شبها و تعطیلات بیمار نشوید

بخش اورژانس بیمارستان فوق تخصصی در ساعت 10 صبح روز عید مبعث از مراجعان دست و پا شکسته ای که به وسیله برانکارد ، چرخ دستی و یا لنگ لنگان وارد بخش می شوند ، موج می زند. یک انترن و یک پزشک عمومی ، همه سرمایه این بیمارستان فوق تخصصی در روز تعطیل است . خانم میانسالی که سوپروایزر اورژانس است ، به رتق و فتق امور بیماران مشغول است و گاه چنان با بیماران تندی می کند که بقیه افراد، حساب کار خودشان را می کنند. پزشکی عمومی در برخی از تشخیص ها تردید دارد و این تردید را به بیماران هم منتقل می کند. صبر کنید متخصص بیاید نظر بدهد. متخصص چه وقت می آید؛ معلوم نیست. شاید ساعت 12شایدم 2. عده ای از بیماران در سالن اورژانس چشم به راه پزشک متخصص اند ، بدون آن که بدانند تا چه وقت باید منتظر بمانند. یکی از بیماران به سوپروایزر اعتراض می کند: خانم بیمارستان فوق تخصصی مگه می شه یک متخصص اون هم در ساعات روز نداشته باشه ! سوپروایزر برخورد تندش را تندتر می کند: به شما ارتباطی نداره و بعد از لحظاتی که نگاه پرسشگر مرد را می بیند ، ادامه می دهد: آقای دکتر On Call هستند. On Call یعنی منتظر باشن تا در صورت لزوم تلفنی به ایشان اطلاع داده شود. شما چرا به ایشان اطلاع نمی دهید؛ این دیگه به خودمون ربط دارد. پزشک عمومی به کمک سوپروایزر می آید و توضیح می دهد. ممکن است آقای دکتر الان توی اتاق عمل باشند. مرد معترض با تعجب می پرسد: یعنی پزشک متخصصی که On call این بیمارستان است در بیمارستان دیگری مشغول عمل جراحی هستند؛ ممکنه... این گفتگو با کوتاه آمدن مرد معترض پایان می یابد و انتظار برای زمانی که پزشک متخصص on call دلش بخواهد که سری به بیمارستان فوق تخصصی بزند ، ادامه می یابد...