جنگل ‌ها

در مجموع، جنگل‌های دنیا و خاک آنها، که شامل گیاهان از بین رفته است، بیش از یک تریلیون تن کربن در خود دارند؛ یعنی تقریبا دو برابر مقدار کربنی که در جو زمین است و سالانه جنگل‌هایی که از بین می‌روند حدود شش میلیارد تن دی اکسید کربن وارد جو می‌کنند.

جنگل‌ها از بسیاری جهات برای زمین و انسان‌ها مفید و ضروری هستند: خانه بیش از نیمی از تمام گونه‌های جانوری دنیا به شمار می‌آیند؛ منبع محصولات و کالاهای چوبی ما هستند؛ به تنظیم و تعادل بارش‌های منطقه‌ای کمک می‌کنند و محلی برای تامین بخش زیادی از غذا، مواد دارویی و آب برای انسان‌ها به شمار می‌آیند.

نه تنها جنگل‌ها با نابودیشان بر گرمایش زمین تاثیر می‌گذارند، گرمایش زمین نیز با تغییر دادن دما، میزان و زمان بارش، میزان دی اکسید کربن، افزایش خشکسالی، سیل و آتش‌سوزی موجب نابودی جنگل‌ها و تغییر محل رویش گیاهان می‌شوند. در ایران بالا آمدن سطح آب خلیج فارس و دریای عمان موجب از بین رفتن جنگل‌های حرا (مانگرو) می‌شود.

افزایش دما و تغییر در میزان بارش موجب تغییر مکان جنگل‌ها و پراکندگی انواع درخت‌ها در آنها می‌شود. همچنین نوع گونه‌های گیاهانی که در جنگل وجود دارد را تغییر می‌دهد؛ موجب نابودی یک گونه و ورود گونه‌ای جدید به جنگل می‌شود. در مناطقی مانند شمال آمریکا تغییر اقلیم مکان پراکندگی جنگل‌ها را تغییر داده است. در این مناطق جنگل‌ها به عرض‌های شمالی تر مهاجرت کرده‌اند.

با تغییر محل جنگل‌ها و از بین رفتن بخشی از آنها زندگی حیات وحش آن منطقه به هم می‌خورد. کیفیت محصولات چوبی و همچنین کیفیت آب تغییر می‌کند.

البته تاثیر تغییر اقلیم بر جنگل‌ها فقط وابسته به عوامل آب و هوایی نیست؛ عواملی مثل آلودگی هوا (مانند باران‌های اسیدی)، میزان بهره‌برداری از جنگل و چوب آن و توان خاک نیز تاثیرگذار است. جدا کردن تاثیر این عوامل از تغییر اقلیم چندان ساده نیست.

آیرین شیوایی‌