گزارش روز اقتصادی
خشم آفریقایی ها ، پنبه امریکا را آتش میزند
جام جم آنلاین - مالیات دهندگان امریکایی با پرداخت یارانه به پنبه کاران کشورشان ، تا حد اشباع بازار جهان ، دارند پول خود را هدر می دهند.
کد خبر: ۲۸۷۳۹
ارزش این یارانه ها - که در مقابل رای آنان داده می شود - از ارزش کل این محصول فراتر می رود و افزایش تولید حاصله ، محیط زیست امریکا را با حشره کش ها و معاش میلیون ها نفر را هم در امریکا و هم در کشورهای در حال توسعه نابود می کند.
هر سال 8/3 میلیارد دلار یارانه به حدود 25 هزار پنبه کار امریکایی داده می شود تا پنبه بکارند. این پول بیش از مجموع درآمد کشور بورکینافاسو ، یا بیشتر از مجموع کمک امریکا به قاره آفریقا است .
قطع کمک به پنبه کاران هر سال 4 میلیارد دلار از کسری سرسام آور بودجه امریکا (455 میلیارد
دلار در سال جاری) کم خواهد کرد. اگر امریکا، آن طور که کالین پاول (وزیر خارجه) ادعا کرد
واقعا می خواهد به آفریقا کمک کند این کار می تواند سود آنی برای 10 میلیون آفریقایی درگیر در
کشت پنبه داشته باشد و در داخل هم از نظر رای آوری مفید واقع شود.
این کار 26 درصد به قیمت جهانی پنبه خواهد افزود و باعث خواهد شد قیمت هر پوند (453
گرم) پنبه آفریقا 7 سنت افزایش یابد که برای نجات کشاورزان پنبه کار از گرسنگی ، کمک به تعلیم
و تربیت فرزندان شان و پرداخت هزینه های بهداشتی آنان موثر خواهد بود.
من در روستای «دجمپالا» در جنوب مالی زن 22 ساله ای به نام «هاوا دیاکیت» را با بچه بیمارش
دیدم . هاوا ، مادر هفت کودک ، به علت بی پولی از بدیهی ترین امکانات پزشکی محروم بود و سه
فرزندش به علت گرسنگی مرده بودند. اگر دولت امریکا با اصلاح نظام یارانه پرداختی به
کشاورزان خود موافقت کند از رنج هاوا ، و میلیون ها انسان مانند او ، به راحتی می توان جلوگیری
کرد.
وزیر کشاورزی مالی به من گفت تولید پنبه مستقیما با ثبات در این کشور ارتباط دارد ، مدیرکل اداره
تجارت و صنعت مالی به من گفت «پنبه مهمترین کالای صادراتی ما است که ممکن است تولید و
صدور آن به علت یارانه های دولت امریکا به کلی متوقف شود.» این می تواند به معنی رهاکردن
مزارع و مهاجرت به شهرهای انباشته از جمعیت و شاید به اروپا شود.
از 11 سپتامبر دولت های غربی از صحبت درباره دمکراسی در آفریقا دست برداشته اند و فقط به
ثبات فکر می کنند و به جای فقر دارند با تروریسم مبارزه می کنند اما ریشه های تروریسم از فقر ،
بی عدالتی و ستم می آید.
همین حالا هم کشاورزان پنبه کار مالی چیزی به دست نمی آورند. آنان پس از فروش محصولشان
هم چیزی ندارند و در آستانه گرسنگی و قحطی قرار دارند و مجبورند چهارپایان و ذخایر ناچیز
غذایی خود را بفروشند تا از صفر شروع کنند. بسیاری از آنان وام هایی را که بابت خرید
حشره کش ها و سموم از بانکها گرفته اند نپرداخته اند و اگر نتوانند بپردازند بانکها دوچرخه ها و
ابزار کارشان را ضبط خواهند کرد. بچه های آنان از گرسنگی در حال مرگند و بهداشت و دارو برای
آنان مفهومی ندارد وقتی انسان همه چیزش را از دست داده باشد چه احساسی دارد؛ خشم .
در جریان آخرین دور مذاکرات تجاری در دوحه قطر، کشورهای غربی قول دادند از پرداخت
یارانه به کشاورزان خود بکاهند و کاری کنند که به حال فقرا مفید واقع شود. چنین چیزی رخ
نداده است در مذاکرات آینده کانکون (اجلاس wto) باید این کار انجام شود یا در غیر این صورت طوفان درو
خواهیم کرد چه باید کرد؛ توسل به خشونت اتلاف وقت است . باید از ساز و کارهای دمکراسی
و قدرت خود به عنوان مصرف کننده استفاده کنیم قدرت ما به عنوان مصرف کننده احتمالا
بیشتر از قدرت رای دهنده است .
به نمایندگان منتخب خود بنویسید و بخواهید که این یارانه ها را قطع کنند و بگویید که اگر چنین
نکنند در انتخابات بعدی به آنان رای نخواهید داد. به روسای روابط مصرف کننده شرکت های
بزرگ نامه بنویسید و از آنان بخواهید برای قطع یارانه ها فشار بیاورند و تهدید کنید که در غیر این
صورت محصولات آنان را نخواهید خرید.
در عین حال از رهبران جهان بخواهید کاری در این زمینه انجام دهند.