکان، حمایت لازم به عمل آید تا آنها دچار سرخوردگی نشوند. برای نمونه باید به بحث اقتصادی پزشکان توجه ویژه‌ای داشت. درآمد جامعه پزشکی با نرخ‌های قانونی و تعرفه‌های موجود، اما با هزینه‌های معیشتی و تورم روزمره همخوانی ندارد. از سوی دیگر، همین تعرفه‌های غیرواقعی باعث شده در برخی موارد، مبالغی خارج از عرف از مردم گرفته شود که ریشه آن در عدم حمایت بیمه‌هاست.
براساس برنامه هفتم توسعه، هدف اصلی کاهش پرداختی از جیب مردم است، اما تا زمانی که بیمه‌ها نتوانند نرخ‌های واقعی را پوشش دهند، این فشار مضاعف هم بر مردم مشکل‌ساز می‌شود و هم پزشکان را دلسرد می‌کند. در صنعت داروسازی نیز وضعیت مشابه است. عدم پرداخت به‌موقع مطالبات داروخانه‌ها و شرکت‌های پخش توسط بیمه‌ها، سرمایه در گردش این صنایع را به‌شدت کاهش داده است. نتیجه این روند، مخاطره در تامین مواد اولیه و درنهایت آسیب به مردم است.
یکی دیگر از نکاتی که باید نسبت به آن هوشیار باشیم، وضعیت پژوهش است. زمانی در سطح بین‌المللی جایگاه بسیار درخشانی داشتیم، اما متأسفانه در سال‌های اخیر به دلیل محدودیت‌های موجود و بودجه‌های ناکافی تحقیقاتی، شاهد تنزل جایگاه علمی هستیم. پژوهشگر ما نمی‌تواند ایده‌هایش را به‌موقع به ثمر برساند و این مساله، به‌روز بودن علمی کشور را تهدید می‌کند. فراموش نکنیم که حمایت از جامعه پزشکی و صنعت داروسازی، یک اولویت استراتژیک است. اگر با بی‌برنامگی از حمایت از نخبگان غفلت کنیم، این جایگاه ویژه به‌راحتی از‌دست‌می‌رود.