کاوش

کاربری زمین و ایمنی معابر

کد خبر: ۱۵۶۶

نوعی کاربری زمین و نحوه برنامه ریزی حمل و نقل ، می تواند هم در کوتاه مدت و هم دراز مدت دارای اثرات بنیادی بر ایمنی معابر باشد. این عوامل نه تنها شرایط و محیط ترافیک امروزی را خلق می کند، بلکه چارچوبی را به وجود می آورد که در آن ترافیک آینده )که بسیار بیشتر است ( باید عمل کند. در شهرها عموما چهار نوع فعالیت عمده صورت می گیرد. سه نوع از این فعالیت ها ایستا و مختص مکانی خاص با ویژگیهای مختص به خود است.این فعالیت ها عبارتند از:1 - فعالیت مسکونی 2 - فعالیت خدماتی - تجاری 3 - فعالیت تولیدی فعالیت چهارم که در واقع ارتباط بین سه مورد بالا را فراهم می آورد، فعالیتی است پویا به نام حمل و نقل . این فعالیت ها همان طور که گفته شد، هر یک نیاز به مکان و فضایی برای بروز دارند؛ بنابراین بحث کاربرد زمین از اینجا طرح می شود. هر نوع کاربرد زمین دارای ویژگی خاص ترافیکی است و اگر در مکان گزینی این کاربردهای مختلف زمین این ویژگی ها لحاظ نشود، ترکیب آشفته و بغرنجی پیش می آید که مثال بارز آن شهر تهران است.فعالیت های تولیدی - تجاری - مسکونی و نواحی مربوط به این فعالیت ها برای ترافیک موتوری خود نیاز به دسترسی دارد. با توجه به فعالیت ، نوع وسیله نقلیه متفاوت است و از وسایل نقلیه سنگین تا وسایل نقلیه سبک و دوچرخه و حتی پیاده قابل طبقه بندی است . بنابراین معابر هم باید ویژگیهای خاص داشته باشد.یک معبر، محیطی که از آن عبور می کند اثر می گذارد و باعث جذب فعالیت نیز می شود. اگر قرار باشد یک معبر جوابگوی شرایطی خاص باشد و کنترل کافی بر فضای اطراف آن اعمال نشود، بتدریج شرایط جدیدی در اطراف آن به وجود می آید که باعث تقاضاهای متداخل و ناسازگار می شود و یا حتی تقاضاهایی به وجود می آورد که نمی توان بسادگی با معبر مذکور برآورده کرد.نبود کنترل و یا کنترل ناقص توسعه شهری و در نظر نگرفتن ویژگی های ترافیکی کاربرد زمین ، مشکلات بسیاری را در پی دارد که مستقیما با کیفیت زندگی شهری ارتباط دارد. در واقع از اینجاست که بحث ایمنی ترافیک مطرح میشود.کاربرد زمین در نواحی شهری به صورت مداوم در حال تغییر است ، کنترل مستمر این گونه تغییرات ، یک روش موثر برای پیشبرد اهداف برنامه ریزی ترافیک و حصول پیشرفت در ایمنی آن است.کشورهای پیشرفته آثار حمل و نقل موتوری را بر کاربری زمین و ایمنی عبور و مرور تجربه کرده اند. کنترل هر دو مورد، کاربری زمین و ترافیک ، امری حیاتی برای توفیق در برنامه ریزی است . کاربری های مختلف زمین باعث شکل گیری الگوهای مختلف ترافیک و ترکیب آنها است که اغلب ممکن است ناسازگار باشد.یک معبر در حالت مطلوب باید به انواع معدودی از ترافیک سرویس دهی کند و این امر به معنی تفکیک کاربردهای زمین بر مبنای نحوه اتصال آنها به شبکه راه و محدود کردن گسترش آنها به قسمت های دیگر شهر است . اغلب در عمل لازم است مجموعه ای از معیارهای جامع مثل محدودیت های سرعت ، پارکینگ و... به کار گرفته شود تا افزایش کلی در ایمنی معابر به وجود آید و محیط امن تری برای تمامی استفاده کنندگان از مسیرهای حمل و نقل پدید آید.