نیایشگاه مادها از دل خاک بیرون آمد

قدمت این تپه تاریخی که مهم‌ترین نیایشگاه مادها محسوب می‌شود به دوره عصر آهن 3 و اوایل دوره مادها تعلق دارد.

مهرداد ملکزاده، سرپرست هیات باستان‌شناسی تپه نوشیجان در این خصوص گفت: هدف از این برنامه پژوهشی، در گام نخست تعیین عرصه و حریم این تپه تاریخی است و نظر به اهمیت این تپه باستانی، لازم است که حریم قانونی آن مشخص شود تا از ورود صدمات و لطمات احتمالی به آن جلوگیری گردد.

وی افزود: تاکنون 50 گمانه باستان‌شناسی پیرامون تپه نوشیجان ایجاد شده که محدوده این تپه باستانی را مشخص کرده است، بر این اساس و به منظور دقت بیشتر در تعیین حریم این تپه، گمانه‌های باستان‌شناسی به 70 گمانه نیز می‌رسد.

ملکزاده با اشاره به این‌که آخرین مطالعات باستان‌شناسی در «تپه نوشیجان» به پیش از انقلاب و کاوش‌های «دیوید استروناخ» بازمی‌گردد، گفت: در پی آن آتشکده‌ای زیبا به همراه معماری خشتی از دوره مادها کشف شد و از آن تاریخ تاکنون این تپه تاریخی مورد مطالعه و پژوهش قرار نگرفته است.

او اضافه کرد: هیات پژوهشی این تپه قصد دارد پس از تعیین حریم تپه، به منظور تکمیل مطالعات باستان‌شناسی در این محوطه باستانی، کاوش‌های باستان‌شناسی خود را با همکاری پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی و سازمان میراث فرهنگی استان همدان به انجام برساند.

از آنجا که «نوشیجان تپه» بنایی تخریب شده نیست و احتمالا در دوره هخامنشیان از درون با سنگ پر و بخش‌های بیرونی آن نیز با خشت و سنگ استتار شده، این بنا به طور کامل سالم به دست آمده است و به همین علت از آن به عنوان یکی از اتفاقات نادر باستان‌شناسی یاد می‌شود.

در حال حاضر با نصب سوله‌ای روی بخش نیایشگاه مرکزی و انبارها، این بخش مورد محافظت قرار گرفته و برنامه‌ریزی جدی برای حفاظت از تالار ستون‌دار و نیایشگاه غربی آن هم ضرورت دارد.

همدان ــ خبرنگار جام‌جم