تلا‌ش برای حفظ محیط‌زیست

با تاسیس این سازمان، مسوولیت‌هایی که پیش از این موسسات دیگری که در حوزه کشاورزی، سلامت، آموزش و رفاه، انجام آنها را برعهده داشتند، به این سازمان واگذار شد. قانون هوای پاک که امروزه در بسیاری از کشورها به اجرا درآمده است، نخستین قانون مصوب این سازمان در سال 1970 میلادی بود که به موجب اجرای آن، آلودگی هوا در شهرهای بزرگ که صنایع و وسایل نقلیه موتوری در ایجاد آن بیشترین تاثیر را داشتند، به میزان قابل توجهی کاهش پیدا کرد.

قوانین زیست‌محیطی دیگر مصوب این سازمان، همچون قانون کنترل میزان مصرف آفت‌کش‌ها در حوزه کشاورزی و همچنین قانون کنترل میزان مصرف آفت‌کش‌ها در حوزه کشاورزی و همچنین قانون حفاظت از منابع آب آشامیدنی از دیگر قوانینی بودند که توانستند تغییرات قابل توجهی را در چگونگی مدیریت فاضلاب‌های صنعتی، کشاورزی و شهری و همچنین تاسیس و راه‌اندازی سیستم‌های تصفیه فاضلاب در ساختمان‌ها به وجود آورد. تا اواسط دهه 1990 میلادی 12 قانون زیست‌محیطی توسط این سازمان تصویب شد که محدوده وسیعی از کنترل پسماندهای نیروگاه‌های هسته‌ای، مدفون ساختن زباله در اقیانوس‌ها، تامین منابع آب آشامیدنی سالم، کاهش مصرف حشره‌کش‌ها، قارچ‌کش‌ها و آفت‌کش‌ها و همچنین اتخاذ تصمیمات مناسب نسبت به مصرف آزبست در صنایع مختلف را دربرمی‌گرفت. یکی از مهم‌ترین موفقیت‌های این سازمان که امروزه نقش بسیار مهمی را در کاهش آلودگی هوا در کشورهای مختلف در سطح دنیا ایفا می‌کند، عقد قراردادی با شرکت‌ها و کارخانه‌های اتومبیل‌سازی مبنی بر نصب فیلترهای شیمیایی به لوله اگزوز اتومبیل‌ها بود که می‌توانست دود خروجی از لوله اگزوز اتومبیل‌ها را تصفیه کند و در نتیجه انتشار هیدروکربن‌ها در محیط را تا 85 درصد کاهش دهد. اگرچه ممکن است به نظر برسد که چنین راهکاری بسیار ساده و ابتدایی است، اما باید پذیرفت که حتی چنین اقدامی می‌تواند نقش بسیار مهمی در کاهش آلودگی هوا در شهرهای بزرگ که از معضلات اساسی زیست محیطی کلانشهرهای دنیاست، داشته باشد. قوانین مصوب این سازمان نقش بسیار مهمی در کاهش 30 تا 50 درصدی آلودگی هوا در فاصله بین سال‌های 1970 تا 1990 میلادی داشته است.