هر مدال گوانگجو چقدر‌آب می‌خورد؟

علی سعیدلو که به نوعی در رقابت مدیریتی با محمد علی‌آبادی، رئیس کمیته ملی المپیک، به دنبال این است که نتیجه‌ای بهتر از دوحه 2006 بر‌جای بگذارد، هر چند خیلی دیر به صرافت حضوری پر رنگ در بازی‌های آسیایی گوانگجو افتاد، اما طی 45 روز گذشته تا به امروز از هیچ فرصتی برای ایجاد انگیزه در میان ورزشکاران اعزامی دریغ نکرده است تا با دست و دلبازی رئیس ورزش، اکثر قهرمانان رشته‌های مختلف از 5 تا 10 میلیون تومان بدست آورند. البته این پاداش‌ها تنها به‌عنوان دستگرمی است، چرا که اگر آنان در گوانگجو شاهکار کنند و شمار مدال‌های طلای کاروان ورزش ایران را به‌نسبت دوحه، افزایش چشمگیری دهند، دل رئیس را شاد خواهند کرد تا او که در دادن پاداش خساست به خرج نمی‌دهد، آنان را سکه‌باران کند.150 سکه طلا برای قهرمانان طلایی، 100 سکه طلا برای قهرمانان نقره‌ای و 75 سکه طلا برای قهرمانان برنزی از بازی‌های آسیایی گوانگجو در نظر گرفته شده است و علاوه بر آن سعیدلو اعلام کرده به هر قهرمانی که بخواهد یک دستگاه آپارتمان نیز اهدا خواهد کرد تا در آستانه بازی‌های آسیایی، ورزشکاران ایران حسابی شارژ شده باشند.

هر چند آمادگی‌های جسمی و فنی ورزشکاران و تیم‌های اعزامی به گوانگجو، نقش قابل توجهی در موفقیت آنان ایفا خواهد کرد، اما یقینا سعیدلو با برآوردی درست از زمینه‌های انگیزشی ورزشکاران ایران، سیاست خوبی را در این زمینه مورد توجه قرار داد تا با سرکشی به تمام اردوهای تیم‌های اعزامی و گپ و گفتی صمیمی با نمایندگان ورزش ایران، به آنان اطمینان خاطر دهد که پاداش‌های مدال آوری آنان، آماده بوده و زمینه‌ای برای دغدغه ذهنی شان در این مورد باقی نمی‌ماند.

با علم بر این‌که کاروان ورزش ایران در دور قبلی بازی‌ها در دوحه با 11 طلا، 15 نقره و 22 برنز عنوان ششمی بازی‌ها را به خود اختصاص داد تا 4 پله در جدول رنکینگ کشورها صعود کند، اما با توجه به برگزاری رقابت‌های امسال در چین و حضور قوی ورزشکاران این کشور برای کسب بیشترین مدال ها، عده‌ای از کارشناسان و اصحاب فن معتقدند ورزش ایران می‌تواند با رسیدن به مدال‌هایی که در رشته‌هایی چون کشتی، تکواندو، کاراته، وزنه برداری، بوکس، قایقرانی و... متصور است، عنوان ششمی خود را تکرار کند. هر چند که کسب این عنوان از دید آنان می‌تواند خود یک موفقیت تلقی شود که محمد علی‌آبادی، رئیس کمیته ملی المپیک نیز در زمره این افراد قرار می‌گیرد، اما علی سعیدلو به این هم راضی نیست و تصریح دارد که ورزش ایران می‌تواند جایگاه پنجم را برای خود احراز کند. البته اظهار نظر رئیس ورزش نیز منبعث از کارشناسی‌های صورت گرفته درون سازمانی است تا وی سینه ستبر کرده و با شجاعت پای نتایج احتمالی ورزش ایران در این بازی‌ها بایستد. نمی‌خواهیم در اینجا به اختلاف‌نظرهای علی‌آبادی و سعیدلو در این زمینه بپردازیم، اما یقینا همین که رئیس سازمان اعلام می‌کند که مسوولیت نتایج ورزش ایران را در گوانگجو می‌پذیرد‌، تحسین‌برانگیز بوده و اقدامی شجاعانه به حساب می‌آید. هرچند که اگر سعیدلو نیز این مساله را بر زبان نمی‌آورد، در فردای بازی‌های آسیایی، همه وی را در رابطه با نتایج خوب و بد بدست آمده طرف حساب خود قرار می‌دادند‌، اما همین که وی نمی‌خواهد پیشاپیش توپ را به زمین کمیته ملی المپیک شوت کند‌، اقدامی قابل توجه به حساب آمده و باید به وی دست مریزاد گفت.

با توجه به نتایج ادوار گذشته بازی‌های آسیایی و ویژگی بارز ورزشکاران ایرانی، در کنار آمادگی‌های فنی و جسمی، آمادگی‌های ذهنی، و روحی و روانی قهرمانان نیز نقش بارزی را در نیل به موفقیت ایفا می‌کند و علی سعیدلو درست از این منظر تا توانست برای ورزشکاران سنگ تمام گذاشت تا آنان با ذهن و جسمی آماده، به رویارویی با رقبای آسیایی خود اندیشه کنند‌. در دوحه قطر و درست در شرایط حساس‌، تعدادی از نمایندگان کشورمان مدال طلا را با نقره و برنز عوض کردند تا نقش آمادگی‌های روحی و ذهنی‌، بیش از پیش فکر و ذهن برنامه ریزان ورزش ایران را به خود اختصاص دهد‌. نکته اینجاست که در راه موفقیت نباید همه چیز را از دریچه فن و بند و تاکتیک مورد توجه قرار داد. این فاکتورها در راه پیروزی مهم هستند، اما در کنار آن مسائل روحی و روانی ورزشکاران و زمینه‌های انگیزشی آنان نیز مهم است که امیدواریم مسوولان ورزش با توجه به این مهم، قهرمانان را در این عرصه تنها نگذارند. کاری که سعیدلو قبل از اعزام، استارت آن را زد تا ورزش ایران با شرایطی متفاوت نسبت به گذشته، آماده حضور در کارزار گوانگجو شود. قبل از همه نیز این فدراسیون کشتی بود که 250 میلیون تومان از رئیس سازمان تربیت بدنی گرفت. بعد نوبت به هندبالی‌‌ها رسید که با کمک 300 میلیونی، مورد توجه سعیدلو قرار گرفتند و در ادامه هم این بچه‌های وزنه‌برداری بودند که سعیدلو را در کنار میله‌های سرد سالن تمرینشان دیدند که آمد و 200 میلیون تومان به فدراسیون‌شان پاداش داد.

با چنین رویکردی رئیس سازمان تربیت بدنی ظرف 45 روز، از اکثر اردوهای تیم‌های اعزامی به گوانگجو بازدید کرد که آخرین آن تیم فوتبال امید بود. در این میان پاداش‌ها هم قابل توجه و البته بی‌سابقه بود؛ نفری 10 میلیون تومان برای ملی‌پوشان بوکس، کادرفنی و سرپرست تیم (110 میلیون تومان)، نفری 5 میلیون تومان برای دونده‌های اعزامی به گوانگجو و مربیان آنها (120 میلیون تومان)، نفری 3 میلیون تومان برای وزنه برداران جانباز و معلول و مربیان آنها (42میلیون تومان)، نفری 5 میلیون تومان برای تکواندوکاران مرد و زن و مربیان آنها (70 میلیون تومان)، نفری 5 ملیون تومان برای کشتی‌گیران آزادکار و فرنگی کار اعزامی به گوانگجو و مربیان آنها (90 میلیون تومان) و نفری 5 میلیون تومان برای ملی‌پوشان شمشیربازی (60میلیون تومان)

اگر بخواهیم پاداش‌های از قلم افتاده را هم به این فهرست اضافه کنیم، شاید مجموع هدایای مالی سعیدلو به ورزشکاران و فدراسیون‌ها، تا امروز که بازی‌های آسیایی آغاز نشده، از مرز 5/1 میلیارد تومان هم گذشته باشد.

به همه اینها پاداش‌های بعد از قهرمانی را هم باید اضافه کرد که اگر مدال‌ها به مانند دوحه باشد، به رقمی در حدود 5/1میلیارد تومان نیاز است.

هر چند که به لحاظ روان‌شناختی، باور علی سعیدلو باور اشتباهی نیست، اما این‌که به ازای چند میلیون تومان پاداش، مدالی هم به کاروان ورزشی کشورمان اضافه خواهد شد یا خیر، سوالی است که پاسخ آن در جریان بازی‌های آسیایی گوانگجو مشخص می‌شود.

ضمن این‌که در پایان بازی‌ها هم می‌توان حساب کرد که با توجه به اردوها، بازی‌های تدارکاتی و... ورزش برای حضور در بازی‌های آسیایی، هر مدال گوانگجو چه مقدار برای ورزش ایران آب خورده است.