عروسک‌ها با بچه‌ها و صحنه خداحافظی می‌کنند

 در روز‌‌های برپایی جشنواره در حالی که صف علاقه‌مندان و بویژه خانواده‌ها وکودکان جلوی گیشه‌‌های فروش بلیت خودنمایی می‌کرد، کمتر چهره تئاتری در سالن‌‌های تئاتر به چشم می‌خورد. آن تعداد از هنرمندانی هم که در تالارها حضور داشتند، بیشتر کسانی بودند که دست‌اندرکار جشنواره بودند. یکی دیگر از نکاتی که باید به آن اشاره کرد، طبقه‌بندی نشدن نمایش‌ها براساس سن مخاطبان بود. در این جشنواره از جمله آثاری که روی صحنه رفتند، می‌توان به 3 اپرا اشاره کرد که اگرچه برای مخاطب بزرگسال تولید شده بودند؛ اما بخش عمد‌ه‌ای از تماشاگران آن را کودکانی تشکیل می‌دادند که قادر به برقراری ارتباط با کار‌ها نبودند.

از دیگر کاستی‌‌های این جشنواره بین‌المللی باید به اختصاص نامناسب سالن‌ها به کار‌‌های بخش صحنه‌ای اشاره کرد. برای مثال، تالار اصلی جشنواره به یکی از نمایش‌‌های خارجی اختصاص یافته بود که عروسک‌‌های آن 50 یا 60 سانتی‌متر بودند. دور بودن تماشاگران از صحنه و وسعت صحنه تالار اصلی موجب شد، تماشاگران این عروسک‌ها را بخوبی نبینند و از دیدن کار با این عروسکهای کوچک به‌ مدت طولانی گله‌مند باشند. از اقدامات مثبت جشنواره امسال، ضبط تلویزیونی آثار بود که قرار است این فیلم‌ها در یک بسته کامل در مراسم روز اختتامیه به علاقه‌مندان ارائه شود؛ اما مهم‌تر از این اقدام، تفاهمی است که برای پخش ویدیویی 5 اثر حاضر در جشنواره صورت گرفته است.