بیداری

«یک تسویه‌حساب شخصی، با رویدادهای اجتماعی دوران انقلاب». این عبارتی است که مصطفی جمشیدی، درباره رمانش با نام بیداری می‌گوید. او معتقد است دیگران هم باید وقایع انقلاب را آن‌طور که خودشان با پوست و گوشتشان تجربه و درک کرده‌اند، به گوش جوانان امروز برسانند.

او کوشیده بسیاری از اتفاق‌های زمان انقلاب را در رمانش جای دهد تا فضای آن زمان بهتر مشخص شود، از سفینه‌ها و بشقاب‌پرنده‌های آمریکا و روسیه گرفته تا نگرانی‌های شاه از ضربه احتمالی کمونیست‌ها و گروه‌های چپ.

جمشیدی درباره رمان خودش می‌گوید: داستان این کتاب از زبان یک ضدقهرمان که از عناصر ساواک است، روایت می‌شود و طی ماجراهایی که در داستان رخ می‌دهد، با یکی از عناصر انقلابی برخورد می‌کند و در واکاوی تحولات داستان مشخص می‌شود که قبلاً قرابتی با هم داشته‌اند و در نهایت فرد انقلاب به بلوغ سیاسی می‌رسد و فرد ساواکی هم طی یک درگیری کشته می‌شود. من در رمان «بیداری» سعی کرده‌ام این ایده را که انقلاب اسلامی، زمینه‌ساز ظهور حضرت مهدی است، نشان دهم و در خلال تلاش برای رسیدن به این هدف حال و هوای دوره ساواک و فسادهای دربار را توصیف کرده‌ام.

در بیداری به وقایع تاریخی و حقیقی مانند آغاز عملیات گشت و شناسایی در جاده قم در سال 55، داستان کسی که فرماندهی پادگان دپو را به دست می‌گیرد، نماز عید فطر شهید آیت‌الله دکتر محمد مفتح در سال56 و برخی بازجویی‌های شهید علی اندرزگو، اشاره شده‌ است.

به کوشش یعقوب توکلی، انتشارات: سوره مهر، شمارگان:2500 نسخه، قیمت: 4500 تومان

علی امینی از بازماندگان دودمان قاجار است که در دوره پهلوی به مقام نخست‌وزیری رسید. امینی در سال 1372 خاطراتش را برای روزنامه کیهان لندن نوشت و سعی در اغوا و فریب مردم داشت. مرگ او در همان سال، پرونده خاطرات و تمام مشکلات و مخالفت‌های فراوان او را بست.

امینی پیش از انقلاب در 2 برهه مهم از تاریخ ایران به کمک آمریکا و غرب شتافت. نخست: قرارداد کنسرسیوم نفت، بعد از نهضت ملی‌شدن نفت و پیروزی کودتاگران در 28 مرداد 1332 و دیگری: تحول در ساختار اقتصادی، اجتماعی، سیاسی ایران با راه‌اندازی اصلاحات اداری و ارضی زیر نظر آمریکا در سال‌های 1340 و 1341.

البته او پس از انقلاب هم فعالیت‌هایی در جهت براندازی نظام جمهوری اسلامی ایران داشت که موفق نشد.